Category Archives: Νέα / Ειδήσεις

Νέα / Ειδήσεις

ΚΛΕΙΣΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΛΟΓΩ ΕΚΛΟΓΩΝ

Από την Τετάρτη 22/5 κλειστά θα είναι τα δικαστήρια όλης της χώρας λόγω των ευρωεκλογών, των περιφερειακών και των δημοτικών εκλογών της 26ης Μαΐου.

Με απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Μιχάλη Καλογήρου (υπ΄ αριθμ. 27002/2019) εν όψει των Ευρωεκλογών (26 Μαΐου 2019), των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών, θα δικαστήρια της χώρας θα παραμείνουν «κλειστά» από 22 Μαΐου έως και την 31η Μαΐου 2019 και εφόσον υπάρξουν επαναληπτικές περιφερειακές και δημοτικές εκλογές (2 Ιουνίου 2019), η αναστολή λειτουργίας των δικαστηρίων θα παραταθεί μέχρι και την 5η Ιουνίου 2019.

Τα δικαστήρια θα παραμείνουν κλειστά και αυτό σημαίνει πως σταματούν όλες οι διαδικασίες. Από 22 Μαΐου μέχρι τις 7 Ιουνίου δεν θα λειτουργήσει και το Πρωτοδικείο και το Ειρηνοδικείο της Αθήνας.

Τα ζητήματα λειτουργίας των δικαστηρίων για την αυτόφωρη διαδικασία και τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων θα ρυθμιστούν από τους προϊσταμένους (διευθύνοντες) των κατά τόπους δικαστηρίων.

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.com/, 22/5/2019]

ΈΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

Το 2019 είναι μια χρονιά ορόσημο για το Άλσος Αριστοτέλη, τόσο για την διοίκηση όσο και τους εργαζομένους στην ΑΞ.Τ.Α.Δ.Α. Δ.Α.Ε που δούλεψαν με κοινό στόχο και έτσι η ολοκλήρωση της ανάπλασης και ανάδειξης του Άλσους Αριστοτέλη, που λειτουργεί από το 2003, πήρε σάρκα και οστά.

Τους τελευταίους μήνες πραγματοποιήθηκαν…

εργασίες καθαρισμού του χώρου, κόπηκαν τα επικίνδυνα δένδρα και φυτά που είχαν ριζώσει στους βυζαντινούς πύργους και απειλούσαν μέχρι και με την κατάρρευση τους, ενώ ανατέθηκε σε γεωπόνο η διαμόρφωση και η ανάδειξη του χώρου με την φύτευση δέντρων και καλλωπιστικών φυτών και περιποίηση του γκαζόν. Επισκευάστηκαν τα ποτιστικά και τοποθετήθηκε νέος εξοπλισμός αντλιών νερού, ενώ έγιναν εργασίες και στο σημείο των πηγών του πόσιμου νερού, αλλά και του νερού που προορίζεται για πότισμα, έτσι ώστε να υπάρχει επάρκεια. Προχωρήσαμε στην αντικατάσταση τμημάτων του ξύλινου φράχτη, που ήταν κατεστραμμένος και τοποθετήσαμε διακοσμητική πλακόστρωση γύρω από τα διαδραστικά όργανα. Τοποθετήθηκαν κάμερες ασφαλείας για τον καλύτερο έλεγχο του χώρου, αλλά και για να διασφαλιστεί η ασφάλεια του Άλσους. Με ειδικό συνεργείο έγινε βιολογικός καθαρισμός του ανδριάντα και έτσι το λευκό μάρμαρο πήρε την αρχική του εικόνα. Συντηρήθηκαν και επισκευάστηκαν, όπου χρειάστηκε, όλα τα διαδραστικά όργανα που υπάρχουν στον χώρο.

