Tag Archives: κοινωνία

Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ: «Ο ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΑΙ… ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ»!!!

Νέα «αριστερά» κόλπα από την ευφάνταστη Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής… Μετά τον πόλεμο ανακοινώσεων με την ΟΝΝΕΔ Χαλκιδικής σχετικά με την συμμετοχή ή όχι αρκετού κόσμου στο συλλαλητήριο στα Νέα Μουδανιά, μαθαίνουμε κι εμείς οι αδαείς πως ο σχολιασμός ενός γεγονότος από την ιστοσελίδα μιας πολιτικής παράταξης, όπως η ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής, δεν επέχει θέση ανακοίνωσης, αλλά απλώς την αναρτούν εκεί τα… παιδιά για να περνάει η ώρα, λες και είναι μια σελίδα facebook μιας μαθήτριας γυμνασίου που αναρτά την άποψή της για το τελευταίο επεισόδιο του… Survivor. Δεν έχει καμία βαρύτητα…

Βέβαια από την άλλη, αν τα ίδια τα μέλη της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής νομίζουν πως αυτή είναι η αξία της ιστοσελίδας τους και οι απόψεις και γνώμες που αναρτώνται δεν είναι να τις παίρνει και κανείς στα σοβαρά, έτσι θάναι… (Προσωπικά ποτέ δεν αμφέβαλλα πως ήταν κάπως διαφορετικά…).

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΒΙΑΣ: Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ANTIGOLD

Πιο εύκολα μπορεί να ανατείλει ο ήλιος από τη δύση και να δύσει στην ανατολή παρά να καταδικάσει ένας αξιωματούχος antigold την βία που σε οποιαδήποτε μορφή χρησιμοποιήθηκε τυφλά στην περιοχή της ΒΑ Χαλκιδικής όλα τα περασμένα χρόνια.

Αυτό το συμπέρασμα απορρέει από την στάση όλων αυτών που κατα καιρούς έρχονται στην Ιερισσό ή πιάνουν σίγουρο στασίδι ομιλώντας για τις Σκουριές. Δεν υπάρχει ούτε ένας πολιτικός ή πολιτευόμενος, γνωστός ως υπέρμαχος της antigold συλλογικότητας που να παραδεχθεί αρχικά και καταδικάσει τελικά την ποικίλη βία που επιστράτευσαν οι εξτρεμιστικές ομάδες για να χειραγωγήσουν αρνητικά την βούληση των πολιτών της περιοχής για ανάπτυξη και δημιουργία μέσω και της μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε πρόσωπα, καθώς καταναλώνουμε τζάμπα χώρο στο παρόν κείμενο. Σημασία έχει η άρνηση τους η οποία τείνει να γίνει διαχρονική σαν την βία που θεωρείται πολύ πιθανό, πως θα καταφεύγουν οι ακραίοι κύκλοι της συλλογικότητας, όποτε απαιτείται η διασπορά των πολιτικών ή κοινωνικών μηνυμάτων τους.

Καλό, όπως και χρήσιμο είναι όλα αυτά να τα θυμόμαστε και να τα υπενθυμίζουμε όταν κάποιοι πάλι θα ορκίζονται στο όνομα της κοινωνικής συναίνεσης και ειρήνης για να αποσπάσουν ψήφους. Υποστηρίζοντας ταυτόχρονα πως θα κάνουν τα πάντα για να τις επαναφέρουν και να τις εδραιώσουν σε στέρεες βάσεις δημοκρατίας, ελευθερίας έκφρασης και βούλησης για το καλό του τόπου και της κοινωνίας, για την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Ούτε ένα απλό “ΌΧΙ” στην κάθε μορφής βία δεν μπορούν να ψελλίσουν… Συνεχίζουν να την ξεχωρίζουν σε “καλή” και “κακή”. Σε “ωφέλιμη” και “επικοινωνιακή”. Πως να εμπιστευτείς πολιτικά τέτοιους ανθρώπους, όταν μονίμως είναι κατώτεροι των περιστάσεων;

 

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.com, 8/6/2018]

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Η επίθεση κατά του Γιάννη Μπουτάρη, οι δράσεις του «Ρουβίκωνα», αλλά και η συχνή δράση χούλιγκαν στα γήπεδα, μεταξύ άλλων, επαναφέρουν το ερώτημα περί του ρόλου και της αποτελεσματικότατης της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ.). Παρά την αδιαμφισβήτητη πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, ασφαλώς υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης τόσο της αποτελεσματικότητας όσο και της νοοτροπίας της ΕΛ.ΑΣ. (που, πάντως, εργάζεται σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες). Το βασικό πρόβλημα όμως πηγάζει από τον πολιτικό κόσμο και την κοινωνία.

