Tag Archives: Σκουριές Χαλκιδικής

Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ…

Ο Γιώργος Χατζελένης είναι ο νεαρός συγγραφέας των βιβλίων “Καθημερανοητότητα” (2012), “Βαλκανεύοντας” (2014) και “Εντεύθεν” (2016) από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Ο άνθρωπος έχει τις απόψεις του, εμείς δεν συμφωνούμε μαζί του, και δεν θα μπούμε στη διαδικασία να τον αντικρούσουμε στο άρθρο του σε τοπικό μπλογκ της Χίου, όπου υποστηρίζει την περιοχή ZAD (Zone À Défendre) στην Γαλλία, στην οποία έχουν μαζευτεί ντόπιοι αγρότες, χωρικοί, αστοί, φυσιολάτρες, συνδικαλιστές, πρόσφυγες, καταληψίες και διεθνείς ριζοσπάστες μπαχαλάκηδες, οι οποίοι σε μια ιδιότυπη συνύπαρξη ζουν, εργάζονται, χτίζουν και καλλιεργούν στην συγκεκριμένη περιοχή στην οποία σχεδιαζόταν να κατασκευαστεί αεροδρόμιο.

Τελικά τα σχέδια για το αεροδρόμιο άλλαξαν και οι …ZADιστές πανηγυρίζουν τη «νίκη» τους…

Ο Χατζελένης, τελειώνει το άρθρο του με μια φράση που αντικατοπτρίζει γενικά τις πεποιθήσεις του και αποδεικνύει τη σύγχυσή του, αφού τον τοποθετεί κατά της εκμετάλλευσης ορυκτών πόρων, αλλά και κατά της παραγωγής ήπιας μορφής ενέργειας: «Μακάρι οι ζητωκραυγές της Νάντης να ακουστούν κάποια στιγμή και στις Σκουριές Χαλκιδικής αλλά και στα νησιά του Αιγαίου που κινδυνεύουν από τα αιολικά πάρκα».

Το παρεάκι του Τόλη αποφάσισε να αναπαράγει το άρθρο στο antigold.org, αλλά εκεί, ως δια μαγείας, το άρθρο τελειώνει ως εξής: «Μακάρι οι ζητωκραυγές της Νάντης να ακουστούν κάποια στιγμή και στις Σκουριές Χαλκιδικής» !!!

Καλό, ε;

 

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΗΣ «ΠΟΛΥΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗΣ» ΔΙΚΗΣ

Για την 1η Οκτωβρίου 2018 αναβλήθηκε η δίκη των 21 κατοίκων της βορειοανατολικής Χαλκιδικής, που κατηγορούνται για την εμπρηστική επίθεση στο εργοτάξιο της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στις Σκουριές Χαλκιδικής.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, ενώπιον του οποίου επρόκειτο να δικαστεί σήμερα η υπόθεση, έκανε δεκτό αίτημα αναβολής που υπέβαλε συνήγορος υπεράσπισης, επικαλούμενος σοβαρό πρόβλημα υγείας στο πρόσωπο του εντολέα του, εκ των βασικών κατηγορουμένων στην υπόθεση. Αυτή είναι η τρίτη αναβολή που δόθηκε, καθώς είχαν προηγηθεί άλλες δύο τον τελευταίο 1,5 χρόνο, για διαφορετικούς όμως λόγους τότε.

Οι κατηγορούμενοι, στην πλειονότητά τους κάτοικοι της Ιερισσού και της Μ. Παναγίας, αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες, καθώς το παραπεμπτικό βούλευμα τους καταλογίζει -μεταξύ άλλων- σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, απόπειρα ανθρωποκτονίας, έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών, ληστεία κ.ά. Τέσσερις εκ των διωκόμενων είχαν κριθεί αρχικά προφυλακιστέοι, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Όλοι τους, πάντως, αρνούνται οποιαδήποτε σχέση με την επίθεση, που έγινε τον Φεβρουάριο του 2013.

Στο πλευρό τους βρέθηκαν για μία ακόμη φορά δεκάδες μέλη του κινήματος κατά της εξόρυξης χρυσού και διαφόρων συλλογικοτήτων, που συγκεντρώθηκαν από νωρίς στο δικαστικό μέγαρο της Θεσσαλονίκης, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους διωκόμενους και διαδηλώνοντας την αντίθεσή τους στην ποινικοποίηση των αγώνων των κατοίκων της Χαλκιδικής κατά της επένδυσης χρυσού.

