Author Archives: metalleiachalkidikis

ΜΑΠΕΤ-ΣΟΟΥ…

Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας την ανάρτηση του Ομότιμου Δημητριάδη που έβγαλε σκάρτους όλους όσους είπαν τη γνώμη τους στη Συζήτηση Στρογγυλής Τραπέζης που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, με τίτλο: «Οι Ορυκτές Πρώτες Ύλες ως Βασικός Μοχλός Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία», στα πλαίσια της 83ης ΔΕΘ, ήταν το Mappet Show…

Και συγκεκριμένα εκείνοι οι δύο γέροι στο θεωρείο, οι οποίοι λοιδορούν τους πάντες, τίποτα δεν τους αρέσει και γκρινιάζουν αδιάκοπα… Αυτό είχε πει ο Πασπαλιάρης, εκείνο έγραψε ο Αρβανιτίδης, το άλλο υποστήριξε ο Μέλφος, προδότης ο Μανιάτης….. Μα τι γίνεται αλήθεια; Σε αυτή την ημερίδα είχαν μαζευτεί όλοι οι «λάθος» επιστήμονες; Και καλά που βρέθηκε ο παντογνώστης Ομότιμος να τους διορθώσει, να τους… μαλώσει και να τους.. «βάλει στη θέση τους»…

Είμαι πεπεισμένος πως κανείς από τους ανωτέρω δεν θα τολμήσει να υποστηρίξει την εξόρυξη όχι μόνο στην Χαλκιδική, αλλά πουθενά στον κόσμο, μετά την καίρια παρέμβαση του Ομότιμου…

Ξέρω κι άλλο ένα… Με τον Τοτό…

ELDORADO GOLD: “ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΕΞΩΔΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ – ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΛΥΘΕΙ ΜΕ ΦΙΛΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ”

Η Eldorado Gold με χθεσινή ανακοίνωση της επιβεβαίωσε με τον πλέον επίσημο τρόπο το εξώδικο αίτημα της θυγατρικής της Ελληνικός Χρυσός προς το Ελληνικό δημόσιο για αποζημίωση ύψους 750.000.000 ευρώ εξαιτίας της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του απέναντι στην εταιρεία.

Ως γνωστόν, η αντισυμβατική συμπεριφορά του δημοσίου για την επενδύτρια εταιρεία στο κοιτασματολογικό δυναμικό της ΒΑ Χαλκιδικής εστιάζεται στο ζήτημα της άνευ προηγουμένου χρονικής καθυστέρησης έγκρισης αδειών σε ότι αφορά το επενδυτικό εγχείρημα των Σκουριών.

Πρόκειται για καθυστερήσεις που υπερβαίνουν την καλή πίστη, όσο και την κοινή λογική, καθώς ξεπερνούν τα 2 χρόνια, ενώ θα έπρεπε οι άδειες να έχουν εγκριθεί το αργότερο μέσα σε 2 μήνες με σοβαρές συνέπειες στον προγραμματισμό της επένδυσης, οι οποίες αναπόφευκτα δημιουργούν υπερβάσεις στον οικονομικό προϋπολογισμό της, όπως βεβαίως και σημαντικές μειώσεις στα αναμενόμενα κέρδη της εταιρείας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας, η αίτηση πληρωμής είναι εξωδικαστική και δεν κινεί δικαστικές διαδικασίες.

«Η αίτηση αποτελεί προσπάθεια επίλυσης του θέματος με το Ελληνικό Δημόσιο, καθώς σχετίζεται με δαπάνες που προκύπτουν από καθυστερήσεις αδειοδότησης στο έργο μας στις Σκουριές. H Eldorado δρούσε πάντα κατά τρόπο συνεπή, για την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης για την υπεύθυνη ανάπτυξη των Σκουριών. 

Ελπίζουμε ότι το θέμα αυτό μπορεί να επιλυθεί με φιλικό τρόπο χωρίς να χρειαστεί να πάρει το δρόμο της διαιτησίας», δήλωσε o George Burns, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Eldorado Gold.

