Tag Archives: πολιτική

ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ

Μεταξύ 2012 και 2014, η Ελλάδα βελτίωσε την ανταγωνιστικότητά της δραστικά. Ανεβήκαμε κατά 28 θέσεις στον δείκτη «Dοing Business» της Παγκόσμιας Τράπεζας, μέσα σε δύο χρόνια. Ο κ. Κ. Χατζηδάκης, που διαχειρίστηκε την ταχεία βελτίωση αυτό το διάστημα, έκανε κάτι απλό, έξυπνο και αποτελεσματικό. Από τη φαρέτρα των πάμπολλων αλλαγών που μας πρότεινε ο ΟΟΣΑ, στην περίφημη εργαλειοθήκη , έκανε πρώτα όσα ήταν εύκολα και θα ενίσχυαν ταχύτερα τη συγκριτική θέση της Ελλάδας. Το 2009 η χώρα ήταν στην 109η θέση μεταξύ 190 κρατών, ενώ το 2014 είχαμε ανεβεί στην 58η θέση. Υπενθυμίζω ότι ο ανταγωνισμός των εθνών είναι αυτός που προσδιορίζει και τον πλούτο τους, γεγονός που προφανώς πέρασε απαρατήρητο στους συντάκτες του ολιστικού κειμένου για την ανάπτυξη.

Δυστυχώς, όσα ακολούθησαν έριξαν και πάλι την Ελλάδα κατά περίπου 10 θέσεις, παρόλο που η πίεση του τρίτου μνημονίου στην πλευρά των μεταρρυθμίσεων ήταν πολύ μεγαλύτερη από όλες τις προηγούμενες περιόδους. Πολλοί μάλιστα πίστεψαν ότι η ικανότητα της κυβέρνησης Τσίπρα, να περνά το Πρόγραμμα Προσαρμογής με τις μικρότερες αντιδράσεις συγκριτικό με τα προηγούμενα έτη, θα ωφελούσε τη χώρα στο ζήτημα της ανταγωνιστικότητας.

Δεν πιστεύω ότι κάποιος από τους βουλευτές της συμπολίτευσης είχε διαβάσει, χθες το πρωί. πριν ξεκινήσει η σχετική συζήτηση στη Βουλή, τις 101 σελίδες περί την ολιστική στρατηγική για την ανάπτυξη στην οποία το σύνολο είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών , κατά την αγαπημένη φράση του κ. Τσακαλώτου, την οποία πάντως παρέλειψε να αποδώσει στον Αριστοτέλη.

Όποτε όμως βρουν τον χρόνο να το περάσουν μια ματιά, θα διαπιστώσουν ευχερώς πόσο έξω είχαν πέσει όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αν μάλιστα πίστευαν ότι τότε τα έλεγαν σωστά και πως θα μπορούσαν να φέρουν αποτέλεσμα, τώρα πρέπει να παραδεχτούν ότι είχαν λάθος. Η περιγραφή του προβλήματος, n αποτύπωση της παρούσας κατάστασης και ο, έστω ασαφής, προσδιορισμός των στόχων συνιστούν ένα σύνολο που δεν μοιάζει σε τίποτε με τις χαρακτηριστικές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας του πολιτικού χώρου που καλύπτει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν έχει μείνει τίποτε από όσα έλεγαν στην Αθηναΐδα το 2012, ούτε όσα ιεράρχησε ο νέος πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις τον Φεβρουάριο 2015, ούτε καν όσα περιέφερε στις άνευ περιεχομένου περιφερειακές εκδηλώσεις τους προηγούμενους μήνες. Δεν γνωρίζω πόσο μεγάλη μπορεί να είναι, αν υπάρχει, η πολιτική ζημιά στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η ολιστική υποχώρηση από όσα έλεγαν είναι το μόνο όφελος για όλους εμάς τους υπόλοιπους που μείναμε σταθεροί.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Μπάμπη Παπαδημητρίου, 24/5/20`8]

ΘΡΑΣΟΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

Πόσο πιο προβλέψιμος μπορεί να γίνει ο πρωθυπουργός; Με την τοποθέτηση του στο υπουργικό συμβούλιο σχετικά με τη φασιστική επίθεση εναντίον του κ. Γιάννη Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη δικαίωσε όλους εκείνους που φοβούνταν ότι η όξυνση του πολιτικού κλίματος θα είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας του απέναντι στην εκλογική συντριβή. Έτσι, δεν σεβάστηκε τη δικαιολογημένη φρίκη των πολιτών για το συμβάν. Προσπάθησε να βγάλει από την απεχθή μύγα πολιτικό ξίγκι. Δεν προέταξε καν την ανάγκη της δημοκρατικής πανστρατιάς ενάντια στο μαύρο φίδι που δάγκωσε τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, αλλά για μικροπολιτικούς λόγους έστρεψε τα πυρά του κατά της Νέας Δημοκρατίας. «Εδώ πρόκειται για ένα συμπαγές, σκοτεινό και ακραίο τμήμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με έκφραση στα κορυφαία όργανα της. Ας είναι βέβαιοι, όμως, όσοι στηρίζουν την ακραία μισαλλοδοξία (…) και προκρίνουν τη βία ως μέσο επιβολής, ότι n Δημοκρατία θα προστατέψει τον εαυτό της και τους πολίτες».

Ως εδώ καλά, που λέει ο λόγος, υπό την έννοια ότι αυτή η επίθεση δεν προξενεί καμία έκπληξη. Η διαστροφή της πραγματικότητας, τα ψεύδος και η διαβολή είναι καταγεγραμμένα χαρακτηριστικά των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και δεν προκαλούν πλέον εντύπωση. Με την πρόοδο της προεκλογικής περιόδου περιμένουμε χειρότερα. Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση είναι το μέγεθος του θράσους. Ο κ. Τσίπρας δόξασε τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Κερατέα (υπήρχαν εμπρησμοί οχημάτων και μηχανημάτων, επιθέσεις στο αστυνομικό τμήμα, απόπειρα δολοφονίας ενός αστυνομικού και της οικογένειάς του την ώρα που αμέριμνοι κοιμούνταν στο σπίτι κ.ά.), λέγοντας ότι «εσείς δείξατε τον δρόμο της αξιοπρέπειας, της αυτοπεποίθησης και της ανατροπής» και ότι «η Κερατέα είναι η πόλη σύμβολο για όλη την Ελλάδα και αποτελεί ένα πρώιμο αντιμνημονιακό μοντέλο…» (30.5.2012).

Ας μη θυμηθούμε τις επιθέσεις που διοργάνωναν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε βουλευτές και υπουργούς του ΠΑΣΟΚ κατά την περίοδο του πρώτου μνημονίου, ούτε την προτροπή του πολιτικού του συνεταίρου κ. Πάνου Καμμένου προς τους πολίτες να λιντσάρουν τον δήμαρχο Αριστοτέλη κ. Χρήστο Πάχτα. Οι δέλτοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ είναι γεμάτες τέτοια φρικιαστικά γεγονότα.

Υπάρχει όμως κι ένα σημείο της ομιλίας του πρωθυπουργού που πρέπει να σταθούμε: «Ποιοι εξαπολύουν διαρκώς, κάθε μέρα, ακραίες κατηγορίες για προδότες, και μειωμένης εθνικής συνειδήσεως Έλληνες; Ποιοι έχουν ανακηρύξει τον εαυτό τους εργολάβο του έθνους, και επικηρύσσουν εκείνους που σκέφτονται και πράττουν διαφορετικά; Ποιοι, με δυο λόγια, με τον πιο επίσημο τρόπο, ανοίγουν τον δρόμο στη βία; Ξέρουμε όλοι, ποιοι»… Αμ, δεν ξέρουμε; Ο ίδιος! Δεν έλεγε το 2012 «μάλλον κάποιοι Έλληνες δεν είναι και τόσο Έλληνες. Αυτοί που μας κυβερνούν»;

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Πάσχου Μανδραβέλη, στήλη «Απογραφές», 23/05/2018]

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΕΙΣΒΟΛΗ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΗ ΤΟΝ ΦΑΜΕΛΛΟ

Διαβάζω στο VORIA.GR ότι περίπου 15 άτομα, μέλη της «Συλλογικότητας για τον κοινωνικό αναρχισμό “Μαύρο και Κόκκινο”», πέταξαν τρικάκια και φώναξαν συνθήματα κατά του φράγματος στον Αχελώο ποταμό και της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές.