Σε συνεργασία με το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κ. ΚΟΤΣΑΝΑΣ, τοποθετήσαμε ακόμη ένα διαδραστικό όργανο «Το Ξυπνητήρι του Αριστοτέλη». Πρόκειται για ένα ξυπνητήρι, βασισμένο σε σχέδιο του Αριστοτέλη, που χρησιμοποιούσε ο φιλόσοφος προκειμένου να ξυπνά μετά από σύντομο χρονικό διάστημα και έτσι να αφιερώνει περισσότερο χρόνο για τις μελέτες του.

Πραγματοποιήσαμε συστηματική προβολή και προώθηση σε tour operators του εξωτερικού, με πιο σημαντικές ίσως το αφιέρωμα με δισέλιδο στην έντυπη έκδοση της Fraport (η οποία δραστηριοποιείται σε 14 περιφερειακά αεροδρόμια στην Ελλάδα) και μοιράζεται σε χιλιάδες επισκέπτες και το αφιέρωμα του CNN-Greece. Συγχρόνως έχουν τυπωθεί σε χιλιάδες αντίτυπα και σε 6 γλώσσες, τα νέα φυλλάδια του Άλσους τα οποία διανέμονται τόσο στο Άλσος αλλά και σε εκθέσεις του εσωτερικού και εξωτερικού.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η προσέλκυση επισκεπτών στο Άλσος Αριστοτέλη παρουσιάζει σημαντική άνοδο κάθε χρόνο. Σταδιακά από το 2014 η επισκεψιμότητα παρουσίασε αύξηση της τάξης του 30%, και το 2018 είχαμε επίσημα πάνω από 25.000 επισκέπτες.

Το Άλσος Αριστοτέλη αποτελεί κόσμημα για την περιοχή μας και πόλος έλξης χιλιάδων τουριστών κάθε χρόνο. Η ανάπλαση και η ανάδειξή του αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής στο έργο του μεγάλου φιλοσόφου και ασφαλώς ενισχύει σημαντικά το τουριστικό προϊόν της περιοχής μας και διαφημίζει τον Δήμο μας διεθνώς !

 

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.com, 21/5/2019]

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΚΑΥΣΗ

Η Δ.Π.Υ.Ν. Χαλκιδικής υπενθυμίζει όλους τους πολίτες ότι σύμφωνα με τις υπ’ αριθ. 4 η /2012 πυροσβεστική διάταξη και 2 η /2019 πυροσβεστική διάταξη της Π.Ε. Χαλκιδικής (Απόφαση Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας -Θράκης) από 01 Μαΐου 2019 έως και 31 Οκτωβρίου 2019, απαγορεύεται, λόγω αυξημένης επικινδυνότητας, οποιαδήποτε καύση στα δάση, τις δασικές, χορτολιβαδικές και αγροτικές εκτάσεις.

Εφιστάται η προσοχή των πολιτών, ώστε να προβούν στην αποψίλωση και τον καθαρισμό των οικοπέδων τους από ξηρά χόρτα και απορρίμματα. Επίσης θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά την εκτέλεση εργασιών στην ύπαιθρο, καθώς με τη συνεργασία όλων, θα περιοριστεί στο μέγιστο δυνατό η πρόκληση πυρκαγιών, που στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές, μειώνουν τον φυσικό πλούτο του τόπου μας και κοστίζουν στην εθνική οικονομία.

Υπενθυμίζεται, ότι σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, καθ’ όλη την διάρκεια του έτους, προβλέπονται βαρύτατες κυρώσεις για τους εμπρηστές από πρόθεση ή αμέλεια, όπως αυτόφωρη διαδικασία, ποινή φυλάκισης, καθώς και διοικητικά πρόστιμα, διακοπή της επιδότησης από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τέλος αυστηρά πρόστιμα επιβάλλονται από τις αρμόδιες αρχές τόσο σε όσους δεν προβαίνουν στον καθαρισμό των οικοπέδων τους, όσο και σε όσους ανάβουν φωτιά στην ύπαιθρο.

