Tag Archives: εξορυκτικός κλάδος

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΠΟ ΤΗ… ΖΑΜΠΙΑ

n-ZAMBIA-large570του Σωτήρη Καμενόπουλου, Υποψ. Διδάκτορα Πολυτεχνείου Κρήτης, Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων

Η οικονομική ελευθερία είναι το θεμελιώδες δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ελέγξει την εργασία και την ιδιοκτησία του/της. Σε μια οικονομικά ελεύθερη κοινωνία, τα άτομα είναι ελεύθερα να απασχοληθούν, να παράγουν, να καταναλώσουν, και να επενδύσουν με τις δικές τους επιλογές. Στις οικονομικά ελεύθερες κοινωνίες, οι κυβερνήσεις επιτρέπουν στην εργασία, το κεφάλαιο, και τα αγαθά να κινηθούν ελεύθερα, και να απόσχουν από τον εξαναγκασμό ή τον περιορισμό της ελευθερίας.

Ο δείκτης Οικονομικής Ελευθερίας (Index of Economic Freedom) αντικατοπτρίζει μία προσπάθεια καταμέτρησης και κατάταξης χωρών βασιζόμενη σε 10 ποιοτικούς και ποσοτικούς παράγοντες οι οποίοι χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: το κράτος δικαίου (δικαίωμα στην ιδιοκτησία, επίπεδα διαφθοράς), κρατική παρεμβατικότητα στην επιχειρηματικότητα (χρηματοοικονομική ελευθερία, έξοδα κυβέρνησης), αποτελεσματικότητα της διοίκησης (επιχειρηματική ελευθερία, εργατική ελευθερία, νομισματική ελευθερία), και ανοικτές αγορές (ελευθερία εμπορίου, επενδυτική ελευθερία, οικονομική ελευθερία).

Ο δείκτης αυτός επικαιροποιείται ετησίως . Για το 2016, την 1η θέση Οικονομικής Ελευθερίας καταλαμβάνει το Hong Kong, τη 2η θέση η Σιγκαπούρη και την 3η θέση η Νέα Ζηλανδία. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 138η θέση δίπλα στο Μπαγκλαντές (!) και τη Μοζαμβίκη (!). Τριάντα δύο θέσεις (32) πάνω από την Ελλάδα, στην 106η θέση, βρίσκεται η Ζάμπια!!! Η Ζάμπια την τελευταία δεκαετία είχε τρελό ρυθμό ανάπτυξης (περίπου 6,7% ετησίως!). Οι υψηλές τιμές του χαλκού βοήθησαν σε αυτό. Αυτό φυσικά δεν θα συνέβαινε αν η χώρα δεν προχωρούσε σε ιδιωτικοποιήσεις των κρατικών της ορυχείων τα οποία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 είχαν σωρεύσει δυσθεώρητες απώλειες/χρέη. Οι ιδιωτικοποιήσεις των ορυχείων βοήθησαν ώστε η Ζάμπια να επανακάμψει άμεσα από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008. Στη Ζάμπια ο τομέας της βιομηχανίας καταλαμβάνει το 6% της οικονομίας (στην Ελλάδα το 13.3%), ενώ ο τομέας της παροχής υπηρεσιών καταλαμβάνει το 9% (στην Ελλάδα το 82.8%!). Δυστυχώς είμαστε μία χώρα που «παρέχουμε υπηρεσίες». Η ανεργία στη Ζάμπια είναι περίπου 13%, ενώ στην Ελλάδα αγγίζει το 25.8% (διπλάσια από τη Ζάμπια).

Ο λόγος που αναφερόμαστε σήμερα στη Ζάμπια είναι μία είδηση που αφορά τον εξορυκτικό κλάδο της χώρας, ο οποίος δεν είναι αμελητέος καθώς στηρίζεται στην εξόρυξη χαλκού. Με δεδομένο το γεγονός πως στην εξορυκτική βιομηχανία υπάρχει μια νέα δραστηριότητα που αντιμετωπίζει τις εξορύξεις ψηφιακά («ψηφιακή εξόρυξη» – digital mining) μια ομάδα εμπειρογνωμόνων της ΙΒΜ πρότεινε τη δημιουργία ενός κόμβου/πλήμνης καινοτομίας (innovation hub) σε μία πλούσια εξορυκτική επαρχία της Ζάμπια. Σκοπός του συγκεκριμένου hub θα είναι η μετάβαση της συγκεκριμένης επαρχίας από μία οικονομία η οποία βασίζεται στην αξιοποίηση των ορυκτών πόρων σε μια επαρχία της οποίας η οικονομία θα βασίζεται στην αξιοποίηση της γνώσης (knowledge-based economy). Περισσότερα για το digital mining εδώ.

