Tag Archives: μεταλλεία

ΑΕΡΟΛΟΓΙΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

οι-αερολογίες-καθο-eta-19675773«Έγραψε» πάλι ο κος Δημητριάδης… Καιρό είχαμε να δούμε άρθρο του και τον είχαμε επιθυμήσει. Συνεπής όπως πάντα, επανήλθε με ακόμα ένα άρθρο αερολογίας και antigold επιχειρημάτων, από εκείνα που μόνο αυτός μπορεί να διατυπώσει…

Ας πιάσουμε τον μίτο της σκέψης του ομότιμου, πράγμα καθόλου εύκολο.

Η συζήτηση ξεκινά από τις απόψεις διαφόρων επιστημόνων περί της ανάγκης εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων της χώρας μας, γεγονός που θα έδινε μια δυναμική αναπτυξιακή προοπτική η οποία –ειδικά σήμερα– λείπει από πολλές περιοχές. Και από το γεγονός πως οι δυνάμενες να εκμεταλλευτούν περιοχές δεν μπορούν να «μετακινηθούν», αφού τα κοιτάσματα είναι εντοπισμένα και δεν μεταφέρονται. Λέει λοιπόν ο κος Δημητριάδης:

«Η φύση επίσης, το ίδιο αυστηρά [σ.σ. με τις μεταλλευτικές περιοχές] χωροθέτησε τις περιοχές ιδιαίτερου κάλους, τις παράλιες και παραποτάμιες περιοχές, τις περιοχές εξαιρετικού κλίματος, τις αγροπαραγωγικές περιοχές, τις ιχθυοπαραγωγικές περιοχές, τις δασικές περιοχές, τις κατάλληλες για κτηνοτροφία περιοχές, τις περιοχές με πολύτιμα υπόγεια αποθέματα νερού, όπως και, σε συνδυασμό με τις ανθρωπογενείς επεμβάσεις, τις ιστορικές περιοχές, τις αρχαιολογικές περιοχές, τις περιοχές τις προσφερόμενες για αγροτουρισμό κ.λπ. Και αυτά όλα δεν μπορούμε επίσης να τα μετακινήσουμε όπου εμείς θέλουμε.

Τίποτα λοιπόν το ιδιαίτερο που να αφορά τον χωροθετικό περιορισμό δεν διαφορίζει τα κοιτάσματα ορυκτών υλών από όλα τα άλλα διαφορετικά τους πλαίσια αναπτυξιακών δυνατοτήτων. Αλλά τότε γιατί θα πρέπει σώνει και καλά οι εξορύξεις και η μεταλλεία να κατισχύουν έναντι όλων των άλλων αναπτυξιακών δυνατοτήτων σε έναν τόπο; Δεν είναι πιο σωστό και δίκαιο να θεωρούνται όλες οι εναλλακτικές αναπτυξιακές δυνατότητες τουλάχιστον ισότιμες στην αφετηρία κάθε σχετικής συζήτησης;».

Θα θέλαμε να μας δείξει ο κος Δημητριάδης μια περίπτωση στην Ελλάδα όπου οι κάτοικοι μιας περιοχής ζουν από τις περιοχές ιδιαίτερου κάλους, τις παράλιες και παραποτάμιες περιοχές, τις περιοχές εξαιρετικού κλίματος, τις περιοχές με πολύτιμα υπόγεια αποθέματα νερού, όπως και, τις ιστορικές περιοχές, τις αρχαιολογικές περιοχές, τις περιοχές τις προσφερόμενες για αγροτουρισμό κ.λπ.

Πιθανόν σε κάποια μέρη να ζουν από τις αγροπαραγωγικές περιοχές, αλλά αυτό συμβαίνει κατά κόρον σε περιοχές εντατικής γεωργίας (π.χ. Θεσσαλικός κάμπος, Άρτα). Ούτε οι ιχθυοπαραγωγικές περιοχές (εννοεί αλιευτικά πεδία ή ιχθυοκαλλιέργειες;) φέρνουν την ανάπτυξη, αν κοιτάξει κανείς τα στατιστικ΄αστοιχεία για την αλιεία στην Ελλάδα. Όσο για τις δασικές περιοχές, δεν καταλαβαίνω πως μια δασική περιοχή θα συντηρήσει οικονομικά μια περιοχή; Με ξυλεία; Για την κτηνοτροφία πιθανόν να υπάρχει αναπτυξιακή προοπτική.

