Tag Archives: οικονομία

TΑΖΟΥΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ, ΕΝΩ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

“Πόρτα” στην αύξηση του κατώτατου μισθού –την οποία τάζει η κυβέρνηση από το 2019– εξακολουθεί να “ρίχνει” η πραγματική οικονομία.

Και αυτό γιατί ο μέσος μισθός στον ιδιωτικό τομέα συνεχίζει να μειώνεται, λόγω της ασταμάτητης πτώσης των αμοιβών των πλήρως απασχολούμενων.  

Η πτώση αυτή σημειώνεται, μάλιστα, την ώρα που έχει σταματήσει η πτώση των αμοιβών των μερικώς απασχολούμενων.  

Αυτό σημαίνει πως η μείωση των εργατικών μισθών, η οποία έχει ξεκινήσει από το 2010 και δεν ανακόπηκε μετά το 2014-2015, συνεχίζεται. Αφορά, όμως, πλέον μόνο τις αμοιβές των πλήρως απασχολούμενων, μιας και έχει χτυπήσει “ταβάνι” η μείωση των αμοιβών των μερικώς απασχολούμενων.

Η αποκάλυψη αυτή βρίσκεται στα τελευταία στοιχεία για τη μισθωτή απασχόληση, τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα ο ίδιος ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ).

Υπό αυτές τις συνθήκες, επιχειρηματικοί κύκλοι με τους οποίους ήρθε σε επαφή το Capital.gr, εξακολουθούν να εκφράζουν ισχυρές ενστάσεις  για το ενδεχόμενο αύξησης του κατώτατου μισθού από την 1η Ιανουαρίου 2019 με βάση το θεσμικό πλαίσιο του 2012 (σ.σ. θεσπίστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση).

Με βάση, μάλιστα, τις ρητές μεταμνημονικές δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε η κυβέρνηση, η “επικαιροποίηση” του κατώτατου μισθού θα πρέπει να γίνει λαμβάνοντας υπόψη την πορεία της παραγωγικότητας της εργασίας, η οποία -όμως- συνεχίζει να είναι πτωτική. Και αυτό παρά την αύξηση τόσο του ΑΕΠ, όσο και της απασχόλησης.

Να σημειωθεί πως το μέτωπο του κατώτατου μισθού αναμένεται να ανοίξει από τον ερχόμενο Αύγουστο – Σεπτέμβριο, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση έχει προκαλέσει την αντίδραση του ΣΕΒ για το νέο καθεστώς μισθοδοσίας των εργαζομένων για τους αναθέτοντες έργων, τους εργολάβους και τους υπεργολάβους. Παράλληλα, η σχέση κυβέρνησης – ΣΕΒ κατέστη ακόμα χειρότερη μετά το “άνοιγμα” της κυβέρνησης στον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Βόρειας Ελλάδας.

Ανεξάρτητα, όμως, από τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, η πραγματική εικόνα στην αγορά εργασίας έχει ως εξής:

– Τον Φεβρουάριο οι μέσες μικτές αμοιβές των μισθωτών έπεσαν στο ιστορικό χαμηλό των 929 ευρώ (785 ευρώ καθαρά). Πέρσι ανέρχονταν στα 944 ευρώ. Με άλλα λόγια, υποχώρησαν κατά 1,5%. Και αυτό παρά την αύξηση του πλήθους των απασχολούμενων κατά 219.648 ή 10%. Αυτό σημαίνει πως ως  ένα βαθμό, η αύξηση της απασχόλησης προήλθε από τη μείωση των αμοιβών. Δηλαδή, η καταβολή χαμηλότερων μισθών, σε συνθήκες συνεχιζόμενης ασφαλιστικής και φορολογικής “πολιορκίας” των επιχειρήσεων – αποτέλεσε το “κίνητρο” για την πρόσληψη νέου προσωπικού.