Η Ελλάδα διαθέτει ορυκτούς πόρους και ικανότατους επιστήμονες. Πολιτική βούληση υπάρχει για την αξιοποίηση των ορυκτών μας πόρων με όρους Βιώσιμης Ανάπτυξης ώστε να μεταβούμε στην Ελλάδα της αξιοποίησης της Γνώσης; Ή μήπως πρέπει να καλέσουμε κάποιους από τη Ζάμπια να μας το υποδείξουν;

ΥΓ. Να θυμίσουμε πως το παράδειγμα της Ζάμπια είχε χρησιμοποιηθεί τον Ιούνιο του 2015 από την παρούσα κυβέρνηση όταν επέλεξε να πληρώσει όλες μαζί τις δόσεις της Ελλάδας προς το ΔΝΤ, κάτι που είχε γίνει για πρώτη φορά πριν 30 χρόνια με τις δόσεις του δανείου της Ζάμπια που όφειλε και εκείνη στο ΔΝΤ. Που καταντήσαμε (;) θα αναρωτιούνται κάποιοι… Να χρησιμοποιούμε ως υπόδειγμα την Αφρική; Σύμφωνα με κάποιες μελέτες ενώ σήμερα το συνολικό ΑΕΠ της Αφρικής εκτιμάται περίπου στα 3 τρισ. δολάρια, το 2050 αναμένεται να εκτοξευθεί στα 29 τρισ. δολάρια. Το κατά κεφαλήν εισόδημα ορισμένων Αφρικανικών χωρών εκτιμάται ότι το 2050 θα πλησιάζει το αντίστοιχο της Γερμανίας. Ορισμένοι πιστεύουν πως ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας της Αφρικής και εύχονται πως, ίσως, σε ορισμένα θέματα, μακάρι να γινόμαστε Αφρική!

πηγή: www.huffingtonpost.gr/, 17/02/2016

ΟΙ ΣΠΑΝΙΕΣ ΓΑΙΕΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

efe3e44ab845f7435ea030db0726c0ca_L

Τον μεγάλο θησαυρό σε σπάνιες γαίες, αξίας 40 δια ευρώ, που βρίσκεται κρυμμένος στα έγκατα της ελληνικής γης σχεδιάζει να φέρει στην επιφάνεια η κυβέρνηση, με τη Θράκη να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο καθώς είναι πλούσια σε κοιτάσματα σπάνιων γαιών. Οι σπάνιες γαίες που αποτελούν ένα ανεκτίμητης αξίας τμήμα του ορυκτού πλούτου, έχουν αποκτήσει τα τελευταία χρόνια πολύ μεγάλη γεωπολιτική, αλλά και οικονομική αξία. Η Ελλάδα, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Φινλανδία και η Γροιλανδία είναι οι πέντε χώρες που αναμένεται σε επόμενο στάδιο να στηρίξουν την ευρωπαϊκή βιομηχανία, παράγοντας σπάνιες γαίες καθώς μπορεί στη χώρα μας να μην παράγονται μέχρι σήμερα μέταλλα υψηλής τεχνολογίας όπως τιτάνιο, λευκόχρυσος, λίθιο, ρήνιο, ταντάλιο και σπάνιες γαίες (νεοδύμιο, δυσπρόσιο κ.λπ.), εντούτοις υπάρχει επάρκεια σε αδρανή δομικά υλικά και, παράλληλα, η χώρα είναι σημαντική παραγωγός βασικών μετάλλων αλλά και βιομηχανικών ορυκτών σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο εξορυκτικός κλάδος είναι ισχυρά εξωστρεφής, αφού οι εξαγωγές πρωτογενών και επεξεργασμένων υλικών αντιπροσωπεύουν πάνω από το 65% των πωλήσεών του, ενώ παράλληλα εταιρείες του κλάδου κατέχουν ηγετικές θέσεις στην ευρωπαϊκή, αλλά και στη διεθνή αγορά σε προϊόντα όπως βωξίτης, αλουμίνα, αλουμίνιο, νικέλιο, λευκόλιθος, καυστική μαγνησία, μπεντονίτης, περλίτης, ελαφρόπετρα, αταπουλγίτης, χουντίτης και μάρμαρα. Μάλιστα, η Ελλάδα, σε παγκόσμια κλίμακα, είναι η μοναδική χώρα παραγωγής χουντίτη, πρώτη χώρα παραγωγής περλίτη, δεύτερη χώρα παραγωγής κίσσηρης (ελαφρόπετρας) και μπεντονίτη, καθώς και πρώτη στην εξαγωγή προϊόντων λευκόλιθου μαγνησίτη στην Ε. Ε.