Άρα ξαναρωτάμε συγκεκριμένα για την Χαλκιδική:

Θα ζούμε από τον αγροτουρισμό και τους επισκέπτες των αρχαιοτήτων;

Θα ζούμε από τον τουρισμό; Δηλαδή οι εργαζόμενοι των μεταλλείων με Μ.Ο. μισθού πολύ πάνω από τα 1.000 ευρώ θα γίνουν εποχιακά γκαρσόνια και καμαριέρες για 3-4 μήνες με 650 ευρώ; Ή θα ανοίξουν όλοι δικές τους τουριστικές επιχειρήσεις; Και τέλος πάντως αυτή η περίφημη τουριστική ανάπτυξη γιατί ακόμα δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα;

Θα πουλάμε τοπικά προϊόντα σε αλλοδαπούς τουρίστες το καλοκαίρι, όπως ρίγανη, αρωματικά φυτά και κίτρινα φασολάκια – όπως έχει ακουστεί στο παρελθόν από επίσημα χείλη;

Ωραίοι οι ευσεβείς πόθοι κε Δημητριάδη, αλλά η επιχειρηματολογία σας μπάζει νερά παντού…

Αλλά ο ομότιμος θέλει και αλλαγή του Μεταλλευτικού Κώδικα(!)

«Τον καιρό, πριν πολλά χρόνια, που σταδιακά διαμορφωνόταν ο Μεταλλευτικός Κώδικας, η μεταλλεία θεωρούνταν ο κατ’ εξοχήν αναπτυξιακός κλάδος. Εκείνη την εποχή ούτε ως σκέψη περνούσε η ιδέα πως εξίσου αναπτυξιακοί κλάδοι μπορεί να ήταν και ο τουρισμός, η αξιοποίηση των φυσικών ιδιαιτεροτήτων του ελληνικού τοπίου, η ποιοτική και τυποποιημένη δευτερογενής παραγωγή αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων και τόσα άλλα. Τότε η μεταλλεία εθεωρείτο ως αντιπαρατιθέμενη μόνο στην ιδιωτική ιδιοκτησία, την οποία βέβαια και «έπρεπε» να κατατροπώσει».

Επιμένει… «ο τουρισμός, η αξιοποίηση των φυσικών ιδιαιτεροτήτων του ελληνικού τοπίου, η ποιοτική και τυποποιημένη δευτερογενής παραγωγή αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων και τόσα άλλα». Η καραμέλα της εναλλακτικής ανάπτυξης που πιπιλάνε τόσα χρόνια διάφοροι οικολογούντες και «προστάτες του περιβάλλοντος» έχει αποδειχθεί φούσκα. ΚΑΝΕΝΑΣ κλάδος δεν μπορεί να συνεισφέρει 100% στην ανάπτυξη μιας περιοχής. Για αυτό ακριβώς τον λόγο χρόνια τώρα επαναλαμβάνουμε –σε σημείο να γινόμαστε κουραστικοί–, πως η ανάπτυξη του τουρισμού και συμπληρωματικών δράσεων εναλλακτικού τουρισμού, όσο και η εκμετάλλευση οποιουδήποτε τοπικού προϊόντος σε τίποτα δεν εμποδίζεται από την μεταλλευτική και υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό για όποιον θέλει… Λαμπρό παράδειγμα η προώθηση του γαστριμαργικού τουρισμού στην Χαλκιδική… Αλλά τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την μεταλλευτική σε αυτό τον τόπο στον οποίο είναι συνυφασμένη με την ιστορική του διαδρομή.

Όλα τα άλλα είναι για να γράφουμε τίποτα στο μπλογκ του κολλητού, να περνάειη ώρα….

 

ΝΕΚΡΟΣ 56ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΟΣ ΣΕ ΣΤΟΑ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΣΣΑ

94cb28dc05f003320ef2af5b3dda67e8Τραγικό θάνατο βρήκε 56χρονος μεταλλωρύχος, όταν τον καταπλάκωσε βράχος που αποκολλήθηκε και έπεσε πάνω στο μηχάνημα που οδηγούσε, στον Ελαιώνα της Άμφισσας, σε στοά της εταιρείας «Δελφοί-Δίστομο».

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του 56χρονου στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Μετά το δυστύχημα συνελήφθησαν ο εργολάβος, ο μηχανικός – μεταλλειολόγος και ο εργοδηγός, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τις συνθήκες του δυστυχήματος.

Το Εργατικό Κέντρο Φωκίδας, σε ανακοίνωσή του, σημειώνει ότι στο συγκεκριμένο σημείο της στοάς «δεν είχε προηγηθεί μηχανικό ξεσκάρωμα» και αποδίδει ευθύνες προς όλες τις πλευρές, καθώς διαπιστώνει ότι έχει εγκαταλειφθεί, για λόγους κόστους.

«Η εγκατάλειψη της μεθόδου του μηχανικού ξεσκαρώματος είναι γνωστή στο υπουργείο Περιβάλλοντος και στην Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδος, παρ’ όλα αυτά δεν έχουν κάνει καμία ουσιαστική ενέργεια για να παρθούν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργατών» σημειώνει.

