Tag Archives: Μεταλλεια κασσανδρας

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ : ΤΑ ΤΡΙΑ «Δ» ΠΟΥ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΤΟΝ Κ. ΣΤΑΘΑΚΗ

Στις 4 Απριλίου 2018, Μεγάλη Τετάρτη, ολοκληρώθηκε η διαδικασία της διαιτησίας για την επένδυση χρυσού της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός Α.Ε., στη ΒΑ Χαλκιδική, και έγινε γνωστή η σχετική απόφαση, η οποία, όπως συνάγεται από την ανακοίνωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), συνοψίζεται στα εξής :

  1. Η εκμετάλλευση περιλαμβάνει ως αναπόσπαστο κομμάτι την κατασκευή εργοστασίου για την παραγωγή καθαρού χρυσού.
  2. Η μη παραγωγή καθαρού χρυσού αποτελεί παραβίαση της Σύμβασης.
  3. Οι μέχρι τώρα παραλείψεις από την πλευρά της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. δεν αποτελούν επαρκείς ενδείξεις για τη στοιχειοθέτηση παραβίασης της σύμβασης.

Συμπερασματικά, το διαιτητικό δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του ελληνικού δημοσίου και δικαίωσε τον επενδυτή.

Στις 22 Μαΐου 2018, ενάμιση μήνα μετά, ο κ. Σταθάκης συναντήθηκε με εκπροσώπους των τριών Σωματείων Εργαζομένων στα  και στη σχετική ανακοίνωσή του στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης υπογράμμισε, ο διάλογος με την εταιρεία διεξάγεται σε εποικοδομητικό κλίμα, προσθέτοντας ότι βασική επιδίωξη είναι να υπάρξει συμφωνία μέσα στις επόμενες εβδομάδες, στο πνεύμα της απόφασης της διαιτησίας.

Έκτοτε, έχουνε περάσει 3,5 μήνες, από την ολοκλήρωση της διαδικασίας της διαιτησίας και 8 εβδομάδες, από τότε που ο κ. Σταθάκης δεσμεύτηκε στους εργαζόμενους ότι θα υπάρξει συμφωνία μέσα στις «επόμενες εβδομάδες». Φαίνεται ότι στο ημερολόγιο του κ. Σταθάκη ως «επόμενες εβδομάδες» νοούνται οι επόμενοι μήνες !!!

Μετά τις 22 Μαΐου 2018, οι εργαζόμενοι συναντήθηκαν με τον κ. Σταθάκη άλλες 2 φορές τουλάχιστον, με τελευταία την περασμένη εβδομάδα, εισπράττοντας τις ίδιες αόριστες υποσχέσεις.

Ο κ. Σταθάκης, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας την ίδια τακτική του αρχηγού του, του κ. Τσίπρα, πουλάει «ελπίδα» και «προσδοκίες» στους εργαζόμενους, χωρίς να διστάζει να τους εμπαίζει μπροστά στα μάτια τους, εξαπατώντας τους κατ’ επανάληψη, ευελπιστώντας να τους υπνωτίσει και να καταναλώσει χρόνο επ’ ωφελεία του και επ’ ωφελεία του αρχηγού του και στοχεύοντας να υφαρπάξει και την ψήφο τους στις επικείμενες εθνικές εκλογές.

Ο κ. Σταθάκης και ο αρχηγός του, ο κ. Τσίπρας, έχουν, ενδεχομένως, αποφασίσει να μην δώσουν τις εκκρεμούσες άδειες για την επένδυση χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική, για ψηφοθηρικούς λόγους, για να μην υποστείλουν τη σημαία, για να μην κάνουν μία ακόμη «κωλοτούμπα». Αυτό συνδυάζεται και με το γεγονός ότι η κυβερνητική πλειοψηφία είναι εύθραυστη και η κρίσιμη ψήφος της κας Ιγγλέζη αποκτά μεγαλύτερη επιρροή.

Γι’ αυτό, ο κ. Σταθάκης και ο αρχηγός του, ο κ. Τσίπρας, καταναλώνουν χρόνο. Μέχρι πότε ;

Μέχρι τις εκλογές. Επιδιώκουν να αφήσουν το θέμα εκκρεμές ώστε να μην υποστούν φθορά, επιδιώκοντας και ελπίζοντας να υπνωτίσουν την άλλη πλευρά, τους εργαζόμενους και τον επενδυτή.

