ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ…

Απίστευτο! Τι νομίζετε έχει να αντιτάξει η συντάκτρια της ΑΥΓΗΣ Λούλη Σταυρογιάννη, στο εξώδικο που έστειλε η Eldorado Gold διεκδικώντας τις ζημίες της για το διάστημα που το ελληνικό δημόσιο δεν εκδίδει τις άδειες για τη συνέχιση του έργου;

«Υπενθυμίζεται ότι το χρονικό διάστημα 2012-2014 οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος του τομέα Βορείου Ελλάδας του τότε ΥΠΕΚΑ είχαν ελέγξει τις εγκαταστάσεις στο υποέργο Μαύρων Πετρών και Μαντέμ Λάκκου όπως και της Ολυμπιάδας. Εντόπισαν 21 παραβάσεις με πολλά παρακλάδια και επιβλήθηκε στις αρχές του 2016 πρόστιμο στην Ελληνικός Χρυσός, ύψους 1,7 εκατ. ευρώ, το οποίο ακυρώθηκε στα τέλη του 2017».

Από την πόρτα σου περνώ και καθαρίζεις ψάρια… Άλλα αντί άλλων!!!

Και για την ιστορία, όταν έχεις έναν επενδυτή stand by κάποια χρόνια, κάνοντας τον Κινέζο, κάποτε αυτός θα ζητήσει τα ρέστα… Αλλιώς, –αν ήσουν μάγκας–, 25 βγήκες κυβέρνηση, 26 ας έκλεινες τα μεταλλεία όπως υποσχέθηκες στο κοπάδι των ψηφοφόρων σου… Τι σε εμπόδιζε αλήθεια; (Εκτός από τη νομιμότητα, τη δημοκρατία, και την κοινή λογική;…)

ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΩΝ

Δεν του άρεσε του κου Σαράντη Δημητριάδη η Συζήτηση Στρογγυλής Τραπέζης που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, με τίτλο: «Οι Ορυκτές Πρώτες Ύλες ως Βασικός Μοχλός Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία», στα πλαίσια της 83ης ΔΕΘ.

Η προφανής αιτία είναι πως ήταν μια εκδήλωση υπέρ της ανάπτυξης, και ο κος Δημητριάδης με την παρέα του είναι –ως γνωστόν–, υποστηρικτές της ακραίας αποανάπτυξης.

Από εκεί και πέρα ως… «κακιά πεθερά», άρχισε να κακολογεί έναν -έναν τους συμμετέχοντες επιστήμονες στην συζήτηση, βρίσκοντας σε καθέναν μεμπτά σημεία… Μήπως ζήλεψε που δεν βρισκόταν κι αυτό ς εκεί; (αλλά τι να βρεθεί να κάνει; Να επιχειρηματολογεί κατά της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου;;;). Δεν του ξέφυγε κανένας: Πασπαλιάρης, Αρβανιτίδης, Μέλφος, Μανιάτης, δέχτηκαν αδιακρίτως τα πυρά του Ομότιμου.

Μετά το κατηγορητήριο, ακολούθησε και… μάθημα ηθικής, για το πόσο κακό πράγμα είναι η καπιταλιστική εξόρυξη για το περιβάλλον, με τα γνωστά επιχειρήματα και την επίσης γνωστή έλλειψη προτάσεων για το πως θα συνεχίσει να ζει η κοινωνία αν σταματήσουν οι εξορύξεις…

Παρατηρώ μια συνεχιζόμενη εμμονή στις αναρτήσεις του κου Δημητριάδη κατά των πολυεθνικών που έχουν έρθει να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό μας πλούτο… Ακριβώς δηλαδή τη θέση του ΚΚΕ… Και κάνω και πάλι την γνωστή ερώτηση στην οποία ποτέ δεν πήρα απάντηση: Αν τα Μεταλλεία Κασσάνδρας τα λειτουργούσε το Ελληνικό Δημόσιο (λέμε τώρα…) θα υπήρχε κανένα πρόβλημα;;;