Τηλέφωνο Πυροσβεστικής Υπηρεσίας 199

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com, 21/5/2019]

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ – 21 ΜΑΪΟΥ

Γιορτή σήμερα – 21 Μαΐου: Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη οι Ισαπόστολοι – Ως γενέτειρα πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου αναφέρεται τόσο η Ταρσός της Κιλικίας όσο και το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ωστόσο η άποψη που επικρατεί φέρει τον Μέγα Κωνσταντίνο να έχει γεννηθεί στη Ναϊσό της Άνω Μοισίας (σημερινή Νις της Σερβίας). Το ακριβές έτος της γεννήσεώς του δεν είναι γνωστό, θεωρείται όμως ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 272-288 μ.Χ.

Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος, που λόγω της χλωμότητος του προσώπου του ονομάσθηκε Χλωρός, και ήταν συγγενής του αυτοκράτορα Κλαυδίου. Μητέρα του ήταν η Αγία Ελένη, θυγατέρα ενός πανδοχέως από το Δρέπανο της Βιθυνίας.

Το 305 μ.Χ. ο Κωνσταντίνος ευρίσκεται στην αυλή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στη Νικομήδεια με το αξίωμα του χιλίαρχου. Το ίδιο έτος οι δύο Αύγουστοι, Διοκλητιανός και Μαξιμιανός, παραιτούνται από τα αξιώματά τους και αποσύρονται. στο ύπατο αξίωμα του Αυγούστου προάγονται ο Κωνστάντιος ο Χλωρός στη Δύση και ο Γαλέριος στην Ανατολή.

Ο Κωνστάντιος ο Χλωρός πέθανε στις 25 Ιουλίου 306 μ.Χ. και ο στρατός ανακήρυξε Αύγουστο τον Μέγα Κωνσταντίνο, κάτι όμως που δεν αποδέχθηκε ο Γαλέριος. Μετά από μια σειρά διαφόρων ιστορικών γεγονότων ο Μέγας Κωνσταντίνος συγκρούεται με τον Μαξέντιο, υιό του Μαξιμιανού, ο οποίος πλεονεκτούσε στρατηγικά, επειδή διέθετε τετραπλάσιο στράτευμα και ο στρατός του Κωνσταντίνου ήταν ήδη καταπονημένος.

Από την πλευρά του ο Μέγας Κωνσταντίνος είχε κάθε λόγο να αισθάνεται συγκρατημένος. δεν είχε καμία άλλη επιλογή εκτός από την επίκληση της δυνάμεως του Θεού. Ήθελε να προσευχηθεί, να ζητήσει βοήθεια, αλλά καθώς διηγείται ο ιστορικός Ευσέβιος, δεν ήξερε σε ποιόν Θεό να απευθυνθεί. Τότε έφερε νοερά στη σκέψη του όλους αυτούς που μαζί τους συνδιοικούσε την αυτοκρατορία. Όλοι τους, εκτός από τον πατέρα του, πίστευαν σε πολλούς θεούς και όλοι τους είχαν τραγικό τέλος. Άρχισε, λοιπόν, να προσεύχεται στον Θεό, υψώνοντας το δεξί του χέρι και ικετεύοντάς Τον να του αποκαλυφθεί.

Ενώ προσευχόταν, διαγράφεται στον ουρανό μία πρωτόγνωρη θεοσημία. Περί τις μεσημβρινές ώρες του ηλίου, κατά το δειλινό δηλαδή, είδε στον ουρανό το τρόπαιο του Σταυρού, που έγραφε «τούτῳ νίκα». Και ενώ προσπαθούσε να κατανοήσει τη σημασία αυτού του μυστηριακού θεάματος, τον κατέλαβε η νύχτα. Τότε εμφανίζεται ο Κύριος στον ύπνο του μαζί με το σύμβολο του Σταυρού και τον προέτρεψε να κατασκευάσει απομίμηση αυτού και να το χρησιμοποιεί ως φυλακτήριο πιο πολέμους.

Έχοντας ως σημαία του το Χριστιανικό λάβαρο, αρχίζει να προελαύνει προς την Ρώμη εκμηδενίζοντας κάθε αντίσταση.

