Category Archives: Νέα / Ειδήσεις

Νέα / Ειδήσεις

ΚΑΛΩΣΤΟΝ ΤΟΝ ΖΟΥΜΠΑ ΚΙ ΑΣ ΑΡΓΗΣΕ…

Τον βαστάγανε για εφεδρεία (;), αλλά ήρθε η ώρα να μπει στο «παιχνίδι» και ο δήμαρχος Αριστοτέλη. Με την πάγια τακτική του, δηλαδή ανακοίνωση του Δήμου, λες και ολόκληρος ο Δήμος συμφωνεί με τις απόψεις του κου Ζουμπά, επιτίθεται σε εργαζόμενους και εταιρεία.

Αισχρή είναι η επίθεση προς τους εργαζόμενους, τους οποίους κατηγορεί ευθέως ως πιόνια της εταιρείας! Αυτά τα λόγια έρχονται από έναν δήμαρχο που θεωρητικά (θεωρητικά είπαμε…)  είναι «δήμαρχος όλων των δημοτών»…

Ο κος Ζουμπάς «με αγωνία περιμένει την απάντηση της κυβέρνησης για να διαπιστώσουμε αν όντως ζούμε σε ευνομούμενη και όχι τριτοκοσμική χώρα», αλλά τα τριτοκοσμικά που έχουν συμβεί στον Δήμο από τους antigold ταλιμπάν δεν τον ενοχλούν καθόλου…

Άλλο που υποστηρίζει ο δημαρχεύων είναι πως «η εταιρεία πήγε στην περιοχή για να επενδύσει με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις, αλλά τα σχέδιά της έχουν ανατραπεί, μετά τη μεγαλειώδη αντίδραση της τοπικής κοινωνίας»!!! Καλό… Που τα βρίσκει ο άτιμος!…

Δεν βαριέσαι… Κι αυτός το παιχνίδι του παίζει να κρατήσει τη δικιά του καρέκλα… Αλλά αυτή τη φορά οι δημότες Αριστοτέλη ξέρουν τι θα ψηφίσουν… Οι εποχές Μίχου πέρασαν ανεπιστρεπτί…

 

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ, ΑΛΕΞΗ…

Παρά τα καλά λόγια των δανειστών και τους διθυράμβους της κυβέρνησης κάθε μέρα που περνά χρηματιστήριο και οικονομία προεξοφλούν επιδείνωση της κατάστασης στη χώρα.

Είναι χαρακτηριστικό πως παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες τόσο του πρωθυπουργού όσο και της κυβέρνησης, μετά το Καλοκαίρι, να παρουσιάσουν ένα φιλικό πρόσωπο στην επιχειρηματικότητα, οι επενδύσεις που φεύγουν από τη χώρα είναι περισσότερες από αυτές που έρχονται.

Την εβδομάδα που πέρασε δυο εμβληματικές επενδύσεις στη χώρα που δεν αφορούν ιδιωτικοποιήσεις κρατικών μονοπωλίων, οι Σκουριές και το Ελληνικό, εμφάνισαν πάλι αρνητική τροπή, παρά τις προσπάθειες της ηγετικής ομάδας της κυβέρνησης να κλείσουν τις ανασταλτικές εκκρεμότητες.

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα μετά την “κωλοτούμπα” του 2015 βρίσκεται διαρκώς μπροστά στο τέρας που εξέθρεψε ως αντιπολίτευση προκειμένου να φτάσει στην εξουσία. Εκατοντάδες θεσμοί, “παραθεσμοί” και ομάδες συμφερόντων εθισμένοι στην ευημερία με δανεικά προσπαθούν να εμποδίσουν οποιαδήποτε προσπάθεια οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Η Ελλάδα χρόνο με το χρόνο στη μεταπολίτευση έχει καταστεί μια μη κυβερνήσιμη χώρα. Η ανάληψη της εξουσίας από ένα κόμμα της “παλαβής” αριστεράς απλά αποτελεί την ολοκλήρωση της “μπαχαλοποίησης” της μεταπολίτευσης.