Τελικά, δεν μπορώ ακόμα –μετ΄ατόσα χρόνια–,ν αμπω στο μυαλό του Ομότιμου… Ένας πρώην καθηγητής γεωλογίας τάσσει τον εαυτό του στην μάχη κατά των εξορύξεων όπου και όπως αν γίνονται αυτές… Δηλαδή κάτι σαν ένας δασοπόνος να αντιτίθεται στην –ορθολογική– εκμετάλλευση δασών… Ή ένας γεωπόνος εναντίον της καλλιέργειας της γης…

Και μία παράκληση. Διάβασα κα την αναφορά σας στον Ελύτη: «Κατά τον Ελύτη: “αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβι. Που σημαίνει πως με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις”. Κατά τους Ιππότες της Μεταλλευτικής Στρόγγυλης Τραπέζης δεν χρειάζονται ελιές, αμπέλια και καράβια για να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα. Μόνο χρυσός, βισμούθιο, κοβάλτιο και σπάνιες γαίες, όσο πιο σπάνιες γίνεται»!!!

Επειδή ο Ελύτης δεν σας έχει φταίξει σε τίποτα, (δεν ήταν υπέρ της εξόρυξης αν θυμάμαι), παρακαλώ μην του επιφυλάσσετε τέτοιου είδους μεταχείριση, εμπλέκοντάς τον στην μπουρδολογία σας… Είναι σχεδόν ιεροσυλία. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

 

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ: Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΕΛΗΞΕ! ΤΟ «ΠΑΙΧΝΙΔΙ» ΣΟΒΑΡΕΨΕ…

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος, από τον Σεπτέμβριο του 2017, όταν παρά τις περί του αντιθέτου προσδοκίες, ο πρωθυπουργός της χώρας, ο κ. Τσίπρας, δεν άναψε το πράσινο φως για την ολοκλήρωση της πολυσήμαντης και κεφαλαιώδους σημασίας, για την Ελλάδα, επένδυσης μεταλλείων και μεταλλουργίας χρυσού, της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. και της καναδικής, μητρικής, Eldorado Gold Corp., στην ΒΑ Χαλκιδική, παρότι, στα πλαίσια της 82 ης ΔΕΘ, ο κ. Τσίπρας προσπάθησε να πείσει ότι ξεκινά μία περίοδος επενδυτικού οργασμού στην χώρα. Ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος, του ότι δηλαδή δεν προωθήθηκαν οι χρονίζουσες εκκρεμότητες αδειοδοτήσεων της επένδυσης, η εταιρεία Eldorado Gold ανακοίνωσε την αναστολή των επενδύσεων της στην Ελλάδα και τη διακοπή των εργασιών στα μεταλλεία της, στην ΒΑ Χαλκιδική. Αυτή η απόφαση της Eldorado Gold προκάλεσε ένταση και οξύτατες εκατέρωθεν ανακοινώσεις και δηλώσεις, μεταξύ της κυβέρνησης Τσίπρα και της μητρικής εταιρείας. Το αποτέλεσμα ήταν να χορηγηθούν ορισμένες από τις εκκρεμούσες άδειες ρουτίνας, να διακοπούν ορισμένες εργασίες στα μεταλλεία στην ΒΑ Χαλκιδική, οι οποίες δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να εκτελούνται λόγω έλλειψης των απαιτούμενων αδειοδοτήσεων και να δρομολογηθεί η πολλά υποσχόμενη διαδικασία της διαιτησίας, μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και του επενδυτή, με πρωτοβουλία του ελληνικού δημοσίου.

Στο χρόνο που μεσολάβησε, από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως και σήμερα, Σεπτέμβριος του 2018, το μόνο ουσιαστικό που έλαβε χώρα ήταν η διενέργεια και η ολοκλήρωση, της διαδικασίας της διαιτησίας, καθώς και η χορήγηση ορισμένων εκ των εκκρεμουσών αδειών ρουτίνας, οι οποίες όμως δεν επέτρεπαν την επανέναρξη των εργασιών στο μεταλλείο των Σκουριών. Στα πλαίσια της διαδικασίας της διαιτησίας, το διαιτητικό δικαστήριο, αφού εξέτασε και μελέτησε, επί εξάμηνο σχεδόν, από τα μέσα Σεπτεμβρίου του 2017, την προσφυγή και τα δεδομένα της υπόθεσης, αποφάνθηκε την Μεγάλη Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018. Όπως συνάγεται από την σχετική ανακοίνωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), το διαιτητικό δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του ελληνικού δημοσίου και καθόρισε στην απόφασή του τα εξής :