– Ακόμα χαμηλότερος είναι ο μέσος μισθός των μερικώς απασχολούμενων, δηλαδή εκείνων των εργαζομένων, οι οποίοι απασχολούνται για λιγότερο από 8 ώρες την εβδομάδα. Συγκεκριμένα, οι μικτές αμοιβές τους ανέρχονται σε 378 ευρώ  (319 ευρώ). Τον μισθό αυτό λαμβάνουν πάνω από 613.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Αντιστοιχεί μάλιστα στο 63% του κατώτατου μισθού (378 ευρώ έναντι 586 ευρώ). Αξίζει να σημειωθεί πάντως πως έχει σταματήσει η πτώση των αμοιβών των μερικώς απασχολούμενων. Πιο συγκεκριμένα, ο μέσος μισθός αυτής της κατηγορίας των εργαζομένων βρίσκεται στο επίπεδο των 378 ευρώ εδώ και δώδεκα μήνες, δηλαδή από τον Φεβρουάριο του 2017 έως και τον Φεβρουάριο του 2018. Αντίθετα, από το 2015 έως και το 2017 σημειώνει συνεχή πτώση, την ίδια ώρα που αυξανόταν ραγδαία το πλήθος των μερικώς απασχολούμενων. Αναλυτικότερα από τους 431.785 μερικούς απασχολούμενους τον Φεβρουάριο του 2014 ανήλθαν στους 613.119 το Φεβρουάριο του 2018. Δηλαδή, αυξήθηκαν κατά 181.334 ή 29,5% κατά την περίοδο 2014 -2018.

– Την ίδια περίοδο, αυξήθηκε κατά μόλις 19% η συνολική απασχόληση (πλήθος εργαζομένων με συμβάσεις μερικής αλλά και πλήρους απασχόλησης).  Με άλλα λόγια, οι μερικώς απασχολούμενοι έσυραν το “κάρο” της αύξησης της απασχόλησης των τελευταίων 4-5 χρόνων. Και αυτό λόγω των συνεχώς μειουμένων αμοιβών τους. Συγκεκριμένα, υποχώρησαν κατά 10,6%. Συνολικά, ο μέσος μισθός των απασχολούμενων μειώθηκε κατά 10,3%.

Αυτό σημαίνει πως η πτώση του μέσου μισθού οφείλεται αναλογικά περισσότερο στην πτώση του  μέσου μισθού των μερικώς απασχολούμενων σε σχέση με την πτώση του μέσου μισθού των πλήρως απασχολούμενων.

Πλέον -όπως προαναφέρθηκε- έχει φρενάρει η πτώση των αμοιβών των μερικώς απασχολούμενων. Ωστόσο, δεν συμβαίνει το ίδιο με τις αμοιβές των πλήρως απασχολούμενων.

Συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο του 2018, ο μέσος μισθός των πλήρως απασχολούμενων διαμορφώθηκε στα 1.166 ευρώ έναντι 1.193 ευρώ πέρσι. Δηλαδή μειώθηκε κατά 27 ευρώ ή 2,2%.

Η συνέχιση της μείωσης των μέσων αμοιβών των πλήρως απασχολούμενων την ίδια ώρα που η μείωση των μέσων αμοιβών των μερικώς απασχολούμενων έχει “παγώσει” συντελείται, ενώ από το 2014 έχουν πέσει κατά 4,7% (δηλαδή λιγότερο σε σχέση με τις αμοιβές των μερικώς απασχολούμενων).

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Δημήτρη Κατσαγάνη, 16/7/2018]

Γ. ΤΑΣΙΟΣ: ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ (!)

Διαβάζουμε στο φύλλο του «ΤΥΠΟΥ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ» της 9ης Ιουλίου, δηλώσεις του πρόεδρου της Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων, του δικού μας Γρηγόρη Τάσιου. Υποκύπτοντας στον πειρασμό να μπω κι εγώ μια φορά στο ρόλο του «δικηγόρου του διαβόλου», θα ήθελα να σχολιάσω κάποιες από τις δηλώσεις του κου Τάσιου και ίσως να θέσω και κάποια ερωτήματα.

