Tag Archives: ΔΕΗ

ΠΩΛΗΣΗ ΛΙΓΝΙΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΙ ΔΕΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΑΤΖΕΝΤΑΣ

Μεγάλο αγκάθι παραμένει π αποεπένδυση του λιγνιτικού παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ.

Λιγνίτες και δημοπρασίες (ΝΟΜΕ), άνοιγμα της αγοράς φυσικού αερίου με αιχμή τον ρόλο της ΔΕΠΑ στη λιανική αγορά και ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ, είναι τα θέματα που Θα βρεθούν στην κορυφή της ατζέντας, στη συνάντηση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργου Σταθάκη με τους επικεφαλής των θεσμών, η οποία έχει οριστεί για τις 9.30 το πρωί σήμερα. Με εξαίρεση την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ, που αν και με καθυστέρηση ως προς το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της δείχνει να έχει αποσπάσει την ικανοποίηση των θεσμών για τη μέχρι τώρα πορεία της, τα άλλα δύο θέματα αποτιμώνται από κυβερνητικής πλευράς ως κρίσιμα για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης.

Στο επίμαχο θέμα της αποεπένδυσης του λιγνιτικού παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ, οι δύο πλευρές Θα πιάσουν το νήμα από το αδιέξοδο στο οποίο έχουν φτάσει οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού (DGcomp) μετά την απόρριψη, από την πλευρά της, της λίστας μονάδων που πρότεινε το υπουργείο Ενέργειας. Όπως είναι ήδη γνωστό, η GDcomp έχει κάνει με κάθε τρόπο σαφές στην ελληνική πλευρά ότι δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή λίστα που συμπεριλαμβάνει τον ΑΗΣ Αμυνταίου, οι μονάδες του οποίου βρίσκονται σε προγραμματισμένη απόσυρση το 2019 και για να πάρουν παράταση χρόνου ζωής απαιτούνται υψηλές επενδύσεις. Η DGcomp έχει αποδεχθεί το σκέλος της ελληνικής πρότασης που περιλαμβάνει την πώληση της Μελίτης I και της άδειας για την κατασκευή της Μελίτης II και αντιπροτείνει στη θέση του ΑΗΣ Αμυνταίου να μπουν οι δύο εν λειτουργία λιγνιτικές μονάδες της Μεγαλόπολης. Η πρόταση αυτή φαίνεται ότι θα αποτελέσει τη βάση των σημερινών διαπραγματεύσεων, με τον υπουργό Γιώργο Σταθάκη να προσπαθεί να εξαντλήσει την επιχειρηματολογία του για την πώληση του ΑΗΣ Αμυνταίου για να μην ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο στη Νότια Ελλάδα και να περιοριστούν οι όποιες αντιδράσεις στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Το θέμα από την πλευρά των θεσμών εκτιμάται ότι θα τεθεί συνολικότερα στη βάση του στόχου για ενίσχυση του ανταγωνισμού στην αγορά ηλεκτρισμού και της αξιολόγησης της μέχρι σήμερα αποτελεσματικότητας των δημοπρασιών τύπου ΝΟΜΕ.

Η δεύτερη μάχη που αναμένεται να δώσει σήμερα ο κ. Σταθάκης, είναι n παραμονή της ΔΕΠΑ τουλάχιστον στη μία από τις δύο ΕΠΑ (Αττικής και Θεσσαλονίκης Θεσσαλίας) και n μείωση του μεριδίου της στην άλλη, έτσι ώστε να μην αποσυρθεί εντελώς η εταιρεία από τη λιανική αγορά όπου σήμερα κατέχει ποσοστό 51%. Η πρόταση που έχει διατυπωθεί στις έως τώρα διαπραγματεύσεις φέρεται να μη γίνεται αποδεκτή από τους θεσμούς που επιμένουν σε αναδιάρθρωση της αγοράς φυσικού αερίου και του ρόλου της ΔΕΠΑ στις ΕΠΑ με τρόπο που να μη δημιουργεί εμπόδια στον ανταγωνισμό.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Χρύσα Λιάγγου, 24/10/2017]

Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΣΙΩΠΗ ΔΕΗ ΚΑΙ ΡΑΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΣΑ ΛΑΡΚΟ

Η ίδια η διοίκηση της Λάρκο όπως αποκάλυψε το Capital.gr παραδέχεται ότι με τις τρέχουσες τιμές νικελίου υπάρχει θέμα βιωσιμότητας της εταιρείας. Με βάση τα σενάρια που αποκάλυψε η εφημερίδα “Κεφάλαιο” φέτος η Λάρκο θα κλείσει τη χρήση με ζημιές στην καλύτερη περίπτωση 41 εκατ. ευρώ και στο χειρότερο σενάριο  81 εκατ. ευρώ.