  1. Η εκμετάλλευση περιλαμβάνει ως αναπόσπαστο κομμάτι την κατασκευή εργοστασίου για την παραγωγή καθαρού χρυσού.
  2. Η μη παραγωγή καθαρού χρυσού αποτελεί παραβίαση της Σύμβασης.
  3. Οι μέχρι τώρα παραλείψεις από την πλευρά της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. δεν αποτελούν επαρκείς ενδείξεις για τη στοιχειοθέτηση παραβίασης της σύμβασης.

Με δεδομένη την εν λόγω απόφαση της διαιτησίας, της Μεγάλης Τετάρτης, 04 Απριλίου 2018, ο χρόνος άρχισε να τρέχει εις βάρος του ελληνικού δημοσίου, το οποίο έφερε αποκλειστικά πλέον το βάρος της ευθύνης για την πρόοδο υλοποίησης της τόσο σημαντικής και επωφελούς για την ελληνική οικονομία επένδυσης χρυσού στην ΒΑ Χαλκιδική. Από εκείνη την ημέρα υπήρξαν πολλές οχλήσεις προς το αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), εκ μέρους του επενδυτή, αλλά και των εργαζομένων στα μεταλλεία. Η ανταπόκριση εκ μέρους του ΥΠΕΝ σχεδόν στερεότυπη… «Ο διάλογος με την εταιρεία διεξάγεται σε εποικοδομητικό κλίμα. Βασική επιδίωξη του ΥΠΕΝ είναι να υπάρξει συμφωνία μέσα στις επόμενες εβδομάδες, στο πνεύμα της απόφασης της διαιτησίας.»

Και οι εβδομάδες κυλούσαν, ήρεμα και ειρηνικά… και οι μήνες περνούσαν, ήρεμα και ειρηνικά… και όλοι, ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι, αναρωτιόντουσαν… προς τα πού οδεύουμε ;

Το κόστος για τον επενδυτή

Ο επενδυτής έδειχνε καλή πίστη και υπομονή προς την αναποφασιστικότητα της κυβέρνησης Τσίπρα. Φαινόταν όμως ξεκάθαρα ότι μοναδικό μέλημα της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν η κατανάλωση χρόνου, ώστε να μην προχωρήσει στις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις ρουτίνας που όφειλε να χορηγήσει στον επενδυτή, προκειμένου να υλοποιηθεί η επένδυση και να τηρηθεί τόσο η απόφαση του διαιτητικού δικαστηρίου, όσο και όλων των άλλων αποφάσεων της ελληνικής δικαιοσύνης. Αυτή η διελκυστίνδα, σε συνδυασμό με την αναποφασιστικότητα της κυβέρνησης Τσίπρα, που είχε ως αποτέλεσμα την αδυσώπητη κατανάλωση χρόνου, ήταν χωρίς κανένα κόστος για την ίδια την κυβέρνηση Τσίπρα, αλλά με τεράστιο κόστος για τον επενδυτή.

Συγκεκριμένα, το κόστος που καλείτο ο επενδυτής να επωμισθεί, λόγω της χρονικής καθυστέρησης στην χορήγηση των απαιτούμενων αδειών εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου προς ολοκλήρωση της επένδυσης χρυσού, συνίσταται σε τρία επιμέρους τμήματα :