Η απάντηση του ΥΠΕΚΑ ήταν στο ίδιο κλίμα της παρελκυστικότητας που το χαρακτηρίζει όλα αυτά τα χρόνια, αλλά με μια… αισιόδοξη πτυχή προς το τέλος της, υποστηρίζοντας πως “θα εξετάσει το αίτημα της εταιρείας…”

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.com, 19/9/2018]

 

ΠΗΛΙΝΕΣ ΓΑΣΤΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΝΑΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Το 2003 στην ανασκαφή του Προφήτη Ηλία Αρναίας, που έφερε στο φως ένα βυζαντινό καστράκι του 11ου-13ου αι., ο κινηματογραφικός φακός κατέγραψε, από εύνοια της τύχης, την αποκάλυψη ενός ασυνήθιστου ευρήματος από πηλό.

Δείτε μαζί μας πώς εμφανίζεται ζωντανά, λεπτό το λεπτό μια πήλινη γάστρα, που έπλασε μια άγνωστη νοικοκυρά του 13ου αι. για να ψήσει το φαΐ της κι είχε το κέφι να χαράξει ένα σχέδιο με το δάχτυλο πάνω στον υγρό πηλό. Ένα γκράφιτι μ’ ένα πρόσωπο Αγίου (;) ή αγαπημένου προσώπου φτάνει σε μας σαν ένα κλείσιμο ματιού, από το μακρινό, σκληρό 13ο αι.

Διάρκεια: 10′.00”

Σκηνοθεσία, λήψη εικόνας:  EΛΕΝΗ ΣΤΟΥΜΠΟΥ-ΚΑΤΣΑΜΟΥΡΗ, Αρχαιολόγος-σκηνοθέτρια στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους

Διεύθυνση ανασκαφής Προφήτη Ηλία Αρναίας 2003: ΙΩΑΚΕΙΜ ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΣ, Δρ. Αρχαιολόγος

Παραγωγή: EΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, 2004, 2018.

Απολαύστε το στον σύνδεσμο εδώ:

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com, 18/9/2018]

Η ΚΑΡΑΜΕΛΛΑ ΤΟΥ ΕΞΟΡΥΚΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΤΥΧΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

“Εξορυκτισμός”: Μια λέξη που θα γίνει σύντομα πολύ trendy…

Ο Γιώργος Βελεγράκης σε ένα antigold άρθρο αναλύει επαρκώς το τι σημαίνει εξορυκτισμός, η έννοια που πιπιλάει στο τελευταίο του άρθρο ο Ομότιμος, ελπίζοντας να φοβίσει περισσότερο κόσμο. Ο μπαμπούλας του εξορυκτισμού –με διάφορα ονόματα–, θα αρχίζει να «παίζει» από τώρα και μπρος στο Δήμο Αριστοτέλη, διότι όπως πληροφορήθηκα στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, θα διεκδικήσει τον Δήμο αμιγώς antigold σχήμα, και όχι καλυμμένο πίσω από Μίχους και άλλους «λαγούς»…

Ο όρος εξορυκτισμός, λοιπόν, «είναι εκείνο το οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο που προσανατολίζει την οικονομία μιας χώρας ή μιας περιοχής προς την εξόρυξη και την εξαγωγή πρώτων υλών ως το σχεδόν αποκλειστικό πεδίο οικονομικής δραστηριότητας». Μέχρι εδώ δεν βρίσκω καμμιά σχέση με την Χαλκιδική… ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ δεν υποστήριξε να καταστεί η μεταλλευτική αποκλειστικό πεδίο οικονομικής δραστηριότητας. Μόνο η antigold προπαγάνδα υπαινίσσεται ευθέως κάτι τέτοιο…

Κατά τον Acosta ο εξορυκτισμός «είναι ένας τρόπος καπιταλιστικής συσσώρευσης ο οποίος είναι συνδεδεμένος με την ανάπτυξη του καπιταλισμού και κυρίως με την κατάκτηση και τον αποικισμό περιοχών πλούσιων σε πρώτες ύλες». Δεν βλέπω συσχέτιση των όρων «κατάκτηση» και «αποικισμό» με την υπάρχουσα κατάσταση στην ΒΑ Χαλκιδική… (Εκτός αν οι ντόπιοι μεταλλωρύχοι και γενικώς το προσωπικό της εταιρείας που αποτελείται στο συντριπτικό ποσοστό του –σχεδόν 90%– από ντόπιους, θεωρούνται «άποικοι» από κάποιους…). Συνεπώς, συνεχίζει ο Acosta «ο εξορυκτισμός αναφέρεται σε εκείνες τις δραστηριότητες που αφαιρούν μεγάλες ποσότητες φυσικών πόρων που δεν υποβάλλονται σε τοπική επεξεργασία -ή επεξεργάζονται μόνο σε περιορισμένο βαθμό- και τελικά εξάγονται». Άρα δεν μπορεί να κατηγορηθεί για τακτική εξορυκτισμού η Ελληνικός Χρυσός και η Eldorado Gold, που παρακαλούν το Ελληνικό Δημόσιο χρόνια να τους δοθούν οι άδειες να φτιαχτεί το εργοστάσιο κατεργασίας εδώ