Και ενώ η Λάρκο δίνει αγώνα για να βρει τα χρήματα να πληρώσει την πρώτη δόση του διακανονισμού για το ρεύμα που καταναλώνει από τη ΔΕΗ (πιθανόν για να είναι συνεπής θα πρέπει να καθυστερήσει την καταβολή των παχυλών μισθών και των πριμ που καταβάλλονται) προκαλεί αίσθηση το γεγονός ότι ουδείς από τους αρμόδιους συγκινείται από τις αποκαλύψεις.

Ωστόσο το γεγονός ότι η Λάρκο συνεχίζει να λειτουργεί με λειτουργικές ζημιές που ξεπερνούν τα 4.000 δολάρια για κάθε τόνο νικελίου που παράγει, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός ότι έχει κηρύξει στάση πληρωμών προς στη ΔΕΗ.

Και εδώ εγείρεται μείζον ζήτημα: για μια εταιρεία που η ίδια η διοίκησή της παραδέχεται ότι δεν υπάρχει προοπτική – τουλάχιστον για το ορατό μέλλον – με ποια κριτήρια η ΔΕΗ συνεχίζει να επιδοτεί τη λειτουργία της;

Ποιος επιβαρύνεται από το γεγονός ότι παρέχεται ουσιαστικά δωρεάν ρεύμα στη Λάρκο;

Με ποια επιχειρηματικά κριτήρια η ΔΕΗ αποφασίζει να συνεχίσει να επιδοτεί το ρεύμα για τη συγκεκριμένη κρατική βιομηχανία;

Γιατί δεν παρεμβαίνει η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, η οποία διαρκώς νίπτει τας χείρας της απέναντι στα καυτά θέματα της αγοράς; Μήπως η ΡΑΕ θα πρέπει να σταματήσει να λειτουργεί ως  κατ᾽ επίφαση ανεξάρτητη αρχή και  εντολοδόχος του υπουργείου;

Εξυπηρετούνται από την αδράνεια της ΡΑΕ για το θέμα Λάρκο τα συμφέροντα των καταναλωτών, για τα οποία υποτίθεται ότι είναι θεματοφύλακας η ρυθμιστική αρχή;

Ποιος θα επιβαρυνθεί για το κόστος από την συνεχιζόμενη ανοχή της ΔΕΗ προς τον μεγαλύτερο μη ενήμερο οφειλέτη στο ρεύμα, την κρατική βιομηχανία Λάρκο;

Μήπως τα συνεχή αιτήματα της ΔΕΗ για αυξήσεις σχετίζονται ακριβώς με την αδράνεια που επιδεικνύει η εταιρεία σε περιπτώσεις μεγαλοοφειλετών του ρεύματος όπως η Λάρκο;

Ποια είναι ακριβώς τα σχέδια για τη βιωσιμότητα της Λάρκο, όταν όλες οι ελπίδες για αντιστροφή της κατάστασης στηρίζονται σε μια αβέβαιη, μελλοντική ανάκαμψη των τιμών του νικελίου;

Οι διαχρονικά λανθασμένες επιλογές, οι σπατάλες και η κακοδιαχείριση έχουν πιθανότατα οδηγήσει τη Λάρκο στο σημείο χωρίς επιστροφή. Το θέμα λοιπόν είναι αυτή τη στιγμή, να περιοριστεί η ζημιά και να μην επιβαρυνθούν περαιτέρω οι καταναλωτές και η αγορά από τα χρέη που συσσωρεύονται στην περίπτωση της Λάρκο. Η υπόθεση έτσι όπως εξελίσσεται αρχίζει να αποκτά μεγάλες ομοιότητες με την περίπτωση του κανονιού της Energa. Μόνο που τώρα δεν υπάρχει η δικαιολογία της άγνοιας για κανέναν…