  1. Στο γεγονός ότι μεγάλωνε σημαντικά το χρονικό διάστημα της προπαρασκευής της επένδυσης και άρα καθυστερούσε η ώρα έναρξης της παραγωγικής περιόδου και κατ’ επέκταση της απόδοσης της επένδυσης, με κόστος λόγω του δεσμευμένου και επενδεδυμένου ήδη κεφαλαίου.
  2. Στο ότι εξαιτίας της χρονικής καθυστέρησης έναρξης της παραγωγικής περιόδου της επένδυσης, υπήρχαν διαφυγόντα κέρδη, τόσο άμεσα λόγω της μη απόδοσης του δεσμευμένου και επενδεδυμένου κεφαλαίου, όσο και έμμεσα λόγω της μη επανεπένδυσης των κερδών αυτών σε άλλες παραγωγικές δραστηριότητες, δεδομένου και του χαρακτήρα της μητρικής εταιρείας.
  3. Επιπροσθέτως, λαμβάνοντας υπόψη ότι, σε συνδυασμό με τα ανωτέρω, υφίσταται και θέμα ηθικής βλάβης του επενδυτή, αφού λόγω της κωλυσιεργίας και της αναποφασιστικότητας του ελληνικού δημοσίου και ειδικότερα της κυβέρνησης Τσίπρα, έχει πληγεί η φήμη και η αξιοπιστία της μητρικής εταιρείας, προκύπτει και ανάγκη ηθικής αποκατάστασής του.

Όλα τα τελευταία χρόνια, ο επενδυτής υπομένει τα πάνδεινα από το ελληνικό δημόσιο, αλλά κάνει υπομονή, δείχνοντας καλή πίστη αφενός και πληρώνοντας το κόστος αφετέρου. Έως πότε όμως θα μπορούσε να συνεχιστεί αυτό ; Έως πότε, ένας επενδυτής θα μπορούσε να αντέξει να πληρώνει, χωρίς να βλέπει, στο ορατό και προβλεπτό μέλλον, ότι θα μπορέσει να εισπράξει ; Έως πότε, ένας επενδυτής θα μπορούσε να πείθει τους χρηματοδότες του ότι το επενδυτικό σχέδιο που χρηματοδοτούν επί σειρά ετών έχει συγκεκριμένο μέλλον ; Έως πότε να κάνει υπομονή ο επενδυτής ; Για πόσα χρόνια ; Και κυρίως, γιατί να κάνει υπομονή ;

Η τελευταία πράξη στην υπόθεση της επένδυσης χρυσού στην ΒΑ Χαλκιδική, η διαδικασία της διαιτησίας, φαίνεται ότι τελικά λειτούργησε ως μπούμερανγκ, εναντίον της κυβέρνησης Τσίπρα. Η κυβέρνηση Τσίπρα είχε επενδύσει πολλά στη διαδικασία αυτή της διαιτησίας. Τελικώς όμως, δικαιώθηκε ο επενδυτής. Κάτι το οποίο, παρά τις αβεβαιότητες που κρύβει κάθε δικαστική διαδικασία, ήταν αναμενόμενο, σε όσους τουλάχιστον παρακολουθούμε στενά, αλλά αποστασιοποιημένα, την επένδυση χρυσού από την αφετηρία της, 14 – 15 χρόνια πριν.

 

Μετά την έκβαση της διαδικασίας της διαιτησίας, στις 4 Απριλίου 2018 και την οριστική δικαίωση του επενδυτή, φαινόταν ότι τα περιθώρια της υπομονής του είχαν εξαντληθεί. Δεν ήταν δυνατόν να καθυστερεί άλλο μία επένδυση, η οποία ήταν καθ’ όλα αποδεκτή από όλους, εξαιρουμένης της κυβέρνησης Τσίπρα. Δεν ήταν δυνατόν ο επενδυτής να είναι έρμαιο πλέον των ιδεολογικών αγκυλώσεων, ορισμένων που έκαναν την «κωλοτούμπα», στις πολιτικές θέσεις, άθλημα στον παγκόσμιο πολιτικό στίβο και της παραπληροφόρησης ορισμένων επαγγελματιών και επιχειρηματιών ιδεολόγων, οι οποίοι δήθεν κόπτονται για το περιβάλλον.

Ο «βαρύς» λογαριασμός

Τέσσερις μήνες μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της διαιτησίας, στις 10 Αυγούστου 2018, εξέπνευσε και το τελευταίο χρονικό περιθώριο που είχε ο επενδυτής. Ο επενδυτής, πιεζόμενος από πολλούς παράγοντες, κυρίως διεθνείς, προέβη σε μία ενέργεια στοιχειώδους διασφάλισης θεμελιωδών συμφερόντων του. Ο επενδυτής απέστειλε στο ελληνικό δημόσιο εξώδικο, με… τον «λογαριασμό», για την καθυστέρηση στην υλοποίηση του επενδυτικού του σχεδίου στην ΒΑ Χαλκιδική, θεωρώντας ως αποκλειστικό υπεύθυνο της καθυστέρησης το ελληνικό δημόσιο.