Όταν φθάνει στη Ρώμη ενδιαφέρεται για τους Χριστιανούς της πόλεως. Όμως το ενδιαφέρον του δεν περιορίζεται μόνο σε αυτούς. Πολύ σύντομα πληροφορείται για την πενιχρή κατάσταση της Εκκλησίας της Αφρικής και ενισχύει από το δημόσιο ταμείο τα έργα διακονίας αυτής.

Το Φεβρουάριο του 313 μ.Χ., στα Μεδιόλανα, όπου γίνεται ο γάμος του Λικινίου με την Κωνσταντία, αδελφή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, επέρχεται μια ιστορική συμφωνία μεταξύ των δύο ανδρών που καθιερώνει την αρχή της ανεξιθρησκείας.

Τα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει ο Μέγας Κωνσταντίνος ήσαν πολλά. Η αιρετική διδασκαλία του Αρείου, πρεσβυτέρου της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, ήλθε να ταράξει την ενότητα της Εκκλησίας. Η διδασκαλία αυτή, που ονομάσθηκε αρειανισμός, κατέλυε ουσιαστικά το δόγμα της Τριαδικότητας του Θεού.

Μόλις ο Μέγας Κωνσταντίνος πληροφορήθηκε τα όσα θλιβερά συνέβαιναν στην Αλεξάνδρεια, απέστειλε με τον πνευματικό του σύμβουλο Όσιο, Επίσκοπο Κορδούης της Ισπανίας, επιστολή στον Επίσκοπο Αλεξανδρείας Αλέξανδρο (313 – 328 μ.Χ.) και τον Άρειο. Η προσπάθεια επιλύσεως του θέματος δεν ευδοκίμησε. Έτσι αποφασίσθηκε η σύγκλιση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ.

Η Σύνοδος εξορίζει τον Άρειο. Όμως περί τα τέλη του 327 μ.Χ. ο Μέγας Κωνσταντίνος καλεί τον Άρειο στα ανάκτορα. Ο αιρεσιάρχης φυσικά δεν χάνει την ευκαιρία και υποβάλλει μία ομολογία γεμάτη από έντεχνες θεολογικές ανακρίβειες, πείθοντας μάλιστα τον Μέγα Κωνσταντίνο ότι αυτή δεν διαφέρει ουσιαστικά από όσα είχε αποφασίσει η Α’ Οικουμενική Σύνοδος.

Μετά από νέες αμφισβητήσεις τελικά ο αυτοκράτορας συγκαλεί νέα Σύνοδο, το Νοέμβριο του 327 μ.Χ., η οποία ανακαλεί τον Άρειο από την εξορία και αποκαθιστά τους εξόριστους Επισκόπους Νικομηδείας Ευσέβιο και Νικαίας Θεόγνιο. Η ανάκληση του Αρείου και η αποκατάσταση των περί αυτών πυροδότησε νέες έριδες πιο κόλπους της Εκκλησίας, οι οποίες οδήγησαν σε διαμάχη του Μ. Κωνσταντίνου με τον Άγιο Αθανάσιο, Επίσκοπο Αλεξανδρείας.

Η τελευταία περίοδος της ζωής του Μεγάλου Κωνσταντίνου είναι αυτή που τον καταξιώνει στην εκκλησιαστική συνείδηση και τον οδηγεί στο απόγειο της πνευματικής του πορείας. Ο Άγιος, κατά τον Απρίλιο του 337 μ.Χ., αισθάνεται τα πρώτα σοβαρά συμπτώματα κάποιας ασθένειας. Οι πηγές μάς πληροφορούν πως ο Μέγας Κωνσταντίνος κατέφυγε σε ιαματικά λουτρά.

Βλέποντας όμως την υγεία του να επιδεινώνεται θεώρησε σκόπιμο να μεταβεί στην πόλη Ελενόπολη της Βιθυνίας, που είχε ονομασθεί έτσι λόγω της Αγίας μητέρας του. Εκεί παρέμεινε στο ναό των Μαρτύρων, όπου ανέπεμπε ικετήριες ευχές και λιτανείες προς τον Θεό. Ο Μέγας Κωνσταντίνος αντιλαμβάνεται πως η επίγεια ζωή του πλησιάζει στο τέλος της. Η μνήμη του θανάτου καλλιεργείται στην καρδιά του και τον οδηγεί στο μυστήριο της μετάνοιας και του βαπτίσματος.