Αναμένεται, όπως τόνισε ο κος Τάσιος, κατάργηση του φόρου διαμονής με την έξοδο από τα μνημόνια. «Περιμένουμε με αγωνία κι εμείς μετά τη λήξη του μνημονίου, στις 21 Αυγούστου, να ευοδωθούν οι υποσχέσεις της υπουργού μας, της κ. Κουντουρά, που είπε ότι εφόσον το επιτρέψουν οι δημοσιονομικές συνθήκες θα καταργηθεί ο φόρος διαμονής». Μακάρι να γινόντουσαν αυτά, αλλά επειδή θεωρώ τον κο Τάσιο ιδιαίτερα έξυπνο και οξυδερκή άνθρωπο, με ξενίζουν τέτοιου τύπου «αισιόδοξες» δηλώσεις… Πρώτον «λήξη του μνημονίου» ευαγγελίζονται μόνο οι κυβερνητικοί εταίροι, ενώ ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι –πολιτικός κόσμος, αξιωματούχοι της Ε.Ε., ευρωπαϊκός τύπος– μιλάνε για μια μακρά και επώδυνη περίοδο στενής επιτήρησης. Δεύτερον, είναι τουλάχιστον κωμικό να περιμένουμε κάτι να γίνει επειδή το είπε –και μάλιστα με επιφύλαξη– υπουργός των Συριζανέλ… (Από την άλλη, καλά κάνει ο κος Τάσιος και θυμίζει τις διάφορες υποσχέσεις και ποιος τις δίνει, να δούμε τι θα γίνει στο… ταμείο).

Όσον αφορά την άλλη δήλωση του κου Τάσιου, «Όσο παράδοξο και αν ακούγεται το μνημόνιο έκανε γνωστή την Ελλάδα στον κόσμο και συνέβαλε στην ανάπτυξη του τουρισμού», την οποία μάλιστα έχει επαναλάβει και σε άλλη του συνέντευξη, θα ήθελα να κάνω αν μου επιτρέπεται, μια ερώτηση: Μήπως ο τουρισμός στην Ελλάδα ανέβηκε κατακόρυφα διότι λόγω μνημονίων οι τιμές έπεσαν στα τάρταρα και κατέστησαν υπερ-ανταγωνιστικές, σε συνδυασμό με την κατάσταση στην γείτονα χώρα και την ασφάλεια σε παραδοσιακά θέρετρα της Μεσογείου; (Είδατε πως ανέκαμψε φέτος ο τουρισμός της Τουρκίας). Διότι αλλιώς θα πρέπει να πιστέψουμε πως οι υποψήφιοι τουρίστες σε χώρες που δεν γνώριζαν την Ελλάδα(!), διαβάζοντας για μια άγνωστη σε αυτούς χώρα, είπαν: «Ουάου! Εκεί στα Βαλκάνια υπάρχει μια χώρα, Ελλάδα λέγεται, που έχουν μπει στα μνημόνια και ζορίζονται… Ας πάμε διακοπές…».

Οπότε, ας μου επιτραπεί μια προσωπική γνώμη, για τις δηλώσεις του κου Τάσιου στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ 104,9 FM»: «Η Ελλάδα από το 2015-2016 έχει επιστρέφει στον τουριστικό χάρτη της Μεσογείου. Το μνημόνιο όσο και αν ακούγεται παράδοξο, μας έκανε πολύ μεγάλη διαφήμιση, αρνητική τα πρώτα δύο χρόνια αλλά στην πορεία μας έχουν μάθει όλοι. Δεν είναι τυχαίο που η επισκεψιμότητα στην πρωτεύουσα αλλά και στη Θεσσαλονίκη έχει ανέβει κατακόρυφα. Κρατάμε το θετικό, ότι η χώρα κάνει σταθερά βήματα». Έχω την έντονη εντύπωση πως ερείδονται τουλάχιστον σε παρατραβηγμένα συμπεράσματα και απηχούν μια υπεραισιοδοξία – που βεβαίως δικαιούται προσωπικά να εκφράζει.

Να συμφωνήσουμε ωστόσο, στο ότι το κράτος έμεινε «μετεξεταστέο» στο θέμα των υποδομών, που έχουν παραμείνει ίδιες από το 1970 μέχρι σήμερα. Ο πρόεδρος της ΠΟΞ επεσήμανε πως «μπορεί οι επισκέπτες να έρχονται και να βλέπουν την ομορφιά της Ελλάδας, όταν όμως συναντούν ελλείψεις σε δρόμους, μέσα μαζικής μεταφοράς και κλειστούς αρχαιολογικούς χώρους, δεν έρχονται ξανά. Δεν είναι δυνατόν – για παράδειγμα – να μην υπάρχει προαστιακός δρόμος που συνδέει τη Θεσσαλονίκη με τη Χαλκιδική».