Η παγκόσμια ζήτηση σπάνιων γαιών αυξάνεται με ταχύτητες που κάθε χρόνο ξεπερνούν σε ρυθμό το 10%. Μάλιστα, μέσα σε μια μόλις δεκαετία, από τους 40.000 τόνους εκτοξεύτηκε στους 120.000 ετησίως, ενώ σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Περιβάλλοντος, την τελευταία πενταετία η ζήτηση αυξήθηκε κατά περίπου 55%. Οικονομικοί αναλυτές, εκτιμούν πως η αμερικανική, η ιαπωνική και η ευρωπαϊκή βιομηχανία δεν μπορούν να συνεχίζουν να υπάρχουν δίχως τις σπάνιες γαίες. Το 2010, το 97% των 130.000 τόνων των σπάνιων γαιών που εξορύσσονταν στον πλανήτη προέρχονταν από την Κίνα, η οποία έχει συγκεντρώσει και ένα μεγάλο μέρος της βαριάς βιομηχανίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς το 2014 αναμένεται να υπάρξει έλλειμμα 40.000 τόνων σπάνιων γαιών παγκοσμίως, κι αυτό διότι θα παράγονται 160.000 τόνοι, παρόλο που η παγκόσμια ζήτηση έχει ξεπεράσει τους 200.000 τόνους. Η Θράκη έχει πυριγενή πετρώματα (σχηματισμένα από την τήξη μάγματος) τα οποία εκ της φύσεώς τους είναι πλούσια σε σπάνιες γαίες. Επιπλέον στην παράκτια ζώνη Αν. Μακεδονίας – Θράκης εκβάλλουν σημαντικά για τα ελληνικά δεδομένα ποτάμια (Στρυμόνας, Νέστος, Έβρος), τα οποία αποθέτουν στις εκβολές τους υλικά από τα παραπάνω πετρώματα δημιουργώντας εμπλουτισμένα αποθέματα σπάνιων γαιών. Επειδή τα υλικά αυτά είναι μεγάλου ειδικού βάρους, δεν μεταφέρονται σε μεγάλη απόσταση από τις ακτές, με αποτέλεσμα να βρίσκονται εντός των χωρικών υδάτων. Με βάση όλα αυτά, δεν αποτελεί έκπληξη ότι υψηλές συγκεντρώσεις Σπανίων Γαιών στην παράκτια ζώνη από την Καβάλα μέχρι τον Έβρο έχουν διαπιστωθεί ήδη από τη δεκαετία του ’80 από έρευνες που διεξήγε τότε το ΙΓΜΕ για την ανεύρεση τιτανίου και ζιρκονίου.

[ΠΗΓΗ: ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ, 16/09/2014]

 

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ!

28-thumb-large

Ο ελληνικός εξορυκτικός κλάδος είναι ισχυρά εξωστρεφής, αφού οι εξαγωγές πρωτογενών και επεξεργασμένων υλικών αντιπροσωπεύουν πάνω από το 65% των πωλήσεων του, ενώ παράλληλα εταιρείες του κλάδου κατέχουν ηγετικές θέσεις στην ευρωπαϊκή αλλά και στη διεθνή αγορά σε προϊόντα όπως βωξίτης, αλουμίνα, αλουμίνιο,νικέλιο, καυστική μαγνησία, μπεντονίτης, περλίτης, ελαφρόπετρα και μάρμαρα. Την τελευταία δεκαετία υπάρχει στροφή στην αξιοποίηση βιομηχανικών ορυκτών σε καινοτόμες, εξειδικευμένες χρήσεις που έχουν περιβαλλοντικό προσανατολισμό και υψηλή προστιθέμενη αξία (ΠΛ μπεντονίτης, περλίτης, απαπουλγίτης αμφιβολίτης, ολιβινίτης, ανθρακικό ασβέστιο, βιομηχανικοί άργιλοι ειδικών χρήσεων κ.λπ.). Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες της Ε.Ε. που διαθέτει σημαντικό ορυκτό πλούτο, τόσο σε ποιότητα, όσο και σε ποσότητα και ποικιλία ορυκτών και μεταλλευμάτων, με μεγάλο βιομηχανικό ενδιαφέρον και ποικιλία εφαρμογών. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις ανάγκες σε ΟΠΥ (Ορυκτών Πρώτων Υλών) της ευρωπαϊκής αλλά και της διεθνούς κοινότητας προσφέρει συγκριτικά πλεονεκτήματα για την οικονομία της χώρας . Αυτά, μεταξύ άλλων, αναφέρει σε ανακοίνωση του ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) αναλύοντας την εικόνα και την πορεία των τεσσάρων κυριότερων ελληνικών εξαγωγικών μεταλλευτικών επιχειρήσεων δηλαδή της S&B Βιομηχανικά Ορυκτά, της Ελληνικοί Λευκόλιθοι, της Τσιμέντα Τιτάν και της Μάρμαρα Διονύσου Πεντέλης.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ 11/09/20