Μετά από αυτά καταφεύγει σε κάποιο προάστιο της Νικομήδειας, συγκαλεί τους Επισκόπους και τους απευθύνει τον εξής λόγο: «Αυτός ήταν ο καιρός που προσδοκούσα από παλιά και διψούσα και ευχόμουν να καταξιωθώ της εν Θεώ σωτηρίας. Ήλθε η ώρα να απολαύσουμε και εμείς την αθανατοποιό σφραγίδα, ήλθε η ώρα να συμμετάσχουμε στο σωτήριο σφράγισμα, πράγμα που κάποτε επιθυμούσα να κάνω στα ρείθρα του Ιορδάνου, στα οποία, όπως παραδίδεται, ο Σωτήρας μας έλαβε το βάπτισμα εις ημέτερον τύπον.

Ο Θεός όμως, που γνωρίζει το συμφέρον, μας αξιώνει να λάβουμε το βάπτισμα εδώ. Ας μην υπάρχει λοιπόν καμία αμφιβολία. Γιατί και εάν ακόμη είναι θέλημα του Κυρίου της ζωής και του θανάτου να συνεχισθεί η επίγεια ζωή μας και να συνυπάρχω με το λαό του Θεού, θα πλαισιώσω τη ζωή μου με όλους εκείνους τους κανόνες που αρμόζουν στον Θεό».

Μετά το βάπτισμα ο Άγιος Κωνσταντίνος δεν ξαναφόρεσε τον αυτοκρατορικό χιτώνα, αλλά παρέμεινε ενδεδυμένος με το λευκό ένδυμα του βαπτίσματος, μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του το 337 μ.Χ. Ήταν η ημέρα εορτασμού της Πεντηκοστής, γράφει ο ιστορικός Ευσέβιος.

Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος με τον οποίο περιγράφει ο Ευσέβιος τα γεγονότα, τα οποία ακολούθησαν την κοίμηση του Αγίου. Όλοι οι σωματοφύλακες του αυτοκράτορα, αφού έσχισαν τα ρούχα τους και έπεσαν στο έδαφος, έκλαιγαν και φώναζαν δυνατά, σαν να μην έχαναν το βασιλέα τους, αλλά τον πατέρα τους. Οι ταξίαρχοι και οι λοχαγοί έκλαιγαν τον ευεργέτη τους. Οι δήμοι ήσαν λυπημένοι και κάθε κάτοικος της Κωνσταντινουπόλεως πενθούσε, σαν να έχανε το κοινό αγαθό.

Αφού οι στρατιωτικοί τοποθέτησαν το σκήνωμα του Αγίου σε χρυσή λάρνακα, το μετέφεραν στην Κωνσταντινούπολη και το εναπέθεσαν σε βάθρο στον βασιλικό οίκο. Το ιερό λείψανό του ενταφιάσθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων.

Δίκαια η ιστορία τον ονόμασε Μέγα και η Εκκλησία Ισαπόστολο.

Σημείωση: Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Άγιος Κωνσταντίνος κατηχήθηκε και βαπτίστηκε από τον Άγιο Σιλβέστρο, Πάπα Ρώμης (βλέπε 2 Ιανουαρίου). Διαβάστε εδώ την πολύ ωραία ανάλυση του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη σχετικά με το θέμα αυτό.

Η Αγία Ελένη

Η Αγία Ελένη γεννήθηκε στο Δρέπανο της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας περί το 247 μ.Χ. Φαίνεται ότι ήταν ταπεινής καταγωγής. στην ιστοριογραφία υπάρχει σχετική διχογνωμία ως προς το αν η μητέρα του Αγίου Κωνσταντίνου υπήρξε σύζυγος ή νόμιμη παλλακίδα του Κωνσταντίου του Χλωρού.

