Ποιος θα μας εξηγήσει αν ισχύουν εν τέλει οι προεκλογικές δεσμεύσεις του “Κινήματος Ανάπτυξης”, περί διατήρησης της παραδοσιακής μεταλλευτικής δραστηριότητας στη ΒΑ Χαλκιδική;

Αναζητώντας στο διαδίκτυο να βρούμε γραμμένη την υποτιθέμενη πάγια θέση της νυν δημοτικής αρχής και του εκτελούντος χρέη δημάρχου Γιώργου Ζουμπά, για τη διατήρηση της παραδοσιακής μεταλλευτικής δραστηριότητας σε σχέση με τη στροφή 180 μοιρών που έκανε την περασμένη Δευτέρα σε συνεδρίαση της επιτροπής ποιότητας ζωής, βρήκαμε μια συνέντευξη του στο “Δρόμο της Αριστεράς” στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής:

Αλήθεια, αλλάζει τίποτα όσον αφορά το θέμα της μεταλλευτικής δραστηριότητας και ποια είναι πραγματικά η θέση του Δημοτικού Συμβουλίου;

“Η θέση του Δημοτικού Συμβουλίου που είναι σαφής, έχει εκφραστεί σε ανάλογη απόφαση και μπορεί να περιγραφεί ως εξής: Είμαστε αντίθετοι στην επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στις Σκουριές ή όπου αλλού.

Η ήπια παραδοσιακή δραστηριότητα μπορεί να συνεχίσει, προσφέροντας τις θέσεις εργασίας που είναι αναγκαίες για τη μη βίαιη προσαρμογή της περιοχής στα νέα δεδομένα, φυσικά με αυστηρό περιβαλλοντικό έλεγχο.

Πρέπει να υπάρξει πρόγραμμα αποκατάστασης της περιοχής από τις συνέπειες της μέχρι τώρα δραστηριότητας, καθώς επίσης και αποχαρακτηρισμός της περιοχής από «μεταλλευτική» για να μπορούμε να μιλούμε για πραγματικά αειφόρο ανάπτυξη.”

Αυτή η συνέντευξη δόθηκε στις 16 Ιουνίου 2015. Πριν 2 χρόνια ακριβώς. Όπως διαβάζουμε ο εκτελών χρέη δημάρχου υποστηρίζει ανοιχτά πως η παραδοσιακή δραστηριότητα πρέπει να συνεχιστεί γιατί προσφέρει θέσεις εργασίας που είναι αναγκαίες στη μη βίαιη προσαρμογή της περιοχής στα… νέα δεδομένα (!!!?).

Μέσα σ’ αυτά τα δύο χρόνια τι άλλαξε έτσι ώστε να πρέπει να σταματήσει η παραδοσιακή δραστηριότητα και κατ΄ επέκταση οι ερευνητικές γεωτρήσεις που δίνουν παράταση ζωής στο ήδη ξοφλημένο μεταλλείο και θέσεις εργασίας στους κατοίκους των Μαδεμοχωρίων;

Υπήρχε κάποιο κρυφό χρονοδιάγραμμα και τώρα έχουμε εισέλθει σε περίοδο βίαιης προσαρμογής της περιοχής σε νέα δεδομένα και δεν το ξέρουμε; Και ποια είναι αυτά τα νέα δεδομένα, που ώθησαν το Γιώργο Ζουμπά να… πατήσει το κουμπί;

Επειδή αυτά που λέει ο Γιώργος Ζουμπάς απέχουν πάρα πολύ από τις προεκλογικές δεσμεύσεις που έδωσε ο Γιάννη Μίχος στους κατοίκους των Μαδεμοχωρίων, μήπως θα ήταν χρήσιμο και κρίσιμο να εμφανιστεί και εκείνος στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου για να εξηγήσει στο σώμα, τι εννοεί, ή τι θέλει ακριβώς να πετύχει ο αντικαταστάτης του;

Έχει δημιουργηθεί ένα απίστευτο αλαλούμ, που τροφοδοτεί αγωνία, ανασφάλεια και ένταση στην κοινωνία της ΒΑ Χαλκιδικής.

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr, 27/7/2017]

Έχω διαβάσει πολλές μπουρδολογίες στην ελληνική μπλογκόσφαιρα, αλλά το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων εξακολουθεί να κρατά –μακράν– τα πρωτεία!