«Εισβολή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, κι ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλου, στο πλαίσιο συνεδρίου για την κλιματική αλλαγή, πραγματοποίησαν σήμερα άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Περίπου 15 άτομα, μέλη της «Συλλογικότητας για τον κοινωνικό αναρχισμό “Μαύρο και Κόκκινο”», πέταξαν τρικάκια και φώναξαν συνθήματα κατά του φράγματος στον Αχελώο ποταμό και της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές, ενώ ανήρτησαν και σχετικό πανό πίσω από τον αναπληρωτή υπουργό.

Οι αντιεξουσιαστές παρέμειναν στον χώρο για περίπου 15 λεπτά. Ο κ. Φάμελλος τους κάλεσε να παραμείνουν και να συμμετάσχουν στη συζήτηση, ωστόσο αυτοί αποχώρησαν».

Επιτρέψτε μου να σχολιάσω:

  1. Ανάθεμα και αν αυτοί οι τύποι της «Συλλογικότητας για τον κοινωνικό αναρχισμό “Μαύρο και Κόκκινο”», ξέρουν κατά που πέφτουν οι Σκουριές…
  2. Δεν είναι μυστικό, αλλά για ακόμη μια φορά βλέπουμε ποιοι είναι οι συνοδοιπόροι του «κινήματος», του Ζουμπά, της Ιγγλέζη και του Τόλη… Αναρχικοί μπαχαλάκηδες…
  3. Μόνο το ΚΚΕ θα μπορούσε να συνδέσει την υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου (που ουσιαστικά έχει ήδη συμβεί) με το έργο της Χαλκιδικής… Θα έλεγε πως «και τα δύο ευνοούν τα μεγάλα αφεντικά και το κεφάλαιο…»!
  4. Τι εννοούσε ο Φάμελλος να «παραμείνουν και να συμμετάσχουν στη συζήτηση»; Απ’ ότι ξέρω συνομιλητές είναι οι κοινωνικοί εταίροι… Η «Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό» τι είναι; Είναι κοινωνικός εταίρος; Είναι συνομιλητής, Είναι δημοκρατικό κοινωνικό κίνημα; Είναι «δικά μας παιδιά»; Τι είναι τελικά κε Φάμελλε όλοι αυτοί και οι όμοιοί τους; Και γιατί τους χαϊδεύετε; Συμβαδίζει ο «κοινωνικός αναρχισμός» με τη δημοκρατία; (Μήπως συμβαδίζει με την «πρώτη φορά αριστερά;»)…

 

ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΜΜΕ: ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Για αμφιβολίες των δανειστών ως προς ορισμένα στοιχεία του σχεδίου ανάπτυξης που εκπονεί η ελληνική κυβέρνηση κάνει λόγο η Handelsblatt.

Στο σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης για την ανάπτυξη της Ελλάδας μετά την έξοδό της από τα δανειακά προγράμματα αναφέρεται εκτενής ανταπόκριση στην ιστοσελίδα της Handelsblatt. Η οικονομική εφημερίδα του Ντύσελντορφ επισημαίνει ότι “πολλά στοιχεία του σχεδίου ακούγονται λογικά, ωστόσο ορισμένα σχέδια προκαλούν ανησυχία στους δανειστές”. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος καλείται να πραγματοποιήσει “μια δύσκολη πράξη εξισορρόπησης: Με το ‘ολιστικό’ του σχέδιο, όπως ονομάζεται το σχέδιο ανάπτυξης στους κυβερνητικούς κύκλους, δεν πρέπει να πείσει μόνο τους θεσμούς”. Σύμφωνα με τον γερμανό ανταποκριτή, “εξίσου σημαντικό είναι το στοιχείο ότι το σχέδιο πρόκειται να βοηθήσει ώστε να προσελκυθούν επενδυτές και να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των χρηματαγορών προκειμένου η Ελλάδα να μπορεί να αναχρηματοδοτείται και πάλι αυτόνομα μετά το τέλος των προγραμμάτων βοήθειας”.