Αρνούνται εξυγίανση με είσοδο επενδυτή

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει την προοπτική να εξυγιανθεί και να εξορθολογιστεί η λειτουργία της βιομηχανίας νικελίου, με την είσοδο στρατηγικού επενδυτή. Επιμένει, παρά το γεγονός ότι και η παρούσα διοίκηση που διορίστηκε το 2015 από την τωρινή κυβέρνηση δεν κατάφερε να αντιστρέψει την αρνητική πορεία των μεγεθών, ότι η βιομηχανία μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί παρότι καθημερινά γράφει ζημιές 223 χιλιάδων ευρώ. Αποτέλεσμα της επιμονής της κυβέρνησης να κρατήσει “κρατική” τη βιομηχανία, είναι να έχει αποσυρθεί το επενδυτικό ενδιαφέρον που είχε εκδηλωθεί στο παρελθόν από διεθνείς αλλά και ελληνικούς ομίλους. Θα πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι το πολιτικό κόστος για μια τέτοια κίνηση θα ήταν μεγάλο με δεδομένη την ισχυρή επιρροή των συνδικάτων των εργαζομένων στη Λάρκο, τα οποία αντιδρούν όχι μόνο στην προοπτική αποκρατικοποίησης αλλά και σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της σπατάλης και κατάργησης των προνομίων που απολαμβάνουν (πριμ παραγωγής, μισθοί, υπερωρίες και άλλες απολαβές που δεν υπόκεινται στο πλαφόν του δημοσίου κλπ).

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Χάρη Φλουδόπουλου, 8/8/2017]

ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΦΕΡΝΕΙ ΓΙΑ ΔΕΗ ΚΑΙ ΛΙΓΝΙΤΕΣ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΥΠΟΥΣ

Προ ημερών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε την επίσημη ανακοίνωση για τα νέα πιο αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα που θα ισχύουν για τις μεγάλες μονάδες καύσης. Η απόφαση της Επιτροπής μεταφράζεται σε αυστηρότερα όρια εκπομπών για όλους τους τύπους ρύπων όπως οξείδια του αζώτου NOx, διοξείδιο του θείου SO2 και μικροσωματίδια σκόνης PM.

Η συγκεκριμένη απόφαση ήταν γνωστή εδώ και καιρό αφού η υπερψήφισή της έγινε τον Απρίλιο, ενώ η Ελλάδα υπερψήφισε τις αλλαγές.

Εδώ λοιπόν με το νέο καθεστώς που αυστηροποιεί ακόμη περισσότερο τα όρια εκπομπής ρύπων, δημιουργείται μείζον ζήτημα για το ελληνικό σύστημα ηλεκτροπαραγωγής αλλά και τις διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στην αγορά ηλεκτρισμού καθώς αφορά  πρωτίστως τις μονάδες καύσης λιγνίτη.

Συγκεκριμένα καθώς μειώνονται σημαντικά τα όρια εκπομπής ρύπων, ουσιαστικά βγαίνουν εκτός κοινοτικών προδιαγραφών οριστικά μια σειρά από εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ.

Αυτή η εξέλιξη επηρεάζει άμεσα τόσο τις τρέχουσες συζητήσεις για την κατάρτιση της λίστας των μονάδων που θα περιληφθούν στο market test όσο και το δυνητικό επενδυτικό ενδιαφέρον με δεδομένο ότι οι μονάδες λιγνίτη γίνονται πιο αντιοικονομικές και επηρεάζεται η βιωσιμότητά τους.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή του το WWF σήμερα υπάρχουν μονάδες της ΔΕΗ που ξεπερνούν τα νέα όρια εκπομπών για το διοξείδιο του θείου 7,5 φορές,τα οξείδια του αζώτου 2,5 φορές, ενώ για τα μικροσωματίδα 10 φορές.

Πρακτικά όπως σημειώνουν στο Capital.gr πηγές της αγοράς ηλεκτρισμού, βγαίνουν οριστικά εκτός ευρωπαϊκών προδιαγραφών δύο λιγνιτικά συγκροτήματα, δηλαδή του Αμύνταιου και της Καρδιάς.

Και τα δύο αυτά εργοστάσια είχε προγραμματιστεί να αποσυρθούν τα επόμενα χρόνια και ήδη λειτουργούν με καθεστώς περιορισμένης λειτουργίας, ωστόσο το τελευταίο διάστημα για το Αμύνταιο είχε ανακινηθεί η συζήτηση καθώς περιλήφθηκε στην πρόταση που υπέβαλε η κυβέρνηση προς την Κομισιόν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για αποεπένδυση του 40% των λιγνιτών της ΔΕΗ.

Με τη νέα απόφαση ουσιαστικά βγαίνει οριστικά εκτός κάδρου των πωλήσεων το Αμύνταιο.