Κατά τον ίδιο «ο εξορυκτισμός δεν περιορίζεται στα ορυκτά ή το πετρέλαιο, αλλά έχει εφαρμογή και στη γεωργία, στη δασοκομία και την αλιεία». Μάλιστα ο Acosta για να δικαιολογήσει τη χρήση του όρου και στη γεωργική παραγωγή πέραν της εξόρυξης χρησιμοποιεί το παράδειγμα της Κολομβίας και της μονοκαλλιέργειας φυτειών καφέ και της εξαγωγής του προς άλλες χώρες όπου και επεξεργάζεται. Θα μπορούσα να προσθέσω και στον τουρισμό, αν επεκτείνω την –ορθή– σκέψη του Acosta.

Η Svampa θεωρεί ότι «ο εξορυκτισμός είναι κατανοητός τόσο ως στρατηγική συσσώρευσης όσο και ως αναπτυξιακή πολιτική όχι μόνο με βάση την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων αλλά και με βάση «την επέκταση του κεφαλαίου προς πόρους -π.χ. ορυκτά- και περιοχές που προηγουμένως θεωρούνταν μη αποδοτικοί-ές». Άρα εδώ υπάρχει μια αναπτυξιακή διάσταση, ειδικά αν μιλάμε για «πόρους -π.χ. ορυκτά- και περιοχές που προηγουμένως θεωρούνταν μη αποδοτικοί-ές», αν σας θυμίζει κάτι αυτό σχετικά με την ορεινή ΒΑ Χαλκιδική.

Ο Gudynas από πλευρά του θεωρεί ότι «ο εξορυκτισμός είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης με μακρά ιστορία που όμως αναζωπυρώθηκε και ενισχύθηκε μέσα στο νεοφιλελευθερισμό. Στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο, η υποχώρηση των κρατικών οικονομικών πολιτικών έναντι αυτών που καθορίζεται από τις -πολυεθνικές- ιδιωτικές επιχειρήσεις έδωσε την απαιτούμενη ελευθερία στις τελευταίες να κινηθούν επιθετικότερα και εντονότερα προς εξορύξεις πρώτων υλών κυρίως στον παγκόσμιο Νότο».

Επανερχόμαστε στον γνωστό επίλογο, λοιπόν… Το θέμα πάντα καταλήγει ΠΟΛΙΤΙΚΟ. Οι κακές πολυεθνικές με τη βοήθεια του νεοφιλελευθερισμού εκμεταλλεύονται το πόπολο, και το κράτος που υποστηρίζουν κυβερνήσεις τύπου ΣΥΡΙΖΑ, Μαδούρο, κ.λπ….

Και βέβαια ο εξορυκτισμός αναφέρεται κυρίως στις χώρες της Λατινικής Αμερικής κυρίως που στις αρχές του 20ου αιώνα έπεσαν στα νύχια δυτικών τραστ που καταλήστευσαν τους πόρους τους με καθόλου ορθολογικό τρόπο, μη δίνοντας καμία σημασία στο περιβάλλον.

Περιμένω να μας εξηγήσουν οι εξορυκτοφοβικοί antigold τι σχέση έχει αυτό με την επένδυση της ΒΑ Χαλκιδικής, η οποία χρηματοδοτείται μεν από Καναδικά κεφάλαια, αλλά υλοποιείται και ελέγχεται από μια ελληνική εταιρεία, με Έλληνες μηχανικούς και ελληνική διοίκηση και ένα εξαιρετικό σύστημα ελέγχου περιβαλλοντικών παραμέτρων.