Σχόλιο του μπλογκ: Η αναβολή της δίκης ήταν σχεδόν σίγουρη (και προμελετημένη). Τα λέμε πάλι σε έναν χρόνο… Κάτι μου λέει πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να είναι κυβέρνηση όταν γίνει τελικά αυτή η δίκη… Και μια ερώτηση: Κοντά στους κατηγορούμενους βρέθηκαν –λέει– «δεκάδες μέλη του κινήματος κατά της εξόρυξης χρυσού και διαφόρων συλλογικοτήτων»… Δεκάδες, δηλαδή λιγότεροι από 100… Μα 21 ήταν οι κατηγορούμενοι… 2-3 άτομα, φίλοι ή συγγενείς να ήρθαν για τον καθένα να τα 60 άτομα…

[ΠΗΓΗ: http://www.newsit.gr, από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 9/11/2017]

ΠΑΝΤΑ Ο ΙΔΙΟΣ

«Αν ο πρωθυπουργός πιστεύει όντως στις επενδύσεις, τόσες επιχειρήσεις επισκέπτεται, ας κάνει ένα ταξίδι και μέχρι τις Σκουριές της Χαλκιδικής, για να δώσει ένα μήνυμα στους ξένους κεφαλαιούχους που, ενδεχομένως, θα σκέπτονταν την Ελλάδα ως χώρα ευκαιριών».

Το νέο μοντελάκι του Έλληνα Πρωθυπουργού είναι αυτό που ο ίδιος λίγο καιρό πριν κατέκρινε ως νεοφιλελεύθερο. Με μια καινοτομία. Οικειοποιούμενος πολιτικές που ο ίδιος απετάξατο ως νεοφιλελεύθερες, συνεχίζει να βάλλει κατά του νεοφιλελευθερισμού! Μεγάλο το ταλέντο να προσλαμβάνει το σχήμα του δοχείου, στο οποίο κάθε φορά εισέρχεται , κατά τη διατύπωση του Ευάγγελου Βενιζέλου.

Ο Αλέξης Τσίπρας ανακάλυψε την επιχειρηματικότητα. Τον νοιάζει λέει το επιχειρείν, πεθαίνει για επενδύσεις, παρακαλεί τους ξένους να έλθουν στην Ελλάδα και να συμβάλουν στην ανάπτυξη. Είναι το ίδιο πρόσωπο που, πριν γίνει κυβέρνηση, απειλούσε όσους σκέπτονταν να επενδύσουν στη χώρα. «Τους επενδυτές απλά τους ενημερώνουμε ότι αν τζογάρουν τα λεφτά τους στο ξεπούλημα της πατρίδας μας θα χάσουν τα λεφτά τους», έλεγε σε μια από τις προεκλογικές συγκεντρώσεις, λίγο πριν τις πρώτες εκλογές του 2015. Οι επενδύσεις έπαψαν πλέον να είναι τζόγος αλλά, όπως επισήμανε χθες στην ομιλία του στην Τεχνόπολη και ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν είναι επ’ ουδενί ασφαλείς, αφού οι κομματικοί εγκάθετοι τις μπλοκάρουν «με τους κομματικούς τους υπαλλήλους σε δήμους, υπηρεσίες, δασαρχεία, αρχαιολογίες». Αν ο πρωθυπουργός πιστεύει όντως στις επενδύσεις, τόσες επιχειρήσεις επισκέπτεται, ας κάνει ένα ταξίδι και μέχρι τις Σκουριές της Χαλκιδικής, για να δώσει ένα μήνυμα στους ξένους κεφαλαιούχους που, ενδεχομένως, θα σκέπτονταν την Ελλάδα ως χώρα ευκαιριών.