Μακάρι να διαψευστούμε. Οψόμεθα !!!

Ο χρόνος όμως περνά, άπραγος και με κόστος για τους εργαζόμενους και τον επενδυτή, για την εθνική οικονομία, για την πατρίδα μας. Χωρίς κανένα όμως κόστος για τον κ. Σταθάκη και τον αρχηγό του, τον κ. Τσίπρα.

Ήρθε όμως η ώρα να επωμισθεί το κόστος των αποφάσεων του και ο κ. Σταθάκης και ο αρχηγός του, ο κ. Τσίπρας. Ήρθε η ώρα να νοιώσουν, στο δικό τους το πετσί, τον ίδιο τρόμο που προκαλούν με τις αποφάσεις τους και την στάση τους στους εργαζόμενους και σε όλους τους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής. Ήρθε η ώρα να τρομοκρατηθούν… με τα τρία «δ» :

  1. τη δημοσιότητα
  2. τη δημοτικότητα
  3. τη δικαιοσύνη

Η στάση του κ. Στάθακη και του αρχηγού του, του κ. Τσίπρα, απέναντι στην επένδυση χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική, καθώς και οι επιπτώσεις της, θα πρέπει να γίνουν γνωστές σε όλους στη ΒΑ Χαλκιδική και στο πανελλήνιο. Με κάθε μέσο…

Η αρνητική άποψη των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής, και των υπέρμαχων της επένδυσης και των πολέμιων, για τον κ. Σταθάκη και τον αρχηγό του, τον κ. Τσίπρα, θα πρέπει να αποτυπωθεί με δημοσκόπηση, η οποία να γίνει γνωστή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Οι αντισυνταγματικές και παράνομες ενέργειες του κ. Σταθάκη θα πρέπει να τεθούν στην κρίση της δικαιοσύνης, με άμεση πρωτοβουλία του επενδυτή, επ’ απειλή προσωπικής οικονομικής αποζημίωσης, ώστε να απολογηθεί και να καταδικαστεί, εάν αποδειχθεί ένοχος.

Υπέρτατο όμως όπλο είναι η ψήφος των πολιτών στις επικείμενες δημοτικές, εθνικές και ευρωπαϊκές εκλογές.

Οι πολίτες θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο Τσίπρας και οι κυβερνήσεις του, με την κωλυσιεργία τους, την αναποφασιστικότητα τους, τις παλινδρομήσεις, τις μικροκομματικές σκοπιμότητες και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις τους, στέρησαν από την τοπική οικονομία, την εθνική οικονομία και την πατρίδα, πολύτιμους οικονομικούς πόρους επί 4 χρόνια, «έβαλαν χειρόφρενο» στην ανάπτυξη της χώρας, παρέτειναν την αγωνία, το άγχος και τον τρόμο της αβεβαιότητας και στέρησαν την διέξοδο στην εργασία σε χιλιάδες εργαζόμενους.

Ειδικά για τον Δήμο Αριστοτέλη, στη ΒΑ Χαλκιδική, η εν λόγω εξαιρετικά αρνητική, δυσμενής και επιζήμια συνθήκη των κυβερνήσεων του κ. Τσίπρα, συνδυάζεται με την εξίσου εξαιρετικά αρνητική, δυσμενή και επιζήμια συνθήκη της δημοτικής αρχής του δημαρχεύοντος κ. Ζουμπά, η οποία, μεταξύ πολλών άλλων, δεν αποδέχεται να λάβει την οφειλόμενη οικονομική εισφορά του επενδυτή στον Δήμο και στους πολίτες Αριστοτέλη, λόγω της τελούμενης μεταλλευτικής δραστηριότητας εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Αριστοτέλη, η οποία θα διπλασίαζε ή και θα τριπλασίαζε τον προϋπολογισμό του Δήμου. Με ποια λογική η Δημοτική Αρχή του Δήμου Αριστοτέλη, ο δημαρχεύων κ. Ζουμπάς, χαρίζει στον επενδυτή εκατομμύρια ευρώ επί σειρά ετών ; Με ποια λογική η Δημοτική Αρχή του Δήμου Αριστοτέλη, ο δημαρχεύων κος Ζουμπάς, στερεί από τους πολίτες του Δήμου Αριστοτέλη πολύτιμους οικονομικούς πόρους οι οποίοι θα βελτίωναν σημαντικότατα τηνποιότητα ζωής των ίδιων και των επισκεπτών-τουριστών στον Δήμο;