[ΠΗΓΗ: http://news.in.gr/, 3/11/2016]

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΟ Δ. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ: Ο κ. Γ. ΖΟΥΜΠΑΣ ΣΤΑ Ν. ΡΟΔΑ ΔΗΛΩΣΕ: “ΑΠΟΔΕΙΞΑΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ” – ΑΝΤΕΧΕΙ Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΧΩΡΙΑ?

stag8 zoympΔιαβάζοντας κανείς τη δήλωση του κου Ζουμπά αναρωτιέται αμέσως με ποια ιδιότητα την έκανε; Διότι με την ιδιότητα του Δημάρχου των πολιτών του Δήμου Αριστοτέλη δεν νομιμοποιείται να κάνει τέτοια δήλωση. Επίσης αναρωτιέται σε ποιο ακροατήριο απηύθυνε αυτή τη δήλωση; Διότι η πλειοψηφία των πολιτών του Δήμου Αριστοτέλη έχει διαφορετική άποψη.

Οι απόψεις του κου Ζουμπά και των ομοϊδεατών του στην παράταξή του περί τη μεταλλευτική δραστηριότητα στη ΒΑ Χαλκιδική είναι γνωστές. Το θέμα όμως είναι ότι τις έκρυψαν επιμελώς στην προεκλογική περίοδο και προέβαλαν συγχρόνως την ιδέα της ενότητας και της ειρήνευσης στην τοπική κοινωνία.

Ο στόχος τους σαφής. Να υφαρπάξουν την ψήφο των πολιτών των ορεινών κυρίως χωριών που είχαν κουραστεί και δυσαρεστηθεί από το κλίμα πόλωσης και από την πολιτική του τέως Δημάρχου.

Προς αυτή την σαφή στόχευση είχαν επιστρατεύσει και το κατάλληλο πρόσωπο, τον αποχωρήσαντα Δήμαρχο, κο Μίχο, ο οποίος υπηρέτησε τους σκοπούς τους και στη συνέχεια, όταν δυσκόλεψαν τα πράγματα, αποχώρησε για να διασωθεί.

Πέτυχαν το στόχο τους. Κέρδισαν το Δήμο και προοδευτικά αποκάλυψαν το αληθινό τους πρόσωπο. Το θέμα όμως είναι ότι τις απόψεις τους δεν τις συμμερίζεται η πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας και γι’ αυτό επιλέγουν προσεκτικά τι λένε σε κάθε ακροατήριο.

Το βέβαιο είναι ότι στο Δήμο Αριστοτέλη δεν υπάρχει ομοιογένεια ως προς το θέμα των μεταλλείων. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών στα ορεινά χωριά είναι υπέρ της επένδυσης, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία στα παραθαλάσσια χωριά είναι κατά της επένδυσης.

Και το στοίχημα για την Δημοτική Αρχή ήταν η εξομάλυνση της κατάστασης προκειμένου να επιτευχθεί η γαλήνη και η ομόνοια μεταξύ των πολιτών.

Η παρούσα Δημοτική Αρχή απέτυχε οικτρά!!! Απέτυχε διότι ουδέποτε πίστεψε στο σύνθημα της ενότητας. Ουδέποτε ήθελε την ενότητα. Στόχος της ήταν η επιβολή της αντίθετης άποψης. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό, όπως αποδεικνύει η ζωή.

Τα μεταλλεία είναι η ζωή των ορεινών χωριών και αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει κανείς, όσο και εάν προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους πολίτες. Τα παραθαλάσσια χωριά είναι ενδεχόμενο να μην έχουν ανάγκη τα μεταλλεία. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και με τα ορεινά χωριά, για τα οποία τα μεταλλεία είναι το απαραίτητο οικονομικό οξυγόνο για τη ζωή και την ευημερία.

Το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα επιβληθεί σε ποιόν, αλλά πως θα συνυπάρξουμε. Μονοιασμένοι ή διαιρεμένοι;

 

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, του Αθανάσιου Καρίνα Μεταλλειολόγου Μηχανικού – Γεωτεχνικού, 2/8/2016]

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ: ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝ-ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ?

fitorio-08Η ανάπτυξη ενός τόπου και η ευημερία των κατοίκων του εξαρτάται από τους φυσικούς πόρους που διαθέτει και από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που τον χαρακτηρίζουν, ενώ καθοριστικός παράγοντας είναι η ορθολογική και χρηστή συν-αξιοποίησή τους.

Από αυτή τη σκοπιά η ΒΑ Χαλκιδική είναι ευλογημένος τόπος και διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα τα οποία μπορούν να χαρακτηριστούν ως παγκόσμιες μοναδικότητες που την καθιστούν ιδιαίτερο προορισμό για τους επισκέπτες αλλά και τόπο διαμονής για τους ντόπιους.