Μεταξύ των ετών 272 – 288 μ.Χ. γέννησε στη Ναϊσό της Μοισίας τον Κωνσταντίνο. Όταν, πέντε έτη αργότερα, ο Κωνσταντίνος Χλωρός έγινε Καίσαρας από τον Διοκλητιανό, αναγκάσθηκε να την απομακρύνει, για να συζευχθεί τη Θεοδώρα, θετή κόρη του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, και να έχει έτσι το συγγενικό εκείνο δεσμό, ο οποίος θα εξασφάλιζε τη στερεότητα του Διοκλητιανού τετραρχικού συστήματος. Παρά το γεγονός αυτό ο Μέγας Κωνσταντίνος τιμούσε ιδιαίτερα τη μητέρα του. Της απένειμε τον τίτλο της αυγούστης, έθεσε τη μορφή της επί νομισμάτων και έδωσε το όνομά της σε μία πόλη της Βιθυνίας.

Η Αγία έδειξε την ευσέβειά της με πολλές ευεργεσίες και την ανοικοδόμηση νέων Εκκλησιών στη Ρώμη (Τιμίου Σταυρού), στην Κωνσταντινούπολη (Αγίων Αποστόλων), στη Βηθλεέμ (βασιλική της Γεννήσεως) και επί του Όρους των Ελαιών (βασιλική της Γεθσημανή). Η Αγία Ελένη πήγε το 326 μ.Χ. στην Ιερουσαλήμ, όπου «μὲ μέγαν κόπον καὶ πολλὴν ἔξοδον καὶ φοβερίσματα ηὗρεν τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τοὺς ἄλλους δύο σταυροὺς τῶν ληστῶν», όπως γράφει ο Κύπριος Χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς. Επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη, ένα χρόνο μετά την εύρεση του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου, η Αγία Ελένη πέρασε και από την Κύπρο.

Η Αγία Ελένη κοιμήθηκε με ειρήνη μάλλον το 327 μ.Χ. σε ηλικία ογδόντα ετών. Ο ιστορικός Ευσέβιος γράφει ότι η Αγία προαισθάνθηκε το θάνατό της και με διαθήκη άφησε την περιουσία της στον υιό της και τους εγγονούς της.

Όπως ήταν φυσικό ο υιός της μετέφερε το τίμιο λείψανό της στην Κωνσταντινούπολη και την ενταφίασε στο ναό των Αγίων Αποστόλων.

Η Σύναξη αυτών ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησία, στο ναό των Αγίων Αποστόλων και στον ιερό ναό αυτών στην κινστέρνα του Βώνου.

Οι Βυζαντινοί τιμούσαν ιδιαίτερα τον Μέγα Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη. Απόδειξη τούτου αποτελεί το γεγονός ότι κατά το Μεσαίωνα ήταν πολύ δημοφιλής στους Βυζαντινούς η απεικόνιση του πρώτου Χριστιανού βασιλέως με τη μητέρα του, που κρατούσαν στο μέσον Σταυρό. Η παράδοση αυτή διατηρείται μέχρι και σήμερα με τα κωνσταντινάτα.

Ιερά Λείψανα:

Μία ωμοπλάτη του Αγίου Κωνσταντίνου βρίσκεται στη Μονή Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους.

Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κωνσταντίνου βρίσκονται στη Μονή Κύκκου Κύπρου και στις Λαύρες Αγίας Τριάδος – Αγ. Σεργίου Μόσχας και Αγ. Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.

Απολυτίκιο: Ήχος πλ. δ’.

Του Σταυρού σου τον τύπον εν ουρανώ θεασάμενος, και ως ο Παύλος την κλήσιν ουκ εξ ανθρώπων δεξάμενος, ο εν βασιλεύσιν, Απόστολός σου Κύριε, Βασιλεύουσαν πόλιν τη χειρί σου παρέθετο· ην περίσωζε διά παντός εν ειρήνη, πρεσβείαις της Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε.

[ΠΗΓΗ: https://ieramonopatia.gr, 21/5/2019]