 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΑ 40 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ, ΟΙ ΡΗΤΡΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ “ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ” ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ “ΠΑΚΕΤΟΥ”

Οι τελικές θέσεις “μάχης” διαμορφώνονται από τους θεσμούς, τον γερμανικό “άξονα”, το ΔΝΤ αλλά και την ελληνική πλευρά, ενόψει του αυριανού μαραθωνίου διαπραγματεύσεων στο Λουξεμβούργο για το ελληνικό ζήτημα.

Μήλον της Έριδος στις διαπραγματεύσεις που θα γίνουν σε δύο διαδοχικά “τερέν” (το πρωί σε έκτακτο Eurogroup και εν συνεχεία σε επίπεδο Eurogroup παρουσία της κας Λαγκάρντ), βρίσκονται τα 40 δισ. ευρώ του υπολοίπου του “χαμηλότοκου” δανείου του ESM, τα οποία προς το παρόν δεν έχουν διατεθεί και με βάση τις υφιστάμενες θέσεις τον δανειστών υπάρχει το ενδεχόμενο ένα μέρος τους να μείνει στο “ράφι”.

Παράλληλα, ο γερμανικός άξονας – όπως έγραφε χθες το πρωί το Capital.gr- φέρεται τις τελευταίες μέρες να έχει σκληρύνει τη στάση του, ξεκινώντας από πρόταση επιμήκυνσης του δανείου του του EFSF (2o δάνειο) το πολύ κατά 3 έτη, έναντι πρότασης των Θεσμών για επιμήκυνση έως 15 έτη (και συμβιβαστικής θέσης για 7- 8 έτη). Ζητούμενο είναι επίσης ο τρόπος συμμετοχής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το τελικό μείγμα των παρεμβάσεων στο χρέος, αλλά και οι ρήτρες με τις οποίες θα συνδεθούν οι παρεμβάσεις αυτές.

Όσον αφορά τα μεταμνημονιακά “προαπαιτούμενα” αυτά έχουν ήδη γραφτεί και αποτελούν ουσιαστικά τις “ουρές” του 3ου μνημονίου που αποκαλύπτεται ότι ολοκληρώνεται μέσω… διάσπασης των 88 δράσεων. Ένα μέρος τους ολοκληρώνεται τώρα και ένα άλλο μεταφέρεται για την επόμενη 4ετία (σ.σ. και πάλι, ο χθεσινός απολογισμός των θεσμών έκανε λόγο εκπλήρωση 80 επί συνόλου 88 προαπαιτούμενων)

Αναφορικά με την ενισχυμένη εποπτεία, σε δημοσίευμά της η Καθημερινή παρουσιάζει το σχέδιο του προγράμματος με αναλυτικά ορόσημα έως και το 2022. Περιλαμβάνει έλεγχο ανά τρίμηνο και σύνδεση των επιδόσεων με την επιστροφή των κερδών των κεντρικών τραπεζών 1,2 δισ. ευρώ ανά έτος αλλά και με την κατάργηση της προβλεπόμενης αύξησης επιτοκίου του δανείου του EFSF.

Στις δεσμεύσεις της χώρας, πέρα από τους δημοσιονομικούς στόχους (για πρωτογενή πλεονάσματα στο 3,5% του ΑΕΠ), περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων αναπροσαρμογές στον ΕΝΦΙΑ και σε όλους τους φόρους επί των ακινήτων έως και τα μέσα του 2020, η πώληση των μεριδίων του ΤΧΣT στις συστημικές τράπεζες εντός του έτους, η αναπροσαρμογή τον των επιδομάτων αναπηρίας το 2019, συγκεκριμένες παρεμβάσεις στον τομέα της υγείας και ένα αναλυτικό πλέγμα ιδιωτικοποιήσεων και παρεμβάσεων στον τομέα της ενέργειας.

Τα 40 δισ. ευρώ

Η “αριθμητική” των διαπραγματεύσεων για τα “λεφτά” με τα οποία θα συνδέεται αυτή η μεταμνημονιακή εποπτεία θα τεθεί αύριο επί τάπητος. Το δάνειο του ESM έχει οριστεί “έως” τα 86 δισ. ευρώ. Μέχρι στιγμής έχουν εκταμιευθεί 46,9 δισ. ευρώ (σ.σ. ποσό σημαντικά χαμηλότερο της αρχικής κατανομής λόγω της πολύ μικρότερης χρηματοδότησης των τραπεζών, της συγχώνευσης αξιολογήσεων λόγω καθυστερήσεων και των πιο μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων).