Το πρόβλημα ωστόσο δε σταματά εδώ.

Τρία ακόμη εργοστάσια τα οποία επίσης εν δυνάμει περιλαμβάνονται στη λίστα των υπό πώληση μονάδων, θα έχουν ζητήματα.

Η μονάδα της Μελίτης και οι μονάδες Μεγαλόπολη 3 και 4 έχουν υγρή αποθείωση που σημαίνει ότι καλύπτουν τη συγκεκριμένη υποχρέωση, ωστόσο δεν πληρούν τα όρια για τα οξείδια του αζώτου NOx και αρα θα χρειαστούν επενδύσεις περιβαλλοντικής αναβάθμισης.

Οι μονάδες του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης έχει αποφασιστεί από τη ΔΕΗ να αναβαθμιστούν και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι εργασίες για τον περιορισμό των NOx ενώ προγραμματίζεται και η αποθείωση.

Πρόβλημα ωστόσο υπάρχει όπως υποστηρίζει το WWF και για την υπό κατασκευή νέα λιγνιτική μονάδα της ΔΕΗ Πτολεμαΐδα 5, που ακόμη πριν μπει σε λειτουργία θα χρειαστεί μέτρα αναβάθμισης αφού δεν θα συμμορφώνεται με τα νέα όρια ρύπανσης.

Όπως τονίζει η WWF η κυβέρνηση πρέπει να λάβει μέτρα για τον περιορισμό της ρύπανσης από τους 6 υφιστάμενους σταθμούς λιγνίτη της ΔΕΗ που αυτή τη στιγμή απολαμβάνουν καθεστώς εξαίρεσης.

“Παρά το γεγονός ότι κάποιοι από αυτούς βρίσκονται στις κορυφαίες θέσεις στην Ευρώπη σε εκπομπές αερίων ρύπων, η ΔΕΗ βρίσκεται πολύ πίσω στο χρονοδιάγραμμα των εντελώς αναγκαίων έργων περιβαλλοντικής αναβάθμισής τους” τονίζει το WWF.

Σημειώνεται τέλος ότι τα νέα αυστηρότερα όρια και η εφαρμογή των καλύτερων διαθέσιμων πρακτικών (ΒΑΤ) στις εκπομπές ρύπων των μεγάλων μονάδων καύσης τίθεται εφαρμογή μέσα σε 4 χρόνια δηλαδή μέχρι τα μέσα του 2021 θα πρέπει όλες οι μονάδες να εφαρμόζουν τα νέα χαμηλότερα όρια εκπομπών.

Αξίζει να αναφερθεί τέλος ότι οι αποφάσεις για την αυστηροποίηση των εκπομπών υπερψηφίστηκαν από την Ελλάδα, στάση που επικροτήθηκε από το WWF.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Χάρη Φλουδόπουλου, 3/8/2017]

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΛΕΙΨΥΔΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Πριν από 10 χρόνια, το ηλεκτρικό σύστημα της χώρας είχε βιώσει μια από τις χειρότερες “υδραυλικές” χρονιές. Η δραματική πτώση των εισροών υδάτων από βροχοπτώσεις είχε προκαλέσει σοβαρά προβλήματα λειψυδρίας, που άφησαν το αποτύπωμά τους στο ηλεκτρικό σύστημα, δημιουργώντας προβλήματα στην ομαλή τροφοδοσία των καταναλωτών, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους αιχμής του καλοκαιριού.

Ταυτόχρονα η σημαντική μείωση της υδροηλεκτρικής παραγωγής είχε επηρεάσει αρνητικά τα οικονομικά μεγέθη της ΔΕΗ. Τότε ήταν η περίοδος που η ΔΕΚΟ είχε φτάσει να ψάχνει για εισαγωγές ενέργειας μέχρι τον … Καύκασο, προσπαθώντας να καλύψει το κενό που άφησε πίσω της η λειψυδρία.

Ακριβώς 10 χρόνια μετά και ο ίδιος εφιάλτης της λειψυδρίας κάνει ξανά την εμφάνισή του στο εγχώριο ηλεκτρικό σύστημα. Και εάν η προ δεκαετίας κρίση ήρθε κυρίως ως αποτέλεσμα της δραματικής υποχώρησης των βροχοπτώσεων και των εισροών στους ταμιευτήρες της ΔΕΗ, κατά τη φετινή περίοδο έπαιξε σημαντικό ρόλο η υπερεκμετάλλευση των υδροηλεκτρικών κατά την ενεργειακή κρίση του χειμώνα, όταν το … market failure στις αγορές ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου έφερε το εγχώριο ηλεκτρικό ένα βήμα πριν την κατάρρευση. Τότε λοιπόν η εντολή που δόθηκε ήταν να χρησιμοποιηθούν σε φουλ παραγωγή τα υδροηλεκτρικά, ανεξαρτήτως των προβλέψεων και των αναγκών για το επόμενο διάστημα. Αποτέλεσμα οι ταμιευτήρες να αδειάσουν και στη συνέχεια να μην είναι εφικτό τα αποθέματα να αποκατασταθούν.