Οι δημοτικές, εθνικές και ευρωπαϊκές εκλογές όμως είναι προ των πυλών… Όλοι μας θα πρέπει να θυμηθούμε !!! Ο Δήμος Αριστοτέλη είναι πεδίον δόξης λαμπρόν !!! Η μόνη προϋπόθεση για να πετύχουμε είναι να είμαστε μονοιασμένοι !!! Συμφιλίωση, επ’ ωφελεία όλων !!!

Με εκτίμηση – Αθανάσιος Γ. Καρίνας

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com/, του Αθανάσιου Καρίνα, 14/7/2018]

ΟΤΑΝ ΤΟ ‘ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ’* ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΘΙΣΜΟΣ

Το τελευταίο διάστημα δύο ήταν οι αποφάσεις -ορόσημα σχετικά με το μέλλον της επένδυσης στα Μεταλλεία Κασσάνδρας.

Η πρώτη αναφέρεται σαν «απόφαση Σκουρλέτη» και αφορά το μπλοκάρισμα των εργασιών ολοκλήρωσης του εργοστασίου μεταλλουργίας των Σκουριών από τον πρώην Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κο Πάνο Σκουρλέτη τον Ιούλιο του 2016 και προέβλεπε την επιστροφή του Προσαρτήματος «Τεχνική Μελέτη Μεταλλουργικής Μονάδας Χαλκού, Χρυσού και Θειικού Οξέος Μαντέμ Λάκκου». Η Ελληνικός Χρυσός υπέβαλλε τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους αίτηση θεραπείας κατά της απόφασης, αλλά με άλλη απόφαση του ίδιου υπουργού η αίτηση θεραπείας που ζητούσε να ανακληθεί η προηγούμενη απόφαση του Ιουλίου απορρίφθηκε, με συνέπεια να μην μπορούν να προχωρήσουν οι κυρίως εργασίες στο εργοτάξιο των Σκουριών.

Δεύτερη σημαντική απόφαση ήταν αυτή του κου Σταθάκη, ο οποίος διαδέχθηκε τον κο Σκουρλέτη στην ηγεσία του ΥΠΕΝ, και ο οποίος αποφάσισε να στείλει την υπόθεση σε διαιτητικό δικαστήριο, γεγονός το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις τόσο από την πλευρά των αντιτιθέμενων στην επένδυση, όσο και από την πλευρά της εταιρείας.

Οι πολέμιοι της επένδυσης ισχυρίζονταν πως η διαιτησία είναι ένας εύσχημος τρόπος να συμβιβαστεί η κυβέρνηση με την εταιρεία μέσα από αμοιβαίες υποχωρήσεις και να ξεπεράσει έτσι τον σκόπελο των προεκλογικών της δηλώσεων, και η εταιρεία διαμαρτυρόταν πως παρ’ όλα τα όσα έχουν γραφεί στον τύπο περί διαιτησίας, η ίδια δεν έχει καμία πληροφόρηση, ούτε καν επί της διαδικασίας και η συγκεκριμένη απόφαση καθυστερεί περαιτέρω την επένδυση.

Τελικά η διαιτησία ολοκληρώθηκε το Πάσχα του 2018 και ενώ από τότε ο Υπουργός υπεσχέθη λύση εναρμονισμένη με την απόφαση των επιδιαιτητών, τίποτα δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα, ούτε καν σε επίπεδο δηλώσεων. Έτσι δεν έχουν άδικο να υποστηρίζουν πως δικαιώθηκαν όσοι υποστήριζαν πως η διαιτησία ήταν άλλο ένα πρόσχημα με σκοπό την κωλυσιεργία, και πως αυτή η υπόθεση θα τραβήξει μέχει και τις… εκλογές (όποτε και αν γίνουν αυτές).

Εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως το σημαντικότερο κώλυμα στην εξεύρεση λύσης είναι η άρνηση του διαλόγου εκ μέρους των αντιδρώντων. Πιθανότατα γύρω από ένα τραπέζι και με αμοιβαίες υποχωρήσεις να βρισκόταν εύκολα λύση, αλλά με τις θέσεις του δημαρχεύοντος Ζουμπά, της βουλεύτριας Ιγγλέζη, της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ, των «αγανακτισμένων κατοίκων» και όλων των συνοδοιπόρων, η προβολή του ζητήματος ως πολιτικού και ως «κόκκινη γραμμή» της προεκλογικής συνθηματολογίας της σημερινής κυβέρνησης, περιορίζει αυτή την πιθανότητα.

Αυτό βέβαια δεν μας εμποδίζει να ελπίζουμε, αφού –όπως μας έχουν πείσει από μικρούς– η ελπίδα πεθαίνει τελευταία…

*Το «πράσσειν άλογα» είναι αρχαία ελληνική έκφραση. Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος «πράττω» ή/και «πράσσω» (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το «πράττειν» ή/και «πράσσειν» και του «άλογο» που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό «λόγος» που σημαίνει λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο το παράλογο, δηλαδή, πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα!

 

ΕΞΟΡΥΞΗ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ: 30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ-ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

[Από διαμαρτυρία των εργαζομένων στο «Μαδέμ Λάκο», το 1993 στην Αθήνα. Πηγή: rizospastis.gr]

Οι αντιδράσεις που σχετίζονται με την εξόρυξη στην Β. Χαλκιδική έχουν ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του ‘70, όταν τα μεταλλεία βρίσκονταν ακόμη στην ιδιοκτησία του Μποδοσάκη. Τότε, σε αντίθεση με αργότερα, ήταν οι μεταλλωρύχοι από τα γύρω χωριά που έκλειναν τους δρόμους και συγκρούονταν με την αστυνομία, διεκδικώντας αυξήσεις στα μεροκάματα και συνθήκες καλύτερης και ασφαλέστερης εργασίας στις στοές.

Η τοπική κοινωνία εμφανίζεται διχασμένη από τα μέσα της δεκαετίας του ‘80. Οι πρώτες κινητοποιήσεις εναντίον της εξόρυξης χρυσού σημειώθηκαν το 1996 στην Ολυμπιάδα, επί ιδιοκτησιακού καθεστώτος TVX GOLD. Η τελευταία, αγόρασε τα μεταλλεία από την –εκκαθαρίστρια εταιρεία– Εθνική Κεφαλαίου, όπου είχαν περάσει από την Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων (ΑΕΕΧΠΛ) μετά και από τη χρεοκοπία της εταιρείας του δημοσίου τομέα ΜΕΤΒΑ. (Η ΜΕΤΒΑ ιδρύθηκε το 1980 για να εφαρμόσει την απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης να στήσει ένα συγκρότημα μεταλλουργίας στην περιοχή των μεταλλείων για να επεξεργάζεται μόλυβδο, ψευδάργυρο, θειικό οξύ, φωσφορικό οξύ , χρυσό και άργυρο. Τελικά αποφασίστηκε ότι το πρώτο πρόγραμμα θα ήταν η επεξεργασία των πυριτών της Ολυμπιάδας για την ανάκτηση χρυσού. Η ΜΕΤΒΑ έκανε συμβόλαιο με την ΑΕΕΧΠΛ για την αγορά του στοιβαγμένου συμπυκνώματος πυρίτη).

Τις κινητοποιήσεις προκάλεσε η απόφαση της TVX GOLD να θέσει σε λειτουργία εργοστάσιο επεξεργασίας του μεταλλεύματος. Το εγχείρημα ανεβλήθη εξαιτίας των συνεχών κινητοποιήσεων μερίδας κατοίκων στην Ολυμπιάδα και στην ευρύτερη περιοχή του Στρυμονικού Κόλπου, σε συνδυασμό με την πτώση των τιμών του χρυσού διεθνώς. Τελικά, τον Φεβρουάριο του 2003, η TVX GOLD κήρυξε πτώχευση.