Η εφημερίδα επισημαίνει ότι “ταυτόχρονα όμως ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θέλει να στείλει ένα μήνυμα στο εσωτερικό. Το σχέδιο θα πρέπει να στείλει στην ελληνική κοινή γνώμη τα εξής μηνύματα: η επιβολή της λιτότητας αποτελεί παρελθόν, παίρνουμε τη μοίρα μας ξανά στα δικά μας χέρια. Δεν είναι εύκολο να συνδυαστούν αυτά τα δύο. Την ώρα που οι δανειστές και οι αγορές θέλουν να έχουν τη βεβαιότητα ότι η Ελλάδα παραμένει σε τροχιά μεταρρυθμίσεων και διατηρεί τη δημοσιονομική πειθαρχία, οι υποστηρικτές του Αλέξη Τσίπρα προσδοκούν ότι θα αποζημιωθούν για τις στερήσεις των τελευταίων ετών. Ο Τσίπρας δεν μπορεί να αγνοήσει αυτές τις επιθυμίες, σε τελευταία ανάλυση πρέπει το αργότερο το φθινόπωρο του 2019 να θέσει εαυτόν στην κρίση των ψηφοφόρων”.

“Τα περιθώρια για εκλογικά δώρα είναι μικρά”

Η HB αναφέρεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες του σχεδίου ανάπτυξης. Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο πρώτος κάνει λόγο για πρόθεση της κυβέρνησης να συνεχίσει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, βασικό στοιχείο του οποίου θα είναι περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις. Στον δεύτερο πυλώνα γίνεται λόγος για δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης να μείνει πιστή στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων δημοσιονομικών στόχων, ενώ στον τρίτο αναφέρει η εφημερίδα τη βούληση της κυβέρνησης να παράσχει διευκολύνσεις σε επενδυτές, κάνοντας πρόσθετες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση και στη δικαιοσύνη με στόχο την επιτάχυνση των δικαστικών διαδικασιών και τη βελτίωση της ασφάλειας δικαίου.

“Όλα αυτά ακούγονται λογικά”, σχολιάζει ο αρθρογράφος, ο οποίος στέκεται όμως σε προβλήματα που ενδέχεται να δημιουργήσει ο τέταρτος (κατά την εφημερίδα) πυλώνας του σχεδίου ανάπτυξης, που προβλέπει “μείωση φόρων, αύξηση του κατώτατου μισθού και πρόσθετες κοινωνικές παροχές”. Η εφημερίδα σχολιάζει ότι αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει τον Τσίπρα να αλλάξει “εγκαίρως πριν από τις εκλογές” την κακή εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, “στις τάξεις των δανειστών όμως υπάρχουν μεγάλες αμφιβολίες για το αν πρόσθετες δαπάνες είναι καν δυνατό να χρηματοδοτηθούν”. Η HB επισημαίνει ότι το ελληνικό ΑΕΠ δεν αυξήθηκε το 2017 όσο είχε προβλέψει αρχικά η ελληνική κυβέρνηση και σχολιάζει ότι “τα περιθώρια για εκλογικά δώρα είναι μικρά. Σε κύκλους εκπροσώπων των δανειστών ακούγεται και η μομφή ότι η ελληνική κυβέρνηση ευνοεί κομματικούς υποστηρικτές της και συγγενείς κυβερνητικών στελεχών για να επανδρώσει θέσεις κλειδιά σε δημόσιες υπηρεσίες – η παλιά πληγή της ελληνικής οικογενειοκρατίας”, σχολιάζει η HB.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, από Deutsche Welle, 13/4/2018]