Tag Archives: ΛΑΡΚΟ

ΦΙΑΣΚΟ ΜΕ ΤΗ ΛΑΡΚΟ

Δεν το συνηθίζει, αλλά προχθές ο γενικά μακάριος Γιώργος Σταθάκης ήταν αρκετά ανήσυχος. Η Κομισιόν απέρριψε τις κυβερνητικές ενστάσεις για τη ΛΑΡΚΟ και η εταιρεία οφείλει να επιστρέφει 160 εκατ. ευρώ στο κράτος, καθότι θεωρήθηκε ότι κακώς έλαβε το ποσό ως κρατική ενίσχυση – πρακτικά πάει για κλείσιμο έτσι. Ο υπουργός Ενέργειας κάλεσε στο γραφείο του τους βουλευτές Εύβοιας, Φθιώτιδας και Βοιωτίας (μαζί και τους δημάρχους) και τους ανακοίνωσε τα κακά νέα. Από επιτυχία σε επιτυχία η κυβέρνηση.

 

[ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, 1/4/2018]

Η ΛΑΡΚΟ ΔΕΝ ΒΟΗΘΑ ΤΗΝ APPLE

Μετά τη Διάσκεψη των Παρισίων (COP21) για την “Κλιματική Αλλαγή”, ο κόσμος στρέφεται προς την παραγωγή ενέργειας με  χαμηλότερες εκπομπές CO2.  Οι μεταφορές θα υποστούν τις περισσότερες σημαντικές αλλαγές,  όχι μόνο λόγω των πολιτικών εντολών της “Κλιματικής Αλλαγής” αλλά και  λόγω πραγματικών  περιβαλλοντικών πιέσεων, των προτιμήσεων των καταναλωτών και της τεχνολογικής προόδου. Έτσι τα ηλεκτρικά οχήματα θα αποτελέσουν μια δύναμη που θα προκαλέσει ανατροπές.

Πόσο μέταλλο απαιτείται για την υλοποίηση του στόχου της Πρωτοβουλίας των Ηλεκτρικών οχημάτων (1) για πωλήσεις 30 εκατομμυρίων ηλεκτρικών οχημάτων έως το 2030; Οι εκτιμήσεις της Glencore (2) για τις απαιτήσεις των ηλεκτρικών οχημάτων σε μέταλλα το 2030  είναι τρομακτικές:

  • 4,1 Mt χαλκού (18% της παγκόσμιας προσφοράς του μετάλλου το 2016),
  • 1,1 Mt νικελίου (56% των πωλήσεων του 2016) και
  • 314 kt κοβαλτίου (314% της προσφοράς του 2016)

Ήδη, η ζήτηση των μετάλλων προς χρήση στα ηλεκτρικά οχήματα το 2020 προβλέπεται να είναι σημαντική, απαιτώντας επιπλέον 390 kt χαλκού, 85 kt νικελίου και 24 kt κοβαλτίου.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ανάπτυξης του Κοβαλτίου (3), περίπου το 48% της παραγωγής κοβαλτίου προκύπτει ως παραπροϊόν από την επεξεργασία μεταλλευμάτων νικελίου, το 37%  ως παραπροϊόν από επεξεργασία χαλκούχων μεταλλευμάτων και  μόνον το 15% είναι πρωτογενής παραγωγή κοβαλτίου. Συνεπώς, είναι δύσκολο να αυξηθεί η παραγωγή μόνον του κοβαλτίου χωρίς να συνδυαστεί με αντίστοιχη άλλων μετάλλων. Επιπροσθέτως, περίπου το 50% των παγκόσμιων αποθεμάτων κοβαλτίου βρίσκεται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό με περίπου το 55% του παγκοσμίως παραγομένου κοβαλτίου να προέρχεται από τη χώρα αυτή. Οι τιμές του κοβαλτίου εκτοξεύτηκαν πέρυσι, με το μέταλλο στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου να κλείνει, το 2017, στα 75.500 δολάρια ανά τόνο. Η ετήσια αύξηση ήταν της τάξης του 130% και προκλήθηκε αφενός λόγω της αναμενόμενης ανόδου της ζήτησης για μπαταρίες και αφετέρου λόγω ανεπαρκούς προσφοράς. Η δύσκολη αγορά και οι αναμενόμενες ελλείψεις οδήγησαν την  Apple σε συνομιλίες (4), για μακροπρόθεσμες αγορές κοβαλτίου απευθείας από τους παραγωγούς, ώστε να εξασφαλίσει επαρκή τροφοδοσία του μετάλλου, το οποίο είναι βασικό συστατικό των μπαταριών που τροφοδοτούν το iPhone.