Τα γεγονότα στην Κερατέα, στις Σκουριές, αλλά κυρίως τα εκτεταμένα επεισόδια του Δεκεμβρίου 2008, εκτός από την αποτυχημένη διαχείριση από πλευράς κυβερνήσεων, έχουν ως κοινό στοιχείο και την αμφίσημη στάση της ελληνικής κοινωνίας, η οποία θα πρέπει επιτέλους να αποφασίσει τι είδους αστυνομία θέλει και να υπάρξει μια συμφωνία για τους «κανόνες του παιγνιδιού». Όταν η αστυνομία δεν κατηγορείται για υπερβολική χρήση βίας, της επιρρίπτονται ευθύνες για αναποτελεσματικότητα στην προστασία του πολίτη. Τη συμπάθεια μας κερδίζει -προσωρινά- όταν χρειαστούμε την επέμβασή της για την προσωπική μας ασφάλεια. Σημαντικό είναι και το πρόβλημα της αυξανόμενης χρήσης βίας, σε διάφορα επίπεδα και μορφές, συχνά χωρίς ουσιαστικές συνέπειες για τους κάθε λογής δράστες. Η επιλεκτική εφαρμογή των νόμων και η αίσθηση ματαιοπονίας ίσως ωθήσουν νεότερα στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας προς ακροδεξιές ιδεολογίες.

Σε μια δημοκρατία, η κυβέρνηση έχει το μονοπώλια της κρατικής βίας. Ωστόσο, αυτό το εργαλείο θα πρέπει να χρησιμοποιείται με εξαιρετική φειδώ. Η υπερβολικά συχνή χρήση κατασταλτικών μέσων από διαδοχικές κυβερνήσεις σχεδόν από την αρχή μιας «κρίσης», μη αξιοποιώντας άλλα εργαλεία διαχείρισης κοινωνικών προβλημάτων, έχει ενισχύσει την αίσθηση ότι η αστυνομία βρίσκεται απέναντι από την κοινωνία. Η αστυνομία δεν είναι η «σιδηρά γροθιά» του κράτους, ούτε σάκος του μποξ για την εκτόνωση της (δίκαιης ή άδικης) αγανάκτησης διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η χρήση της αστυνομίας ως κατασταλτικού μηχανισμού θα πρέπει να γίνεται με εξαιρετική προσοχή και ως έσχατο μέτρο διαχείρισης μιας έκρυθμης κατάστασης, αλλά όταν κρίνεται απαραίτητο, η αστυνομία θα πρέπει να δρα άμεσα, αποτελεσματικά και με βάση τους νόμους του κράτους.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Θάνου Π. Ντόκου, γενικού διευθυντή στο ΕΛΙΑΜΕΠ, 30/5/2018]

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΕΙΣΒΟΛΗ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΗ ΤΟΝ ΦΑΜΕΛΛΟ

Διαβάζω στο VORIA.GR ότι περίπου 15 άτομα, μέλη της «Συλλογικότητας για τον κοινωνικό αναρχισμό “Μαύρο και Κόκκινο”», πέταξαν τρικάκια και φώναξαν συνθήματα κατά του φράγματος στον Αχελώο ποταμό και της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές.

«Εισβολή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, κι ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλου, στο πλαίσιο συνεδρίου για την κλιματική αλλαγή, πραγματοποίησαν σήμερα άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Περίπου 15 άτομα, μέλη της «Συλλογικότητας για τον κοινωνικό αναρχισμό “Μαύρο και Κόκκινο”», πέταξαν τρικάκια και φώναξαν συνθήματα κατά του φράγματος στον Αχελώο ποταμό και της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές, ενώ ανήρτησαν και σχετικό πανό πίσω από τον αναπληρωτή υπουργό.

Οι αντιεξουσιαστές παρέμειναν στον χώρο για περίπου 15 λεπτά. Ο κ. Φάμελλος τους κάλεσε να παραμείνουν και να συμμετάσχουν στη συζήτηση, ωστόσο αυτοί αποχώρησαν».

Επιτρέψτε μου να σχολιάσω:

  1. Ανάθεμα και αν αυτοί οι τύποι της «Συλλογικότητας για τον κοινωνικό αναρχισμό “Μαύρο και Κόκκινο”», ξέρουν κατά που πέφτουν οι Σκουριές…
  2. Δεν είναι μυστικό, αλλά για ακόμη μια φορά βλέπουμε ποιοι είναι οι συνοδοιπόροι του «κινήματος», του Ζουμπά, της Ιγγλέζη και του Τόλη… Αναρχικοί μπαχαλάκηδες…
  3. Μόνο το ΚΚΕ θα μπορούσε να συνδέσει την υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου (που ουσιαστικά έχει ήδη συμβεί) με το έργο της Χαλκιδικής… Θα έλεγε πως «και τα δύο ευνοούν τα μεγάλα αφεντικά και το κεφάλαιο…»!
  4. Τι εννοούσε ο Φάμελλος να «παραμείνουν και να συμμετάσχουν στη συζήτηση»; Απ’ ότι ξέρω συνομιλητές είναι οι κοινωνικοί εταίροι… Η «Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό» τι είναι; Είναι κοινωνικός εταίρος; Είναι συνομιλητής, Είναι δημοκρατικό κοινωνικό κίνημα; Είναι «δικά μας παιδιά»; Τι είναι τελικά κε Φάμελλε όλοι αυτοί και οι όμοιοί τους; Και γιατί τους χαϊδεύετε; Συμβαδίζει ο «κοινωνικός αναρχισμός» με τη δημοκρατία; (Μήπως συμβαδίζει με την «πρώτη φορά αριστερά;»)…