Προφανώς όπως κάθε φωνή που δεν αντιτίθεται στην μεταλλευτική, όπως το άρθρο του δημοσιογράφου Βαγγέλη Μωυσή «Χαλκιδικη: ο χρυσός, ο τουρισμός και η αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Η απόπειρα να ακυρώσουν τον κο Μωυσή είναι τουλάχιστον θλιβερή…

Διαβάζοντας την wannabe  «χιουμοριστική» ανάρτησή τους με τίτλο «Η Ελληνικός Χρυσός επενδυτής και στον τουρισμό στο Στρατώνι! #skouries», κατάλαβα το κόλλημα των antigold εγκεφάλων… Για αυτούς «τουρισμός=ξενοδοχείο. Τίποτα άλλο… Δεν μπορεί να χωρέσει στο αγύριστο κεφάλι τους πως υπάρχουν κι άλλες μορφές τουρισμού εκτός από τον μαζικό των ξενοδοχείων, των μπιτσόμπαρων και της ρακέτας στην παραλία.

Και το ότι κάποιος antigold εγκέφαλος παρέα με τον Αρχιμ. Αγγελόγλου δεν βρίσκανε ξενοδοχείο στο Λαύριο, δεν αποτελεί και το καλύτερο επιχείρημα, έτσι; (Αλλά να βοηθήσουμε… Υπάρχει το NJ Apartments 500 μέτρα από το λιμάνι, το Villa Sounio, στα 4 χλμ., το Cape Sounio, Grecotel Exclusive Resort στα 7,5 χλμ… Δεν θέλει μυαλό για να καταλάβει κανείς πως όλα τα ξενοδοχεία της Λαυρεωτικής είναι συγκεντρωμένα γύρω από το τουριστικό Σούνιο, το Δασκαλειό, τα Λεγρενά, το Μικρολίμανο…)

Διαβάστε το μπουρδολογικό άρθρο και θα καταλάβετε… Χαλάλι και οι επισκέψεις που θα καταγράψει ο Τόλης στο ιστολόγιό του….

Μάλιστα θα πρότεινα το antigoldgr.org να μετονομαστεί από «ιστολόγιο», σε «μπουρδολόγιο»… Το δικαιούται άλλωστε…

Παρατείνεται έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2017 η διάρκεια της ανάρτησης των ήδη αναρτημένων δασικών χαρτών με τροπολογία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που θα ενσωματωθεί στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, το οποίο ψηφίζεται την ερχόμενη Πέμπτη στην Ολομέλεια της Βουλής.

Σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, η παράταση σκοπεύει να δώσει επαρκή χρόνο σε όλους τους ενδιαφερόμενους ώστε να εξαντλήσουν εντός του Αυγούστου και μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου, όλες τις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να αποφευχθεί ο μεγάλος συνωστισμός που υπάρχει στις αρμόδιες υπηρεσίες, λόγω της μεγάλης προσέλευσης του κοινού.

Ταυτόχρονα, δίνει επιπλέον χρόνο στους αγρότες και τους καλλιεργητές που επιδοτούνται να μαζέψουν όλα τα απαιτούμενα έγγραφα για την υποβολή των αιτήσεων (παύει να ισχύει η 31/8/2017 ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής τοπογραφικών διαγραμμάτων και μετατίθεται στις 7/9/2017), ενώ διευκολύνει και τους κατοίκους εξωτερικού που θα βρίσκονται αυτή την περίοδο στη χώρα μας για καλοκαιρινές διακοπές να ρυθμίσουν τυχόν εκκρεμότητές τους με τους δασικούς χάρτες.

Και, βέβαια, η νέα παράταση στην ανάρτηση των δασικών χαρτών παρέχει ένα τελευταίο προς αξιοποίηση περιθώριο στους Δήμους, προκειμένου να υποβάλουν τα όρια των οικισμών και των οικιστικών πυκνώσεων, αποφεύγοντας τη δημιουργία προβλημάτων στους πολίτες των Περιφερειών τους.

Τονίζεται ότι η 7η Σεπτεμβρίου 2017 είναι καταληκτική ημερομηνία, τόσο για τους κατοίκους της Ελλάδας, όσο και αυτούς του εξωτερικού.