Η τοπική οικονομία, η οποία σε μεγάλο ποσοστό στηρίζεται στην μεταλλευτική, άρχισε να ασφυκτιά και η ανεργία βρέθηκε στα ύψη. Ψάχνοντας λύση, η τότε κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2003 δρομολογεί την πώληση των μετοχών της TVX GOLD στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός, πράξη η οποία κυρώθηκε από την ελληνική Βουλή στις αρχές του 2004. Η Ελληνικός Χρυσός μεταξύ άλλων ανέλαβε την υποχρέωση να επαναπροσλάβει το εργατικό δυναμικό.

Το 2007 η εταιρεία Άκτωρ, που συμμετείχε στην κοινοπραξία, μεταβιβάζει το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών στην εταιρεία European Goldfields, για να καταλήξουν τελικά το 2012 στην καναδική εταιρεία Eldorado Gold, που ελέγχει σήμερα τα Μεταλλεία Χαλκιδικής και έχει επενδύσει συνολικά περί τα 700 εκατ. δολάρια για την εξόρυξη μεταλλευμάτων των κοιτασμάτων στην Ολυμπιάδα, στον Μαντέμ Λάκκο και στις Σκουριές και την ταυτόχρονη λειτουργία εργοστασίου κατεργασίας.

Η εν υπνώσει επί χρόνια αντίδραση ενάντια στην εξόρυξη αφυπνίστηκε χρονικά την στιγμή που ο δημαρχιακός θώκος του Δήμου Αριστοτέλη πέρασε σε χέρια που διάκειντο θετικά προς την επένδυση και, με σημαία την προστασία του περιβάλλοντος, κήρυξε τον πόλεμο στην επένδυση με αιχμή του δόρατος το κοίτασμα των Σκουριών και την μεταλλουργία χρυσού. Σε όλη αυτή την εναντίωση η εταιρεία αντιπαραβάλλει το ότι χρησιμοποιεί για την εξόρυξη και κατεργασία υπερσύγχρονες μεθόδους –όπως της “ακαριαίας τήξης” (flash smelting) στα συμπυκνώματα των μεταλλείων–, για την ελαχιστοποίηση ή και τον μηδενισμό των επιπτώσεων στο περιβάλλον, γεγονός που αμφισβητείται έντονα από τους πολέμιους της επένδυσης.

Ανεξάρτητα για το εάν η δραστηριότητα έχει ή όχι επιπτώσεις στο περιβάλλον και ανεξάρτητα από τα αν αυτές αντιμετωπίζονται, κατά γενική ομολογία το θέμα έτυχε μιας έντονης πολιτικής εκμετάλλευσης από διάφορους χώρους.

Πριν 3-4 χρόνια το θέμα ξέφυγε από την μικροπολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης και το αίτημα για κλείσιμο της επένδυσης των Σκουριών έγινε πολιτική σημαία από τον ανερχόμενο τότε ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα με απόφαση πανελλαδικής συνδιάσκεψής του πριν από τις εκλογές δεσμεύθηκε να υλοποιήσει το σχέδιό του μόλις γίνει κυβέρνηση. Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές είχαμε αλλαγή προσώπων και η σημερινή δημοτική αρχή ως γνωστό, αποκηρύσσει ανοικτά την επένδυση.

Οι διαφωνούντες με το έργο έχουν επίκεντρο την Ιερισσό και συνεπικουρούμενοι από κινήσεις, συλλογικότητες και αντιεξουσιαστές που κατέφθαναν κατά καιρούς με λεωφορεία από τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, πραγματοποιούσαν συχνά διαμαρτυρίες στις Σκουριές, προκαλώντας φθορές στα εκεί εργοτάξια της εταιρείας και εμποδίζοντας τις εργασίες διαμόρφωσης των χώρων για να ξεκινήσει η εξόρυξη.

Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών η κοινωνία διχάστηκε, με τους κατοίκους των χωριών της βόρειας Χαλκιδικής –των παραδοσιακά μεταλλευτικών Μαδεμοχωρίων– να υπερασπίζονται την επένδυση και εκείνους κάποιων παραθαλάσσιων οικισμών να αντιδρούν δυναμικά. Όλη η Ελλάδα έχει γίνει μάρτυρας πρωτοφανών γεγονότων, όπως τα επεισόδια με τους κουκουλοφόρους να καίνε το δημαρχείο στην Ιερισσό, καταστροφές αυτοκινήτων εργαζομένων στην εταιρεία, απειλές κατά οικογενειών μεταλλωρύχων, χρήση πυροβόλων όπλων, αλλά και τον βανδαλισμό του αστυνομικού τμήματος Ιερισσού, το οποίο από τότε σταμάτησε να λειτουργεί. Οι αντιδρώντες υιοθέτησαν το προσωνύμιο «κάτοικοι της περιοχής» αν και δεν αντιπροσωπεύουν αριθμητικά το σύνολο των κατοίκων, και διαμαρτύρονται για τα αστυνομικά μέτρα και για την υποτιθέμενη «κατασκευή κατηγοριών» κατά συλληφθέντων σε διάφορα επεισόδια κατά τη διάρκεια διαμαρτυριών.

Από τη μεριά τους, οι μεταλλωρύχοι διαισθανόμενοι τον κίνδυνο να διακοπεί η λειτουργία της επένδυσης και να οδηγηθούν στην ανεργία, αντιδρούν με δικές τους δυναμικές κινητοποιήσεις, όπως εκείνη της πορείας 5.000-6.000 χιλιάδων μεταλλωρύχων και των οικογενειών τους στην Αθήνα. Οι εργαζόμενοι έχουν συμπαραστάτες χιλιάδες άλλους κατοίκους της περιοχής που βλέπουν με το σταμάτημα της επένδυσης να διαγράφεται ορατό το ενδεχόμενο καταστροφής της τοπικής οικονομίας.

Έτσι φτάσαμε αισίως στη σημερινή κατάσταση. Η εταιρεία έχει κερδίσει πάνω από 15 προσφυγές στο ΣτΕ, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον για να καθυστερεί η επένδυση, αλλά και την περίφημη «διαιτησία», η οποία αποτέλεσε την τελευταία προσπάθεια εμπόδισης του έργου. Παρ’ όλα αυτά, η σημερινή κυβέρνηση δείχνει δύο πρόσωπα, αυτό του Υπουργείου με καθησυχαστικές δηλώσεις και υποσχέσεις, και αυτό των τοπικών βουλευτών και κομματικών οργανώσεων, των οποίων η άποψη συνοψίζεται στο σύνθημα που χρησιμοποιούν «ή αυτοί ή εμείς»…

Θα έλεγα βρισκόμαστε σε μια κατάσταση αδιεξόδου, αφού και από τις δύο πλευρές υπάρχει απροθυμία δηλώσεων και κινήσεων, γεγονός που παραδόξως έχει παρασύρει και τους εργαζόμενους, αν και αυτοί είναι οι πρώτοι που θίγονται αν σταματήσει η επένδυση.

Σε αυτή την ιδιότυπη διελκυστίνδα, επειδή ο χρόνος έχει ήδη τελειώσει σήμερα, όλοι κρατάνε την αναπνοή τους διότι το επόμενο βήμα, προς όποια κατεύθυνση κι αν γίνει, θα είναι πολύ σημαντικό, αφού θα κρίνει εν πολλοίς το μέλλον της επένδυσης και του τόπου.

ΟΙ ΣΚΟΥΡΙΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ…

Υπάρχει πολύς κόσμος ο οποίος πιστεύει πως το θέμα της επένδυσης στην ΒΑ Χαλκιδική, το θέμα των «Σκουριών» –όπως περιληπτικά το αναφέρουν οι περισσότεροι και οι πλέον απληροφόρητοι–, αφορά μόνο τους εργαζόμενους και την εταιρεία…

Από μία άποψη «μακάρι» να ήταν έτσι τα πράγματα και όλη η φασαρία να γινόταν για τις θέσεις εργασίας, που εξάλλου η κυβέρνηση δια των τοπικών πεφωτισμένων αντιπροσώπων της έχει δηλώσει πως θα τις αναπληρώσει με οικοτουρισμό, κίτρινα φασολάκια και πράσινα άλογα… Δυστυχώς για όλους μας, όμως, η υπόθεση δεν είναι τόσο απλή και επιφανειακή αλλά αποτελεί άλλον έναν κρίκο της κακοδαιμονίας που μαστίζει τη χώρα την τελευταία δεκαετία και –παρ’ όλες τις εξαγγελίες και τα πανηγυράκια που ετοιμάζονται για τον Αύγουστο που «θα βγούμε από τα μνημόνια»–, φαίνεται θα συνεχίσει για άγνωστο χρόνο ακόμη…