Όσοι πιστεύουν πως ο όρος “παλαβή” αποτελεί υπερβολή ας αναλογιστούν τι είδους κυβέρνηση έβγαζε από τις φυλακές εκατοντάδες αμετανόητους δολοφόνους επειδή οι φυλακές αντιμετώπιζαν προβλήματα συμφόρησης.

Όποιος καταλαβαίνει από οικονομικά είναι σε θέση να αντιληφθεί πως τα ίδια κάνουν και στην οικονομία και την εξωτερική πολιτική και την άμυνα.

Την περασμένη εβδομάδα ο Elon Musk της Tesla βρισκόταν στην Τουρκία προκειμένου να συζητήσει τις προϋποθέσεις για μια μεγάλη επένδυση που θέλει να κάνει η εταιρεία. Στην Ελλάδα είναι αδιανόητη οποιαδήποτε σοβαρή επένδυση για πολλούς και ποικίλους λόγους…

Κάποιος ανεπάγγελτος αφελής περί τα οικονομικά μπορεί να πιστεύει πως αρκεί να δηλώνει ένας πρωθυπουργός πως διάκειται θετικά προς τις ιδιωτικές επενδύσεις για να προκύψουν επενδύσεις στη χώρα.

Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική.

Για να προκύψει σοβαρό επενδυτικό ενδιαφέρον χρειάζονται μερικές προϋποθέσεις, όπως:

α) Πολιτική σταθερότητα

β) Ελκυστική φορολογία και κυρίως φορολογική σταθερότητα

γ) Ανθρώπινο κεφάλαιο

δ) Κεφάλαιο (τραπεζικός τομέας ικανός να το προσφέρει)

ε) Αποτελεσματικό δημόσιο με χαμηλές επιδόσεις διαφθοράς

ζ) Δικαιοσύνη

η) Νομισματική σταθερότητα

Στην κλίμακα με άριστα το 10 η Ελλάδα παίρνει πολύ κάτω από τη βάση του 5 σχεδόν σε όλες τις προϋποθέσεις. Ίσως ο μοναδικός τομέας που παίρνει πάνω από τη βάση είναι η νομισματική σταθερότητα λόγω του Ευρώ.

Είναι αστείο να μιλάμε για πολιτική σταθερότητα στη χώρα όταν η βασική στρατηγική της σημερινής κυβέρνησης είναι πως θα σκάσει η οικονομία στα χέρια της επόμενης και πως θα την οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές.

Η φορολογία στη χώρα θυμίζει “Κατσαπλιαδιστάν” και όχι Ευρώπη. Το ανθρώπινο κεφάλαιο καθώς τα σύνορα είναι ανοιχτά έχει δραπετεύσει. Το δημόσιο θυμίζει τη σπηλιά του Αλή-Μπαμπά και της συμμορίας τους. Η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί καθώς χρειάζονται 5-10 χρόνια να τελεσιδικήσει μια υπόθεση.

Η Ελλάδα με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται σε μια περιπέτεια ανάλογη με αυτή που πέρασαν στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης μετά την κατάρρευση της σοβιετίας.

Την τελευταία δεκαετία οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης καλύπτουν τη χαώδη οικονομική διαφορά που τις χώριζε με την Ελλάδα. Κάποιες όπως η Σλοβακία, η Τσεχία, η Πολωνία την έχουν ξεπεράσει κιόλας. Την επόμενη δεκαετία και αφού θα έχει προηγηθεί το σοκ η Ελλάδα θα αρχίσει να καλύπτει τη διαφορά με τις χώρες αυτές.