Απομένουν δηλαδή 39,1 δισ. ευρώ δυνητικά διαθέσιμα έως και τις 20 Αυγούστου. Ένα μέρος τους έχει ήδη συμφωνηθεί και συνδέεται με τα 88 προαπαιτούμενα. Η δόση της 4ης αξιολόγησης έχει ορισθεί από τον προηγούμενο Μάρτιο στα 11,7 δισ. ευρώ (Compliance Report 3ης αξιολόγησης) και τις προηγούμενες ημέρες οι θεσμοί έκαναν λόγο για ένα ποσό ανάμεσα στα 11 και στα 12 δισ. ευρώ.

Πλέον του ποσού αυτού, οι θεσμοί της ΕΕ προτείνουν, σύμφωνα με πληροφορίες, να δοθούν ακόμη 10 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 7-8 δισ. ευρώ θα διατεθούν εν συνεχεία από την Ελλάδα για να πληρώσει το πιο “ακριβό” μέρος του δανείου του ΔΝΤ (σ.σ. δεν είναι προς το παρόν επιθυμητή η πλήρης αποπληρωμή για να διατηρηθεί ο ρόλος του ΔΝΤ στην Ελλάδα) και τα υπόλοιπα θα προστεθούν στα “διαθέσιμα”.

Με βάση την παραπάνω “αριθμητική”, η Ελλάδα θα μπορεί να λάβει μέσω των δόσεων που τώρα αποφασίζονται περίπου 14-16 δισ. ευρώ για το “μαξιλάρι” διαθεσίμων (σ.σ. το οποίο ήδη τροφοδοτεί το κράτος μέσω πλεονασμάτων, repos και εκδόσεων ομολόγων). Αλλά (πάντα σε αυτό το σενάριο) περίπου 17 δισ. ευρώ δεν έχουν βρει… προορισμό.

Στο τραπέζι από τους θεσμούς της ΕΕ έχουν τεθεί μία σειρά από επιλογές για την χρήση αυτού του “υπόλοιπου” ποσού, ώστε η λύση για το χρέος να είναι επαρκής και για την πορεία της Ελλάδας στο μέλλον και για τις αγορές που “παρακολουθούν”.

Μάλιστα, όπως έγραφε το Capital.gr, υπάρχει και ο σχεδιασμός δημιουργίας ειδικού λογαριασμού (Ταμείου) στο οποίο θα μεταφερθούν μετά την έγκριση της Συμφωνίας Πακέτο και πριν τις 20 Αυγούστου τα κεφάλαια από τον ESM.

Ωστόσο, ανοικτό παραμένει το θέμα αυτών των επιπλέον παρεμβάσεων στο χρέος στις οποίες θα μπορούσε να διατεθεί το “υπόλοιπο” χρηματοδότησης. Κομβικό στοιχείο  είναι η πρόταση προεξόφλησης μέρους των διμερών δανείων (GLF) που κανονικά αρχίζουν να πληρώνονται το 2020 (περί τα 700 εκ. ευρώ και 2 δισ. ευρώ το 2021) και εξοφλούνται το 2040.

Η τελική πρόθεση των δανειστών θα αποκαλυφθεί σε λίγες ώρες, με δεδομένη την πρόθεση των θεσμικών οργάνων της ΕΕ να βρεθεί λύση, αλλά και με τα δημοσιεύματα να πυκνώνουν αναφορικά με την δυστοκία του Βερολίνου να υποχωρήσει σημαντικά. Στο τραπέζι βρίσκεται άλλωστε και η πρόταση σύνδεσης του ποσού του δανείου που θα μείνει αδιάθετο με την επιπλέον επιμήκυνση του δανείου του EFSF: όσο μεγαλύτερο ποσό από τα 86 δισ. διατεθεί, τόσο πιο μικρή σε διάρκεια να είναι η επιμήκυνση του δεύτερου δανείου…

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, της Δήμητρας Καδδά, 20/6/2018]

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ “ΚΡΥΒΕΙ” ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ

[Φωτό: Πολύ πετυχημένο το σύνθημα: Μόνο το δικό τους μέλλον είναι στα δικά τους χέρια (όσο βέβαια είναι ακόμη κυβέρνηση…)]

Οι προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου το οποίο συνδιαμόρφωσε η ίδια  η κυβέρνηση, καταρρίπτουν το βασικό πολιτικό αφήγημά περί “δίκαιης ανάπτυξης”, ειδικά μετά την επικείμενη έξοδο από τα Μνημόνια τον ερχόμενο Αύγουστο.