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.gr/, 25/7/2017]

Ο ξυλοδαρμός Αυστραλού τουρίστα στην οδό Ερμού, τον εμπορικότερο δρόμο της Αθήνας, επειδή είχε το… θράσος να κάνει ψώνια ημέρα Κυριακή, πέτυχε αξιοσημείωτη δημοσιότητα και πολλά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Διαβάσαμε απόψεις από το ένα άκρο ως το άλλο: από το «ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτοί και ζουν τα καταστήματα» μέχρι «α πάγαινε στη χώρα σου, που ήθελες και ψώνια, κυριακάτικα».

Η αλήθεια είναι, όπως πάντα, κάπου στη μέση: το περιστατικό αποδεικνύει ότι στην πρωτεύουσα υπάρχουν τουρίστες που δεν περνούν «τράνζιτ», μόνο και μόνο για να κατευθυνθούν σε ένα ελληνικό νησί.

Αποδεικνύει, δηλαδή, ότι η Αθήνα ελκύει μεγάλο αριθμό τουριστών, κάθε οικονομικής δυνατότητας (αφού κάποιοι ψωνίζουν στην Ερμού) κυρίως για το πολιτιστικό της εκτόπισμα, με κορωνίδα την Ακρόπολη.

Η Αθήνα είναι μια πόλη που κατ’ εξοχήν προσφέρεται για επισκέψεις τουριστών «city break», δηλαδή τις ημέρες αργίας μιας εβδομάδας, ώστε να προλάβουν να δουν τα αξιοθέατα, με επίκεντρο τον Ιερό Βράχο, και να επιστρέψουν Κυριακή ή Δευτέρα, στις χώρες τους.
Αυτή η κατηγορία τουριστών κατά κανόνα είναι, όπως αντιλαμβάνεται κανείς, οικονομικής δυνατότητας άνω του μέσου όρου, αφού μπορεί να ξοδέψει ένα αξιοσέβαστο ποσό για να έλθει δυο-τρεις ημέρες στην Αθήνα. Κι αν εφέτος περιμένουμε περί τα 30 εκατομμύρια τουρίστες (περίπου… τρεις Ελλάδες!) ο νόμος των πιθανοτήτων λέει ότι και οι επισκέπτες city break θα είναι αυξημένοι.

Είναι δυνατόν λοιπόν να συζητούμε ακόμα για το αν θα ανοίγουν – προαιρετικά – τα καταστήματα την Κυριακή; Μπορούμε να αρνηθούμε σε αυτή την κατηγορία τουριστών τη δυνατότητα να ψωνίσουν τη μία από τις τρεις ημέρες που βρίσκονται στην Αθήνα; Μπορούμε να υπονομεύσουμε, με τη συμπεριφορά μας, την Αθήνα ως προορισμό τουριστών city break; Δεν θέλουμε τουρίστες αυτού του προφίλ στη χώρα μας;

Είναι απίστευτο το γεγονός ότι η κυβέρνηση επαμφοτερίζει σχετικά με το θέμα, προσπαθώντας πελατειακά να καλοπιάσει τόσο τους υποστηρικτές όσο και τους πολέμιους της κυριακάτικης προαιρετικής λειτουργίας των καταστημάτων. Η συμπεριφορά, για παράδειγμα, της Αστυνομίας στην πορεία αναρχικών τη Δευτέρα, όταν τους άφησε να λεηλατήσουν και να καταστρέψουν εμπορικά καταστήματα στην οδό Ερμού, αλλά μόλις έφτασαν στην πλατεία Συντάγματος, όπου κυκλοφορεί η πολιτική ελίτ, τους σταμάτησε, είναι ενδεικτική.

Αλλά είναι μελαγχολική και η στάση της αντιπολίτευσης, η οποία ως κυβέρνηση θέσπισε το μέτρο, το είχε υπερασπιστεί με ισχυρά πολιτικά επιχειρήματα, σήμερα όμως, για λόγους που δεν είναι εύκολο κανείς να αντιληφθεί, φαίνεται ότι έχει το εγκαταλείψει, το έχει αφήσει να γίνει βορά στις μικροπολιτικές ορέξεις συνδικαλιστών και ανθρώπων που επιλέγουν πολιτική θέση  περισσότερο με το θυμικό και λιγότερο με τη λογική.

Μια εξόφθαλμη ευκαιρία για τον ελληνικό τουρισμό κινδυνεύει με υπονόμευση. Κι αναζητεί πολιτική έκφραση, εναγωνίως…

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr, του Θανάση Σκορδά, 24/7/2017]