Ο «λογαριασμός» βαρύς… ανάλογος της βαρύτητας της επένδυσης, η οποία ανέρχεται έως σήμερα σε 1.500 εκατομμύρια ευρώ περίπου. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο όσων προαναφέρθηκαν ανωτέρω, το κόστος, της αναποφασιστικότητας και αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης Τσίπρα, που έχουν ως αποτέλεσμα την αδυσώπητη χρονική καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της επένδυσης χρυσού, και το οποίο καλείται να επωμισθεί ο επενδυτής, προσδιορίσθηκε σε 750 εκατομμύρια ευρώ, το οποίο προσαυξάνεται κατά 0,68 εκατομμύρια ευρώ για κάθε επιπλέον ημέρα καθυστέρησης στην χορήγηση, από το ελληνικό δημόσιο, των εκκρεμουσών αδειοδοτήσεων, πέραν της 30ης Ιουνίου 2018.

Ο «λογαριασμός» που έστειλε ο επενδυτής στο ελληνικό δημόσιο είναι πολύ βαρύς και γίνεται ακόμη βαρύτερος λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας για την χώρας μας.

Ο βαρύς «λογαριασμός», τον οποίο έστειλε ο επενδυτής, είναι το τίμημα της ιδεοληψίας της κυβέρνησης Τσίπρα, τον οποίο όμως «λογαριασμό» θα κληθούμε να πληρώσουμε όλοι εμείς, οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες. Θα κληθούμε όλοι εμείς, οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες, να πληρώσουμε την αναποφασιστικότητα και αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης Τσίπρα, ο οποίος, παρά τις άπειρες «κωλοτούμπες» που έκανε κατά την τετραετή, σχεδόν, διακυβέρνησή του, σε σχέση με τις προεκλογικές του εξαγγελίες, δεν έβρισκε το πολιτικό σθένος να αναγνωρίσει ότι, έστω, παρασύρθηκε στο θέμα της επένδυσης χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική από τις antigold σειρήνες και ότι η υλοποίησή της ήταν επωφελής για το ελληνικό δημόσιο, διασφαλίζοντας συγχρόνως το δημόσιο συμφέρον.

Η υπόθεση της επένδυσης χρυσού στην ΒΑ Χαλκιδική είναι ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα, για το οποίο, σχετικά εύκολα, προσδιορίζονται τα κέρδη και οι ζημίες για όλους εμάς, τους Έλληνες φορολογούμενους πολίτες. Η διαδικασία της κοστολόγησης μόλις ξεκίνησε και ξεκίνησε με ζημίες 750 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία θα πρέπει να επιδιώξουμε να μην βγουν από τις δικές μας τσέπες, αλλά από τις τσέπες των άμεσα υπευθύνων, οι οποίοι είναι οι κυβερνώντες. Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του!!!

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com, του Αθανάσιου Καρίνα, 17/9/2018]

Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΣΤΥΛΑΡΙΝΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 94 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΛΙΑΝΗ

Το νησί της Αμμουλιανής το απόγευμα του Σαββάτου, 15ης Σεπτεμβρίου τ.έ., έζησε με κάθε μεγαλοπρέπεια μια ιστορική στιγμή της όλης πορείας της.

Πιστό αντίγραφο της Παναγίας της Στυλαρινής που το πρωτότυπό της κοσμεί το Καθολικό της γεραράς Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους μέσα σε κλίμα βαθυτάτης συγκίνησης μετεφέρθη μέσω θαλάσσης και ετοποθετήθη στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αμμουλιανής.

Ένα ποτάμι κόσμου κατέκλυσε το λιμάνι του Νησιού αναμένοντας την προστάτιδά του, των αγίων χωμάτων της Προποντίδας την Κυρά, των Πατέρων των σημερινών κατοίκων της Αμμουλιανής το καταφύγιο, που σαν αυτοί εγκαταστάθηκαν στο νησί ως πρόσφυγες μετά την Μικρασιατική καταστροφή, περίμεναν υπομονετικά να τους ακολουθήσει.