“Kρυφές” μειώσεις  στο εισόδημα των εργαζομένων και των αυταπασχολούμενων έως το 2022  πέραν των φανερών μειώσεων στις αποδοχές των συνταξιούχων περιλαμβάνει το νέο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που ψήφισε η κυβέρνηση την περασμένη Πέμπτη.

Και αυτό γιατί ενώ προβλέπεται η αύξηση της απασχόλησης, τα έσοδα από τις ασφαλιστικές εισφορές αναμένεται να μειωθούν.

Σημειώνεται πως οι εισφορές υπολογίζονται ως ποσοστό των αποδοχών τόσο για τους μισθωτούς, όσο και για τους μη μισθωτούς.

Συνεπώς, όταν τα έσοδα εμφανίζονται μειωμένα, τότε και οι αποδοχές θα είναι μειωμένες.  

Έτσι, την επόμενη πενταετία και προπαντός από το 2019, δεν θα μειωθούν μόνο οι αποδοχές των συνταξιούχων (μέσω του περιορισμού της “προσωπικής διαφοράς”), αλλά και οι αποδοχές των εργαζομένων και ελευθέρων επαγγελματιών. Και αυτό ενώ το ΑΕΠ προβλέπεται να “τρέχει” με θετικό ρυθμό.

Έτσι, αν και θα αυξάνεται το ΑΕΠ, θα μειώνονται οι αποδοχές των εργαζομένων, αλλά και των συνταξιούχων.

Με άλλα λόγια, οι προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου το οποίο συνδιαμόρφωσε η ίδια  η κυβέρνηση, καταρρίπτουν το βασικό πολιτικό αφήγημά περί “δίκαιης ανάπτυξης”, ειδικά μετά την επικείμενη έξοδο από τα Μνημόνια τον ερχόμενο Αύγουστο.

Η τάση αυτή (σ.σ. αύξηση απασχόλησης με μείωση αποδοχών) έχει εκδηλωθεί ήδη, καθώς την τελευταία 3ετία, έχουν πέσει κατά 8% οι αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα –σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΦΚΑ- την ίδια περίοδο που η απασχόληση αυξανόταν κατά 1,1% κατά μέσο όρο  -σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ- κάθε χρόνο…

Η μείωση στα έσοδα από ασφαλιστικές εισφορές προβλέπεται ενώ οι εργοδοτικές εισφορές του Δημοσίου θα βρίσκονται σε τροχιά αύξησης έως το 2021 (προκειμένου να φτάσουν το 13,3%, όπως ισχύει και στον ιδιωτικό τομέα). Παράλληλα, από την 1η Ιανουαρίου 2019, θα καταργηθεί η έκπτωση 15% στη βάση υπολογισμού των εισφορών των μη μισθωτών (επαγγελματίες και αγρότες).

Πιο αναλυτικά, βάσει του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, την περίοδο 2017 -2022:

* Η απασχόληση προβλέπεται να αυξάνεται με 1,45% κατά μέσο όρο

  • Η ανεργία , κατ΄επέκταση, θα  πέσει ως ποσοστό του εργατικού δυναμικού θα πέσει από το 19,8% στο 13,1%. Δηλαδή θα μειωθεί κατά 6,7 μονάδες
  • Το ΑΕΠ , θα αυξάνεται κατά 2 % κατά μέσο όρο κάθε χρόνο
  • Αντίθετα, τα έσοδα από ασφαλιστικές εισφορές θα πέσουν κατά 1%. Συγκεκριμένα, θα πέσουν τα 26,072 δισ. ευρώ  στα 25,804 δισ. ευρώ

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Δημήτρη Κατσαγάνη, 18/6/2018]