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ΒΑ Χαλκιδικής είναι τα εξής:

  1. το ότι γειτνιάζει και αποτελεί την πύλη εισόδου της χερσονήσου του Αγίου Όρους, γεγονός που την καθιστά παγκόσμιας μοναδικότητας θρησκευτικό προορισμό.
  2. το ότι αποτελεί τη γενέτειρα γη του αρχαίου φιλοσόφου Αριστοτέλη γεγονός που την κατατάσσει σε παγκόσμιου εμβέλειας αρχαιολογικό προορισμό, υπό την προϋπόθεση να εντοπιστούν και να αναδειχθούν σχετικές αρχαιότητες ώστε να παρουσιάζει ενδιαφέρον η επίσκεψη και
  3. το γεγονός ότι στη ΒΑ Χαλκιδική υπάρχει πλούσια μεταλλοφορία, η οποία έχει εντοπιστεί κατόπιν σχετικής έρευνας και την καθιστά μεταξύ των πλουσιότερων μεταλλευτικών περιοχών παγκοσμίως, ενώ οι ενδείξεις είναι ελπιδοφόρες για την ύπαρξη ακόμη περισσότερων κοιτασμάτων στην άμεση περιοχή.

Παράλληλα, η ΒΑ Χαλκιδική χαρακτηρίζεται από όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία διακρίνονται στις περιοχές της κεντρικής Μακεδονίας, τα οποία όμως δεν συνιστούν συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Τα συγκριτικά όμως πλεονεκτήματα είναι τα τρία προαναφερθέντα. Εξ αυτών, αυτό που δύναται να αξιοποιηθεί και να αποδώσει άμεσα είναι το μεταλλευτικό δυναμικό που έχει εντοπιστεί στην περιοχή.

Παράλληλα όμως θα πρέπει να συν-αξιοποιηθούν και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της ΒΑ Χαλκιδικής με μέσο-μακροχρόνιο ορίζοντα απόδοσης.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι εκτός από την ανάπτυξη του τόπου σημαντικό είναι να επιτυγχάνεται και η ευημερία των κατοίκων του, τόσο άμεσα, όσο και μέσο-μακροπρόθεσμα.

Για τα διαθέσιμα δεδομένα στη ΒΑ Χαλκιδική, η άμεση ευημερία των κατοίκων της μπορεί να επιτευχθεί με την αξιοποίηση του μεταλλευτικού δυναμικού της, ενώ συγχρόνως και παράλληλα να αξιοποιηθούν οι παραγόμενοι πόροι για την ανάπτυξη και απόδοση των υπολοίπων συγκριτικών πλεονεκτημάτων της.

Το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι εάν είναι εφικτή η συν-αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της ΒΑ Χαλκιδικής και των λοιπών δραστηριοτήτων. Η έως σήμερα εμπειρία δείχνει ότι είναι εφικτή η συνύπαρξη όλων των δραστηριοτήτων.

Το γεγονός ότι η παραδοσιακή μεταλλευτική δραστηριότητα θα μεταβληθεί και θα μετατραπεί σε μεταλλευτική και μεταλλουργική δραστηριότητα χρυσού, δεν μεταβάλλει το χαρακτήρα της περιοχής, η οποία είναι μεταλλευτική, λόγω της κληρονομιάς της.

Επίσης, το γεγονός της μεγαλύτερης κλίμακας μεταλλευτικής δραστηριότητας δεν απαγορεύει την ανάπτυξη των υπολοίπων δραστηριοτήτων αφού δεν προκαλείται καμία περαιτέρω όχληση, πέραν των έως σήμερα γνωστών.

Επομένως, για την άμεση ευημερία των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής απαιτείται η άμεση αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος που σχετίζεται με την ύπαρξη των πλούσιων κοιτασμάτων της.

Θα πρέπει όμως οι τοπικοί άρχοντες και ιδιαίτερα η Δημοτική Αρχή να αξιοποιήσουν κατάλληλα την ευκαιρία και να αποκομίσουν τα μέγιστα από τη μεταλλευτική δραστηριότητα, τα οποία να τα διαθέσουν κατάλληλα προς ανάπτυξη της περιοχής με μεσό-μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Η ΒΑ Χαλκιδική θεωρείται και είναι ευλογημένος τόπος. Απαιτείται όμως ορθολογική και χρηστή συναξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της και των λοιπών χαρακτηριστικών της, χωρίς να αποκλείεται κανένας πόρος. Είναι αναγκαία η συναξιοποίηση όλων των διαθέσιμων πόρων, ξεκινώντας από τους πιο σημαντικούς.

Με εκτίμηση,Αθανάσιος Γ. Καρίνας

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/ ,του Αθ. Καρίνα Μεταλλειολόγου Μηχανικού – Γεωτεχνικού, 28/6/2016]