Την Παναγία την Γιάτρισσα, όπως την αποκαλούσαν τα Μαρμαρονήσια της Προποντίδας υποδέχθηκαν στην προκυμαία Ιερός Κλήρος, Άρχοντες και Λαός με επικεφαλής τον οικείο Ιεράρχη Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητο και τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, Ιεράρχη του Οικουμενικού Θρόνου, πλαισιούμενους από Πρεσβυτέρους και Διακόνους της τοπικής Μητροπόλεως.

Μαζί με τον Ιερό Κλήρο και οι Άρχοντες του τόπου: ο Δήμαρχος Αριστοτέλη κ. Γεώργιος Ζουμπάς, οι Αντιδήμαρχοι κ.κ. Αργύρης Τσακνής και Δημήτριος Ψιλιάγκος, ο τ. Αντιδήμαρχος κ. Χαράλαμπος Λαζαρίδης, ο Πρόεδρος της Αμμουλιανής κ. Κωνσταντίνος Τσακνής, η Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Νέων Ρόδων κα Σοφία Ισαακίδου, ο Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου κ. Ιωάννης Δουλάκης, η Πρόεδρος του Α.Π.Κ. κα Λένα Παναγιωτοπούλου, ο Πρόεδρος του Α.Ξ.Τ.Α.Δ.Α. κ. Λευθέρης Βαλσαμής, η Πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δ. Αριστοτέλη η “ΦΡΟΝΤΙΔΑ” κα Κατερίνια Μήτρου, ο Λιμενάρχης Ιερισσού κ. Ζαφείρης Γιόκοτος, ο Λιμενάρχης Ουρανουπόλεως κ. Χρήστος Παναγιωτίδης, ο Διοικητής του Α.Τ. Ουρανουπόλεως κ. Ερρίκος Μουρτζίδης, ο Πρόεδρος Ιερισσιωτών Θεσσαλονίκης κ. Νικόλαος Μπούλος, ο Πρόεδρος των Προικονησιωτών Νέων Παλατίων Αττικής κ. Μιχάλης Πολυχρόνης, κ.α.

Την Ιερά Εικόνα συνόδευσαν ως εκπρόσωποι του αγίου Ηγουμένου της Μονής Κουτλουμουσίου Παν. Αρχ. π. Χριστοδούλου, ο Οσιολογιώτατος Ιερομόναχος π. Φιλόθεος και οι Μοναχοί π. Ταράσιος και π. Νεκτάριος και ο Παν. Αρχ. π. Χρυσόστομος Μαιδώνης, Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Ιερισσού.

Αφού ανεπέμφθη δέησις στο λιμάνι από τον Ιερό Κλήρο και τα δάκρυα περίσσεψαν στα μάτια του Λαού, η πομπή κατευθύνθη λιτανευτικώς στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου υπό τους ήχους των Καραβιών και της Φιλαρμονικής του Δήμου που απένειμε τις ανάλογες τιμές και σκόρπισε το χαρούμενο κλίμα στο Νησί, με τελετάρχη τον Παν. Αρχ. π. Ιγνάτιο Ριγανά, Γεν. Αρχ. Επιτρόπο της Ι. Μητροπόλεως.

Να σημειωθεί ότι η Εικόνα αγιογραφήθηκε στη Μονή Κουτλουμουσίου από τον Οσιωτάτο Μοναχό π. Ταράσιο που την συνόδευσε στην Αμμουλιανή, με δαπάνες της Οικογενείας Στεφάνου Χριστοδούλου που την τιμά όλως ιδιαιτέρως.

Τους χορούς του Αγίου Νικολάου ετίμησε με την παρουσία του ο Σύνδεσμος Ιεροψαλτών της Ι.Μ. Ιερισσού “Ρωμανός ο Βατοπαιδινός”, με επικεφαλής τον μουσικολογιώτατο κ. Βασίλειο Κοκαλιάρη, Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Στεφάνου Αρναίας και τον κ. Ιωάννη Κέκερη, Πρόεδρο του Συνδέσμου και τους συνεργάτες τους.

Στον Εσπερινό εχοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, με συγχοροστατούντα τον Σεβ. Ιερισσού κ. Θεόκλητο.