Ο Πρωθυπουργός δεν παρέλειψε στη συνέντευξη στη Θεσσαλονίκη να δώσει υπόσχεση ότι ως το τέλος του έτους θα έχει κλείσει η τρίτη αξιολόγηση. Άραγε, θα είναι συνεπής όπως πέρυσι, που υποσχόταν σύντομο κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης η οποία έγινε κατορθωτό να κλείσει, με δυσβάστακτο κόστος , έξι μήνες μετά. Επίσης, τι έγινε η περσινό του εξαγγελία ότι η Ελλάδα θα έμπαινε στο QE, το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης Πάμε τόσο πρίμα που την ξέχασε

Θα πείτε, εδώ ξέχασε όσα έλεγε για τον ΕΝΦΙΑ ή για τις περίφημες πολεμικές αποζημιώσεις. Μόνο δυο πράγματα δεν ξεχνά. Να υπερασπίζει το καθεστώς Μαδούρο (125 νεκροί σε διαδηλώσεις για τον Αλέξη Τσίπρα μετράνε περισσότερο από τις «δημοκρατικές διαδικασίες» με τις οποίες λέει ότι εξελέγη ο φίλος του, παραβλέποντας και το πρόσφατο συνταγματικό πραξικόπημα).

Δεν ξεχνά ακόμα να υπερασπίσει τον Πάνο Κομμένο. Μπράβο του, αλλά την προσπάθεια επηρεασμού της Δικαιοσύνης από τον συνεταίρο του, που αποκαλύφθηκε, θα τη βρει γρήγορα μπροστά του

 

[ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ, του Ηλία Κανέλλη, 11/09/2017]

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

A0DE0B18C9C7C6D309843C83DA2E6473Διαβάζουμε στο in.gr για «παράσταση διαμαρτυρίας» ενάντια στην εξόρυξη χρυσού από την καναδική πολυεθνική Eldorado Gold, που πραγματοποίησαν το πρωί της Τετάρτης στο καναδικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη μέλη της Επιτροπής Αγώνα Νέων Ρόδων και του Συντονιστικού Ιερισσού Χαλκιδικής. Οι διαδηλωτές φώναξαν συνθήματα και άνοιξαν πανό όπου αναγραφόταν «Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι στις παρανομίες και στους εκβιασμούς της Eldorado» (!!!), ενώ προχώρησαν και σε ολιγόλεπτο αποκλεισμό της οδού Ναυάρχου Κουντουριώτου μπροστά από το προξενείο.

Παρακολουθώντας από το πρωί τη ροή των ειδήσεων για το φλέγον θέμα των Σκουριών, η αντιδιαστολή με τους εργαζόμενους της Ελληνικός Χρυσός που συγκεντρώνονταν την ίδια ώρα έξω από το Υπουργείο Περιβάλλοντος στην Αθήνα αγωνιώντας για το ψωμί των παιδιών τους (στην κυριολεξία και όχι για σχήμα λόγου), ήταν έντονη και μας προκάλεσε ασυναίσθητα ένα μούδιασμα…

Αναφερόμενη στην απώλεια 600 θέσεων από τα μεταλλεία στις Σκουριές Χαλκιδικής, που θα προκαλέσει η απόφαση της Eldorado Gold για αναστολή εργασιών, η Τένια Τσαλή από την Επιτροπή Αγώνα Νέων Ρόδων είπε ότι «το δικαίωμα στην εργασία είναι μεν ιερό, αλλά το ίδιο ιερές είναι και οι άλλες 10.000 θέσεις εργασίας στον τουρισμό που πλήττονται από την επένδυση». Η αγωνίστρια παρέλειψε να μας πει ποιες είναι αυτές οι 10.000 θέσεις εργασίας στον τουρισμό που «πλήττονται από την επένδυση»…

Οι –ομολογουμένως ολιγάριθμοι– συγκεντρωθέντες έκαναν το καθήκον τους και αποχώρησαν, αφού θυροκόλλησαν στην κεντρική είσοδο του καναδικού προξενείου ψήφισμα διαμαρτυρίας, στο οποίο ζητούν, μεταξύ άλλων, από την κυβέρνηση του Καναδά «να προωθήσει πρακτικές συνεργασίας και φιλίας μεταξύ των λαών και όχι τα συμφέροντα οικονομικών κολοσσών». Οπότε, όλοι μπορούμε να ζήσουμε βασιλικά στη Χαλκιδική, και να τρώμε «φιλία μεταξύ των λαών», η οποία, ως γνωστόν, είναι ιδιαίτερα χορταστική, ειδικά όταν συνοδεύεται με μια γερή μερίδα «πρακτικών συνεργασίας»…

Ο καθένας στον κόσμο του…