Σύμφωνα λοιπόν με τα τελευταία επίσημα στοιχεία αυτή τη στιγμή το απόθεμα σε μεγαβατώρες των υδροηλεκτρικών βρίσκεται στις 1820MWh ενώ σύμφωνα με την αναμενόμενη χρήση του Αυγούστου εκτιμάται ότι θα πέσει στις 1517- 1550MWh. Κατά  το δίμηνο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου τα υδάτινα αποθέματα κινδυνεύουν να μειωθούν ακόμη περισσότερο στις 1400MWh. Για να γίνει αντιληπτό το πρόβλημα, να σημειωθεί ότι πέρυσι τον Ιούλιο, που δεν ήταν και μια από τις “πλούσιες” υδραυλικά χρονιές, στους ταμιευτήρες ήταν “στοκαρισμένες” 2327MWh.

Όπως σημειώνουν πηγές του Capital.gr τα αποθέματα σήμερα των ΥΗΣ είναι τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας και είναι άμεσα συγκρίσιμα με τον… “εφιάλτη” του 2007.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τον περιορισμό των υδάτινων αποθεμάτων; Η κατάσταση των ταμιευτήρων επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία του ηλεκτρικού συστήματος αλλά και τα οικονομικά της ΔΕΗ. Συγκεκριμένα η εταιρεία δεν θα έχει πλέον διαθέσιμο το “δωρεάν” καύσιμο για να καλύψει τις ανάγκες του συστήματος με αποτέλεσμα πιέζεται ανοδικά η χονδρεμπορική τιμή του ρεύματος (Οριακή Τιμή του Συστήματος).

Ταυτόχρονα μετά την παροχεύτευση των υποχρεωτικών ποσοτήτων για αρδεύσεις, ύδρευση και τις “οικολογικές παροχές”, περιορίζεται η λειτουργία των υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ. Σε περίπτωση που το πρόβλημα παραμείνει τότε θα απαγορευτεί η λειτουργία των ΥΗΣ ακόμη και για λόγους εφεδρείας.

Οι δυσκολίες για το ηλεκτρικό σύστημα δεν περιορίζονται μόνο για τους θερινούς μήνες. Το φθινόπωρο αλλά και το χειμώνα εφόσον οι εισροές υδάτων από βροχοπτώσεις διαπιστωθεί ότι δεν είναι επαρκείς, υπάρχει κίνδυνος να συνεχιστεί το πρόβλημα και ο διαχειριστής του συστήματος ΑΔΜΗΕ να λάβει έκτακτα μέτρα.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ακυρώσεις συντηρήσεων ή επισκευών μονάδων (για το φθινόπωρο είναι προγραμματισμένες εργασίες για την αναβάθμιση μονάδας στο συγκρότημα του Αγίου Δημητρίου της Κοζάνης) εντολές για εισαγωγές έκτακτων φορτίων υγροποιημένου φυσικού αερίου, εισαγωγές ρεύματος κλπ.

Και βέβαια είναι σαφές ότι υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη για επέκταση της εφαρμογής του μέτρου της διακοψιμότητας, το οποίο θυμίζουμε λήγει το Νοέμβριο και θα πρέπει να ανανεωθεί, καθώς οι διακόψιμες βιομηχανίες απελευθερώνουν για το σύστημα ενέργεια ίση με 2-3 μονάδες παραγωγής.

Τέλος να σημειωθεί ότι εκτός από το ρίσκο που δημιουργείται για την απρόσκοπτη ενεργειακή τροφοδοσία του ηλεκτρικού συστήματος, ο περιορισμός των υδάτινων αποθεμάτων και συνακόλουθα της λειτουργίας των υδροηλεκτρικών μεταφράζεται σε κίνδυνο να μετακυληθούν σημαντικά αυξημένα κόστη στους καταναλωτές.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χάρη Φλουδόπουλου, 31/7/2017]