Η πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς στη μεταπολίτευση θα αφήσει πίσω ερείπια όπως αφήνει παντού η αριστερά όπου κυβερνά.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr , του Κώστα Στούπα, 13/11/2017]

“FAST-TRACK” ΚΑΙ Η κα ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ

Μια Γεροβασίλη την ημέρα… τους Τσίπρα, Παππά, Τσακαλώτο, Χουλιαράκη, Παπαδημητρίου κάνει πέρα. Βρήκε και τι φταίει και λύσεις για επενδύσεις.

Άκουγα δηλώσεις της συντρόφισσας υπουργού Όλγας Γεροβασίλη και δεν τις χόρταινα. Βιδώθηκα στην καρέκλα μου.

Τσιμπήθηκα μήπως κάνω λάθος. Μήπως είμαι σε άλλη χώρα και δεν το κατάλαβα. Μήπως η Ελλάδα δεν είναι αυτό που νομίζει η υπόλοιπη Ευρώπη όταν απομακρύνεται.

Για διαβάσετε και εσείς, τις απόψεις της, για τα μόνιμα (πλέον) μπερδέματα με επενδύσεις και επιχειρήσεις μπας και κάνω λάθος και την παρεξηγώ άδικα.

“Αν κάπου δυσκολεύει το νομοθετικό πλαίσιο, είμαστε εδώ για να το ξαναδούμε. Ως κυβέρνηση δίνουμε τη μάχη απλοποίησης των διαδικασιών και της κωδικοποίησης της νομοθεσίας”, ξεκαθάρισε με στόμφο η συντρόφισσα Γεροβασίλη, προφανώς για να το καταλάβουμε και εμείς οι κουτοί…

Έτσι απλά ξεπέρασε τις νέες μανούβρες και γκάφες της κυβέρνησης στις 2-3 μοιραίες επενδύσεις (Ελληνικό, Σκουριές, Fraport) που έχουν γίνει παγκόσμιο σήριαλ. Και ας είναι οι μοναδικές επενδύσεις που πηγαινοφέρνουμε 7-8 χρόνια. Άλλες δεν θα δούμε αν δεν σοβαρευτούμε.

Είπε τα “επαναστατικά” για την κυβέρνηση, τη δίκαιη ανάπτυξη και κάποια σκόρπια καπιταλιστικά… αλλά προς στο τέλος δεν το άντεξε. Έβγαλε την αριστερή κασέτα και τα μάσησε αφήνοντας ασάφειες, σκιές και λίγες ρετσινιές… για τους επενδυτές.

“Πρέπει να ξεχωρίσουμε (είπε) ότι άλλο είναι η γραφειοκρατία και άλλο η αδειοδότηση με τήρηση του νομοθετικού πλαισίου της χώρας. Αλλά όταν υπάρχουν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και καλή πρόθεση, τότε όλα επιλύονται”.

Το ζουμί δηλαδή, την αμοιβαία εμπιστοσύνη κράτους και επιχειρηματιών το άφησε για το τέλος.

Αμοιβαία εμπιστοσύνη. Πολύ ορθά. Πριν πάμε όμως στην εμπιστοσύνη των επενδυτών (που δεν είναι καθόλου δύσκολο να ελεγχθεί σε ένα δομημένο και μη διαπλεκόμενο κράτος) ας μείνουμε στην αμοιβαιότητα εμπιστοσύνης από την πλευρά του ελληνικού κράτους.

Πως μπορεί το ελληνικό κράτος να μιλάει για εμπιστοσύνη όταν δεν δίνει λογαριασμό, όχι μόνο στην επιχειρηματική αγορά αλλά και στον απλό καθημερινό πολίτη που φορολογεί για την ανταποδοτικότητά των φόρων του.

Αν δεν είναι έτσι για την υπουργό Όλγα Γεροβασίλη ας μας αναλύσει την ανταποδοτικότητα της υπερφορολόγησης, μόνο κατά τη διάρκεια της διετούς θητείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Πιστεύουμε βέβαια πως δεν θα καταφύγει στο ψευτοχαρτζιλίκι για ψωμοτύρι στους άστεγους και τους λιμοκτονούντες. Αν έχει αυτό για αντίλογο καλύτερα να το ξεχάσει.