Μετά το πέρας της Ακολουθίας στην πλατεία του Νησιού στήθηκε μεγάλη εκδήλωση τιμής προς την Θεοτόκο την Στυλαρινή, στην οποία παραδοσιακά τραγούδια του Μαρμαρά Προποντίδος απέδωσε η Χορωδία των Νέων Παλατίων Αττικής και η Χορωδία της Αμμουλιανής.

Προσλαλιές εξεφώνησαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιερισσού κ. Θεόκλητος, ο Σεβ. Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, ο Συγγραφέας και Διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κ. Μανώλης Μελινός, ο Ιστορικός ερευνητής κ. Απόστολος Σοφιανός και ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητος κ. Κ. Τσακνής.

Η ιστορία του εικονίσματος

Η Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Στυλαρινής είναι ανυπόγραφο έργο του 14ου αιώνος και πρόκειται για την εφέστια Εικόνα Κουτλουμουσιανού Μετοχίου, που δεν υφίσταται πλέον, κοντά στην κώμη Στυλάρι, απ’ όπου η επωνυμία του Εικονίσματος της νήσου του Μαρμαρά στην Προποντίδα, την οποία ευλαβούντο ιδιαιτέρως οι Χριστιανού της Γαλιμής, αλλά και όλοι οι Χριστιανοί του Μαρμαρά και των πλησίων αυτού Μαρμαρονησίων, Αλώνη, Κούταλη και Αφισιά.

Οι κάτοικοι του Μαρμαρά, αλλά και όλα τα κοντινά μέρη τιμούσαν ιδιαιτέρως την Στυλαρινή, επειδή η Χάρη Της παρείχε την γιατρειά σε ποικίλες ασθένειες που αφθονούσαν τον καιρό εκείνο, ώστε η Παναγία προσαπόκτησε την επωνυμία Γιάτρισσα.

Επειδή το 1916-1920 τουρκικές διώξεις ξέσπασαν κατά των Χριστιανών της περιοχής, σήκωσαν την Παναγία από το Μετόχι του Κουτλουμουσίου για περισσότερη ασφάλεια και τη φιλοξένησε στο σπίτι της η δέσποινα Καλλιόπη Κατσαμάδου με κάθε προφύλαξη.

Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να πέσει σε τούρκικα χέρια και να βεβηλωθεί, εντοιχίστηκε στο σπίτι της κόρης αυτής και καλύφθηκε με τοιχοποιία η πρόσοψή της.

Το 1923, ύστερα από τον ξεριζωμό, η Καλλιόπη μεταφέρει την Εικόνα στην Χαλκίδα και την παραδίδει στον Κουτλουμουσιανό Μετοχιάρη του Στυλαρίου Μοναχό Αγαθάγγελο ο οποίος την παραδίδει στη Μονή της μετανοίας του στον Άθωνα. Αργότερα η Καλλιόπη γίνεται Μοναχή στην Εύβοια με το όνομα Θεοδοσία.

Αντίγραφο αυτής της θαυματουργού Εικόνας απέκτησε ως Κειμήλιο Ιερό η Αμμουλιανή και γι’ αυτό ο Σεβασμιώτατος Ιερισσού κάλεσε τον συμφοιτητή και φίλο του Σεβ. Μητροπολίτη Προικοννήσου κ. Ιωσήφ για να την ενθρονίσει στις καρδιές των προσφύγων που τους υποδέχθηκε το Νησί, το οποίο σημειωτέον ανήκε ιδιοκτησιακά στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους και αυτή ως Μητέρα Εκκλησία το δώρισε άνευ ανταλλάγματος στους Πρόσφυγες του Μαρμαρά της Προποντίδας, που σήμερα Μητροπολίτη της το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει τοποθετήσει τον κ. Ιωσήφ.

Έτσι η Στυλαρινή Παντάνασσα βρήκε και πάλι τα παιδιά της μετά από 94 χρόνια, οι δε Αμμουλιανιώτες δέχθηκαν την ευλογία της αλλά και τις ευχές και τις ευλογίες του διαδόχου των Επισκόπων των προγόνων τους αγίου Προικονήσου.

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com/, 16/9/2018]