Γνωρίζουμε όλοι –εκτός ίσως των εξωφρενικά αφελών– ότι οι δουλειές στην Ελλάδα και αλλού γίνονται με ορισμένες προϋποθέσεις αλλά αυτές οι προϋποθέσεις εδώ ισχύουν για ειδικές κατηγορίες επιχειρηματιών, ή «επιχειρηματιών» αν προτιμάτε, και όχι για όλους τους υπόλοιπους. Κι επειδή αυτό δεν κρύβεται, το γνωρίζουν πολύ καλά και οι αλλοδαποί επενδυτές οι οποίοι δηλώνουν κατηγορηματικά πως δεν προτίθενται να επενδύσουν ούτε ένα ευρώ σε αυτή τη χώρα, διαπιστώνοντας πως όσοι τόλμησαν να ασχοληθούν με επενδύσεις στην Ελλάδα κατέληξαν να ρίχνουν κεφάλαια σε ένα πηγάδι χωρίς πάτο χάνοντας συνεχώς λεφτά δίνοντας βάση σε έωλες κυβερνητικές υποσχέσεις με την επωδό «μην ανησυχείτε, όλα θα πάνε καλά»… Φυσικά, όπως διαπιστώνουν όλοι όσοι δεν επιλέγουν να εθελοτυφλούν, ΤΙΠΟΤΑ δεν πάει καλά, διότι υπάρχει το αδηφάγο τέρας της δημόσιας διοίκησης, το οποίο έχει χίλιους τρόπους να μπλοκάρει οτιδήποτε, αν δεν πάρει το μερτικό του ή αν απλώς «δεν γουστάρει» το έργο ή τον επενδυτή…

Νομίζω πως αυτό αντιμετωπίζουμε σήμερα στην Χαλκιδική… Η «δημόσια διοίκηση», όπως κι αν θέλετε εσείς να την αποκαλείτε, κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ, τοπικοί μηχανισμοί, Υπουργεία, «δεν γουστάρει» για πολιτικούς και μη λόγους –τους οποίους έχουμε υπερ-αναλύσει από αυτό εδώ το βήμα–, και κάνει ότι μπορεί για να μπλοκάρει την επένδυση… Και μη γελιέστε… Και τις άδειες να δώσει ο Σταθάκης, είμαι σχεδόν πεπεισμένος πως κάτι άλλο θα βγει στη μέση… Αρχαιολογία, δασαρχεία, «αγανακτισμένοι» κάτοικοι…

Έτσι δεν προχωράει τίποτα στις Σκουριές της Χαλκιδικής, στην Κασσιόπη της Κέρκυρας, στο Αφάντου της Ρόδου… Και αν αντιπαραθέσετε πως στο Ελληνικό κάτι πάει να ξεκινήσει επειδή «η κυβέρνηση θέλει πολύ αυτό το έργο», όπως ακούστηκε από τα χείλη του ίδιου του πρωθυπουργού, μη σπεύσετε να ράψετε κουστούμι για τα εγκαίνια ακόμη… Αν και οι μπουλντόζες θα έμπαιναν πριν 2 χρόνια, έχουμε δρόμο… Σκεφθείτε να μην ήθελε «πολύ» η κυβέρνηση αυτό το έργο…

Και παραμένει το ερώτημα: Και οι επενδυτές στα μεταλλεία Κασσάνδρας τι κάνουν; Γιατί δεν φεύγουν;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη, αλλά έχω δύο πιθανές εκδοχές. Πρώτον έχουν επενδύσει ήδη πολλά στο έργο για να σηκωθούν να φύγουν, και δεύτερον, μπορεί η δημόσια διοίκηση να μην αλλάζει κατ’ ουσία, αλλά αυτή η κυβέρνηση θα αλλάξει σίγουρα και μάλιστα σύντομα… Οπότε, υπομονή… Ελπίζουμε οι επόμενοι να έχουν πάρει το μάθημά τους…