Ας μας πει η κομισάριος Γεροβασίλη πως είναι δυνατόν να μιλάμε για αμοιβαία εμπιστοσύνη σε ένα κράτος που παράγει κάθε χρόνο δεκάδες νομοθετήματα, τροπολογίες, πράξεις και υπουργικές αποφάσεις οι οποίες ανατρέπουν, η μία την άλλη και όλες μαζί την φορολογική, την επενδυτική και την επιχειρηματική πολιτική του προηγούμενου έτους και των προηγουμένων κυβερνήσεων!!!

Ποια είναι τα επιχειρήματα ,όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης, για τη συνέπεια και κυρίως τη συνέχεια του κράτους όταν κάθε κυβέρνηση θέλει τους δικούς της κομματικούς συντρόφους στη Διοίκηση και το δικό της νομοθετικό πλαίσιο, για να δικαιολογεί τη δήθεν ιδεολογία της.

Ποια είναι η αξιοπιστία κράτους, κυβερνήσεων και υπουργών όταν μιλάνε για πόλεμο στο λαθρεμπόριο, τη διαφθορά, τη γραφειοκρατία, στις αδειοδοτήσεις όταν (μόνο την τελευταία 10ετία) 22 Επιτροπές υποτίθεται πως μελέτησαν μέτρα κατά του λαθρεμπορίου, 7 Επιτροπές την πάταξη της γραφειοκρατίας, 5 φορές επιχειρήθηκε (ανεπιτυχώς) αξιολόγηση του κομματικού στρατού κατοχής στο κράτος αλλά (με παρεμβάσεις κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ) όλα είναι εκεί που τα ξέραμε στις αρχές τις 10ετίας. Απόδειξη η συνεχιζόμενες εξαγγελίες Τσίπρα για την καταπολέμησή τους…

Ποια εμπιστοσύνη μπορεί να έχει, ο επενδυτής, σε ένα κράτος που άγεται και σύρεται από δασολόγους, αρχαιολόγους και εργατοπατέρες ελεγχόμενους από τα κόμματα ενώ για μια άδεια ίδρυσης απλού ξενοδοχείου ή ζαχαροπλαστείου με φούρνο χρειάζονται 5 άδειες, 12 γνωμοδοτήσεις, 4 υπουργικές αποφάσεις και δύο χρόνια έκδοσης… ενώ στα “μαγαζάκια” της αγοράς την εξασφαλίζεις στον χρόνο που θέλεις.

Λόγια του αέρα λοιπόν. Άδεια μικρά και μεγάλα καλάθια με αριστερό πλέξιμο… Πριν έξι μήνες ο Αλέξης Τσίπρας ονειρεύθηκε ανάπτυξη με έκρηξη… Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου βλέπει την μισή Αμερική να επενδύει στην Ελλάδα… Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει τόσους πολλούς επενδυτές που δεν θα έχουμε χώρο να τους βάλουμε… Ε… λοιπόν, που είναι το πρόβλημα αν και η Ολγα Γεροβασίλη νομίζει πως θα πατάξει τη γραφειοκρατία… και εκ του λόγου αυτού το δικαίωμα να τα σούρνει στους επενδυτές…

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr , του Γιώργου Κράλογλου , 13/11/2017]

 

ΑΠΛΗ ΛΟΓΙΚΗ

Θα πρέπει να κάτσει κάποιος να βάλει κάτω τα πράγματα με τη λογική, ήρεμος και όχι εν θερμώ, για να καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει με τις Σκουριές. Παρόλο που για όλους εμάς που ενδιαφερόμαστε για το θέμα, είναι δύσκολο να μην αφήνουμε να μας παρασύρουν συναισθηματικά οι εξελίξεις ,πάμε να δοκιμάσουμε την ψυχρή λογική:

Πρώτον, είναι αμφίβολο αν αυτή η κυβέρνηση θέλει την επένδυση (ας μην ξεχνάμε δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού κατά της επένδυσης).  Επίσης, όλοι οι πρώην υπουργοί ΥΠΕΝ (Λαφαζάνης, Σκουρλέτης) ήταν ανοικτά ενάντιοι στην επένδυση ενώ ο νυν υπουργός απλά τηρεί μια αινιγματική σιωπή, ισχυριζόμενος πως πράττει «υπέρ του δημοσίου συμφέροντος»…

Δεύτερον, είναι δυνατόν ο ΣΥΡΙΖΑ να πάει κόντρα στην κα Ιγγλέζη, της οποίας η έδρα στην Χαλκιδική εξαρτάται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ από το αν θα προχωρήσει ή όχι η επένδυση; Άραγε θα θυσιάσουν μία έδρα για μία επένδυση που είναι αμφίβολο αν την θέλουν;

Τρίτον, αν δεν πίεζαν επενδυτικοί ευρωπαϊκοί κύκλοι και δεν υπήρχε διπλωματικό παρασκήνιο υπέρ της επένδυσης, (και πιθανότατα αν δεν επεδείκνυαν και τόσο αγωνιστικό πνεύμα οι εργαζόμενοι), οι Σκουριές πιθανόν να είχαν τελειώσει από το 2015,  επαληθεύοντας  το «αύριο βγαίνουμε κυβέρνηση, μεθαύριο κλείνουν τα μεταλλεία», της καςΙγγλέζη. Και σημειωτέον, η πίεση ασκείται στην κυβέρνηση, όχι στο κόμμα… Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο εμφανίζεται συχνότατα και μια μικρή διαφοροποίηση απόψεων (ή τουλάχιστον διαφοροποίηση της χρησιμοποιούμενης γλώσσας) από κυβερνητικά στελέχη και από στελέχη του κόμματος επάνω στο ίδιο θέμα…

Τέταρτον, ο μόνος ουσιαστικά ενδοιασμός που έχει η κυβέρνηση για να μην δρομολογήσει μια μακρόχρονη δικαστική διαμάχη κλείνοντας τα μεταλλεία, είναι η διαχείριση των εργαζομένων. Δεν μπορεί μια «αριστερή» κυβέρνηση να δημιουργήσει αίφνης 2.500 ανέργους! Πως θα το διαχειριστεί αυτό; Την κατηγορία πως «διώχνει επενδύσεις» μπορεί να την διαχειριστεί προβάλλοντας το «επενδυτικό της successstory» που τόσο διαφημίζει, και τις άλλες επενδύσεις π.χ. Ελληνικό, που υποτίθεται τελικά θα προχωρήσουν. Αν δεν προχωρήσουν και αυτές, οι Σκουριές θα είναι ο μικρότερος πονοκέφαλος για την κυβέρνηση, οπότε τι είχε, τι έχασε… Αλλά με τους εργαζόμενους στις Σκουριές δεν ξέρει ακόμα τι να κάνει… Γι’ αυτό, ρίχνει την μπάλα στην εξέδρα για καθυστερήσεις… στο Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, στον δικό της δήμαρχο, σε στρατευμένους «επιστήμονες», στη  δικαιολογία των «αντιδράσεων της τοπικής κοινωνίας»

Εν ολίγοις, όλη αυτή η ιστορία με την γελοία διαδικασία της διαιτησίας είναι ένα τρικ για να κερδίσει χρόνο η κυβέρνηση. Αν υπήρχε πραγματικά θέληση να βρεθεί λύση, δεν θα βρισκόταν γύρω από το τραπέζι του διαλόγου; Είναι η Eldoradoκαι η Ελληνικός Χρυσός εταιρείες που αρνήθηκαν ποτέ τον διάλογο; Άρα; Τραβάμε μια διαδικασία «διαιτησίας» που σίγουρα θα μας φάει 1-2 χρόνια, και μετά βλέπουμε… Μα, ούτως άλλως αυτό δεν είναι και το κεντρικό στίγμα της πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ; «Να το μπαλώσουμε τώρα να πάρουμε την υποδόση, και μετά βλέπουμε…».