Δεν είναι γνωστό ότι η ΛΑΡΚΟ, εκτός από το νικέλιο, παράγει και κοβάλτιο, το οποίο λόγω της μεταλλουργικής μεθόδου που εφαρμόζεται, δε διαχωρίζεται αλλά ενσωματώνεται μαζί με το νικέλιο στο τελικό προϊόν.  Γι’ αυτό και η ΛΑΡΚΟ δεν μπορεί να “βοηθήσει” την APPLE στην εξασφάλιση του απαραίτητου κοβαλτίου. Η αξία του περιεχομένου κοβαλτίου στο προϊόν της ΛΑΡΚΟ ανέρχεται σήμερα σε 5000 $/t νικελίου, από τα οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, η ΛΑΡΚΟ ανακτά τα 800$, χρεώνοντας το πανάκριβο κοβάλτιο (82.000 $/t) ως νικέλιο (14.000 $/t).

Το ερώτημα που τίθεται, πλέον, είναι κατά πόσον η ΛΑΡΚΟ θα μπορούσε να παράξει ξεχωριστά καθαρό νικέλιο και καθαρό κοβάλτιο, μέταλλα που φαίνεται ότι έχουν λαμπρό μέλλον, σε αντίθεση με το σημερινό προϊόν, το οποίο χρησιμοποιείται στην παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα, όπου υπάρχει σημαντικός ανταγωνισμός από το φθηνό pig iron της Κίνας. Η απάντηση είναι θετική. Άλλωστε, αυτό έκανε η ΛΑΡΚΟ στις αρχές της δεκαετίας του 1970, την εποχή που η εταιρεία ήταν ιδιοκτησίας Μποδοσάκη. Το κτίριο μάλιστα που στέγαζε τις τότε εγκαταστάσεις επεξεργασίας εξακολουθεί και σήμερα να έχει το ίδιο όνομα  (“Ηλεκτρόλυση”).  Σήμερα, όμως, αυτή η προσπάθεια φαίνεται δύσκολη έως αδύνατη, δεδομένων ότι:

  • το κέρδος από μια κατεργασία διαχωρισμού και ανάκτησης καθαρών μετάλλων νικελίου και κοβαλτίου, εκτιμώμενο σε 2000 $/t νικελίου, δεν είναι ικανό να αντιστρέψει τη δύσκολη κατάσταση της εταιρείας
  • οι απαιτούμενες επενδύσεις δεν μπορούν να υλοποιηθούν από τη σημερινή εταιρεία λόγω οικονομικής δυσπραγίας.

Είναι, συνεπώς, η ΛΑΡΚΟ καταδικασμένη να παράγει ένα “βρώμικο” προϊόν χαμηλής αξίας; Ευτυχώς, η απάντηση είναι “όχι”. Με την κατάλληλη αναδιάρθρωση και εφαρμογή νέας τεχνολογίας(5), μπορεί να παράξει καθαρά μέταλλα,  νικέλιο και κοβάλτιο, υψηλής αξίας και με χαμηλό κόστος, (5) αξιοποιώντας τα μεγάλα φτωχά κοιτάσματα που διαθέτει η χώρα.

* Ο Δρ. Μάριος Λεονάρδος είναι Μεταλλειολόγος, τ. Διευθυντής Σχεδιασμού και Απόδοσης στα Ορυχεία της ΔΕΗ

Συντομεύσεις: Mt : εκατομμύρια μετρικοί τόνοι. kt : χιλιάδες μετρικοί τόνοι

Αναφορές :(1) http://www.cleanenergyministerial.org/News/new-cem-campaign-aims-for-goal-of-30-new-electric-vehicle-sales-by-2030-85068.html

(2) Glencore, Investor Update, 12 December 2017

(3) https://www.cobaltinstitute.org/critical-raw-material.html

(4) http://www.mining.com/apple-talks-buy-cobalt-directly-miners-report/

(5) http://www.capital.gr/story/1842589

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Δρ. Μάριου Λεονάρδου, 1/3/2018]

ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΗΛΕΚΤΡΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΗ ΖΗΤΗΣΕ ΕΜΜΕΣΩΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΠ

Τη διακοπή ηλεκτροδότησης της ΛΑΡΚΟ από τη ΔΕΗ ζήτησε εμμέσως ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ, Γιώργος Αδαμίδης μιλώντας σήμερα στην εκδήλωση για την κοπή της πίτας της ΔΕΗ.

Με αφορμή την πρόσφατη (1η Φεβρουαρίου) απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που απέρριψε την προσφυγή της ΛΑΡΚΟ κατά των αποφάσεων της Κομισιόν για επιστροφή κρατικών ενισχύσεων συνολικού ύψους 136 εκατ. ευρώ, ο κ. Αδαμίδης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι “θα σκάσει η βόμβα με τη ΛΑΡΚΟ” και πρόσθεσε: “Πολλές εταιρίες με μεγάλες οφειλές δεν θέλουν να πληρώσουν. Είναι ευθύνη της διοίκησης αν πρέπει να συνεχίζει τη ρευματοδότησή τους χωρίς να κάνει άρση της εκπροσώπησης. Θα κριθούν όλοι γι αυτό”.