Όσο περισσότερη λογική βάζουμε στην θεώρηση, τόσο πιο αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα: Ίσως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά πως δεν υπάρχει περίπτωση κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να δώσει άδειες για τις Σκουριές. Προφανώς αυτό αρχίζουν  (εύλογα)  να φοβούνται και οι Καναδοί επενδυτές και αποφάσισαν να το κάνουν «Κούγκι» και να τα παίξουν όλα για όλα. Δεν φαίνονται διατεθειμένοι να υποστούν περαιτέρω κοροϊδία και να περιμένουν πότε θα τελειώσει η διαιτησία για να βγουν (αν βγουν) οι άδειες για τις Σκουριές… Απαντώντας λοιπόν στο παιχνίδι της κυβέρνησης, ξεκινούν φορτώνοντάς την με 500 άνεργους να διαχειριστεί για αρχή, και βλέπουμε…

Υπάρχει τρόπος να είναι όλοι ευχαριστημένοι; Αδύνατον…

Αν η διαιτησία τραβήξει εις μάκρος και τελεσιδικήσει μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορεί να λέει πως «εγώ άδειες στις Σκουριές δεν έδωσα ποτέ, κράτησα τις κόκκινες γραμμές μου». Οι Καναδοί θα δουλεύουν στην Ολυμπιάδα με περιορισμένο προσωπικό και θα περιμένουν την επόμενη κυβέρνηση η οποία μάλλον θα διάκειται φιλικά προς την επένδυση.

Η επόμενη κυβέρνηση θα έρθει και θα αδειοδοτήσει πλήρως το έργο, προβάλλοντας το φιλοεπενδυτικό της προφίλ.

Το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων θα μπορεί να έχει λόγο ύπαρξης και να κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ, την Ελληνικός Χρυσός, τους Καναδούς, τη Νέα Δημοκρατία, όποιον βρει μπροστά του…

 

Οι εργαζόμενοι;

Το μεγάλο ερωτηματικό στην εξίσωση είναι οι εργαζόμενοι. Πως θα αντιδράσουν; Τι θα τους υποσχεθεί πάλι κάποιος Γενικός Γραμματέας; «Την πρόθεση της κυβέρνησης για διάλογο με την Eldorado προς άρση του αδιεξόδου»; Αυτό δεν τους είχε δηλώσει ο κος Μιχάλης Βερροιόπουλος τον Σεπτέμβρη;

Δυστυχώς πάλι οι εργαζόμενοι βρίσκονται στη μέση. Και η εταιρεία θέλει να τους προστατεύσει αλλά χωρίς αντικείμενο εργασίας δεν μπορεί να πληρώνει προσωπικό, και η κυβέρνηση θέλει να μην έχει ανέργους, αλλά αν διώξει την επένδυση αυτόματα θα έχει τουλάχιστον 2.500!

Οξύμωρο το σχήμα… Όλοι τους θέλουν, αλλά κανείς δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει εργασία χωρίς τις άδειες που η κυβέρνηση δεν δίνει…

Το τέλειο αδιέξοδο… Για να μην έχουν πρόβλημα οι προς απόλυση εργαζόμενοι, δύο είναι οι θεωρητικές λύσεις:

Ή η εταιρεία τους πληρώνει χωρίς να δουλεύουν (απίθανο, αυτά μόνο στο… Δημόσιο γίνονται)…

Ή η κυβέρνηση δίνει τις άδειες για τις Σκουριές και παίρνει το σήριαλ μια παράταση μέχρι την απόφαση της διαιτησίας.

Θεωρείτε κάτι από τα παραπάνω πιθανό να γίνει;