Σημειώνεται ότι το καλοκαίρι του 2017 υπεγράφη σύμβαση προμήθειας με τη ΔΕΗ ως το 2020, παράλληλα με ρύθμιση των οφειλών. Η ΛΑΡΚΟ είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τη ΔΕΗ, ενώ η τελευταία έχει αποκτήσει στο παρελθόν το 11,45 % των μετοχών της μεταλλουργικής εταιρίας.

Ο κ. Αδαμίδης ανέφερε ακόμη ότι με τις ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας που έχει αποφασισθεί να διατεθούν εφέτος, μέσω των δημοπρασιών ΝΟΜΕ, σε ανταγωνιστές εναλλακτικούς προμηθευτές ρεύματος, τα εργοστάσια του Αγίου Δημητρίου και της Φλώρινας θα δουλεύουν για την κάλυψη των δημοπρασιών. Παρ’ όλα αυτά εκτίμησε ότι ο στόχος για μείωση του μεριδίου αγοράς της ΔΕΗ δεν θα επιτευχθεί. Επανέλαβε εξάλλου την αντίθεση του συνδικάτου στην πώληση λιγνιτικών μονάδων, ζήτησε ωστόσο να προβλεφθεί ότι οι μονάδες που θα πουληθούν θα συμμετέχουν στις δημοπρασίες διαθέτοντας μέρος της παραγωγής τους στις χαμηλές τιμές που προβλέπονται γι αυτές. Τέλος ζήτησε να υπογραφεί άμεσα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Παρόντες στην εκδήλωση ήταν ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκης.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 5/2/2018]

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΑΝΑΘΕΡΜΑΙΝΕΙ ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ

Αν η εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές μπαίνει στην «κατάψυξη», η υπόθεση της ΛΑΡΚΟ των 1.220 εργαζομένων που βρίσκεται χρόνια στην Εντατική δέχεται τώρα το τελειωτικό χτύπημα. Εταιρεία μονίμως σε ζημιές, αφού συνεχίζει να παράγει νικέλιο σε τιμές 40% υψηλότερες από εκείνες της αγοράς, εντούτοις παραμένει τόσα χρόνια ζωντανή επειδή της δίνει ρεύμα η ΔΕΗ στην οποία και χρωστά πάνω από 200 εκατ. ευρώ.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε χθες την Ελλάδα επειδή από το 2014 έως σήμερα δεν έχει κάνει το παραμικρό για να ανακτήσει τις παράνομες κρατικές ενισχύσεις, ύψους 135 εκατ. ευρώ, προς τη νικελοβιομηχανία, που ούτως ή άλλως θεωρείται παράδειγμα κακοδιαχείρισης.

Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι τα περιθώρια για τη ΛΑΡΚΟ στενεύουν, και είτε τα σενάρια ιδιωτικοποίησης θα επανέλθουν είτε θα πρέπει να επιστρέψει πίσω τα 135 εκατ. ευρώ (που φυσικά δεν διαθέτει), διαφορετικά θα πτωχεύσει. Σε αυτή την εταιρεία, η προηγούμενη κυβέρνηση είχε επιχειρήσει να επιβάλει εκκαθαριστή, να τη σπάσει σε κομμάτια και να την πουλήσει σε χωριστούς διαγωνισμούς. Τίποτα απ’ αυτά δεν συνέβη, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επέλεξε να διατηρήσει τη ΛΑΡΚΟ στο Δημόσιο, προκειμένου να την εξυγιάνει, κάτι που ουδέποτε συνέβη. Έτσι, η καταδίκη από το Ευρωδικαστήριο ήρθε ως φυσιολογικό επακόλουθο για μια βιομηχανία που συσσωρεύει καθημερινά ζημίες 200.000 ευρώ, ενώ η απουσία ρευστότητας την έχει καταστήσει τον μεγαλύτερο κακοπληρωτή της ΔΕΗ.

Στο ΥΠΕΝ πάντως, συνεχίζουν να αγοράζουν χρόνο. Χαρακτηρίζουν απολύτως αναμενόμενη τη χθεσινή απόφαση, καθώς η Κομισιόν με την απόφαση του 2014, είχε ζητήσει από το Δημόσιο να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ανάκτηση των 135 εκατ. ευρώ που είχε χαρακτηρίσει κρατικές ενισχύσεις. Επισημαίνουν ωστόσο ότι εκκρεμεί ακόμη η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για την προσφυγή της ΛΑΡΚΟ κατά της απόφασης της Κομισιόν του 2014. Η προσφυγή αυτή είχε εκδικαστεί στις αρχές του 2017, και η απόφαση αναμένεται να βγει μέχρι το τέλος του έτους.

[ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ, 10/11/2017]