Tag Archives: Ιερισσος

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΙΕΡΙΣΣΟΣ

3Στις 29 Ιουνίου η Ιερισσός ετοιμάζεται να γιορτάσει τη μνήμη των ισαποστόλων Πέτρου και Παύλου ή την “γιορτή του Αγίου Παύλου”, όπως είναι γνωστή στους ντόπιους Ιερισσιώτες. Μία γιορτή βαθιά ριζωμένη στη θρησκευτική παράδοση της Ιερισσού.
Ηλατρεία του Αποστόλου Παύλου είναι βαθειά ριζωμένη μέσα στους αιώνες στη θρησκευτική και πολιτισμική παράδοση της Ιερισσού και της Χαλκιδικής.
Κατά την παλιότερη σωζόμενη μαρτυρία του 1550[i], ο Απόστολος Παύλος πέρασε για να διδάξει το λόγο του Χριστού από την αρχαία Άκανθο (Ιερισσό). Οι ειδωλολάτρες τότε Ακάνθιοι τον κυνήγησαν για να τον σκοτώσουν και ο Απόστολος κρύφτηκε πίσω από ένα κοπάδι βόδια ανατολικά του οικισμού. Εκεί τον βρήκαν οι κάτοικοι, αλλά ο Θεός άκουσε την παράκλησή του και άνοιξε ένα χάσμα στη γη, που τον οδήγησε στη χερσόνησο της Κασσάνδρας. Η παράδοση αυτή άλλαξε τον 19ο αιώνα και το κυνήγι του Αποστόλου Παύλου το απέδωσαν οι Ιερισσιώτες στους Λαδιαβίτες, μία σαφή πληθυσμιακή ομάδα ενταγμένη στην κωμόπολη της Ιερισσού, προερχόμενη από το κατεστραμμένο το 1700, χωριό της Λαδιάβας[ii].
Κατά τη νεότερη παράδοση, όπως σώζεται καταγεγραμμένη στο «Μικρασιατικό Ημερολόγιο» του 1912[iii], ο Απόστολος Παύλος ερχόταν με μία βάρκα στην Άκανθο για να διδάξει το λόγο του Θεού. Στα ανοιχτά του κόλπου βρήκε κάποιους Λαδιαβίτες ψαράδες που ψάρευαν. Πεινασμένος ο Άγιος τους ζήτησε λίγο ψωμί για να φάει αλλά οι Λαδιαβίτες νευριασμένοι τον έδιωξαν. Λίγο αργότερα που ανέβασαν τα δίχτυα τα βρήκαν άδεια και τρυπημένα από τα ορκίνια[iv]. Την ατυχία τους την έριξαν στον Άγιο και αποφάσισαν να τον κυνηγήσουν για να τον σκοτώσουν. Ο Απόστολος Παύλος κρύφτηκε πίσω από μια αγελάδα και όταν τον βρήκαν, χτύπησε με το ραβδί του το βράχο στον οποίο βρίσκεται σήμερα η εκκλησία Πέτρου και Παύλου, και άνοιξε ένα μεγάλο χάσμα. Αυτό τον οδήγησε στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής, στηΚασσάνδρα. Και εκεί σήμερα σώζεται ομώνυμη σπηλιά με αγίασμα και εκκλησία του Αποστόλου Παύλου, κοντά στο σημερινό χωριό της Νέας Φώκαιας. Όμως οι Λαδιαβήτες δεν έμειναν ατιμώρητοι. Ο Άγιος Παύλος τους καταράστηκε “να τους έρχεται αίμα από πίσω”, όταν τρώνε αγελαδινό κρέας. Κάτι που ισχύει- όπως λένε- σε πολλούς Λαδιαβήτες ως σήμερα!
Την παράδοση αυτή τη βρίσκουμε καταγεγραμμένη με ελαφρές διαφοροποιήσεις στο ανέκδοτο έργο «Τα Μαδεμοχωριακά» του ηπειρώτη δασκάλου, εγκατεστημένου στην Ιερισσό, Νικόλαου Βουργαρελίδη το 1883, στο βιβλίο του Γεράσιμου Σμυρνάκη, «Το Άγιον Όρος», το 1903, στο άρθρο του Ι. Αποστολίδη, «οι Παυλοκαταραμένοι» στα Χρονικά της Χαλκιδικής, τ.2,1961, και σε π.α.
Το σπήλαιο στην Ιερισσό, υποστηρίζει ο κος Ιωακείμ Παπάγγελος, είναι αρχαία στοά υδρομαστεύσεως σκαμμένη στον μαλακό ασβεστολιθικό βράχο[v]. Ο Ιωάννης Αποστολίδης πιστεύει ότι στο σημείο αυτό υπήρχε αρχαίο μαντείο του Απόλλωνα[vi]. Την εικασία αυτή, ότι κάποιο ιερό υπήρχε κατά τους αρχαίους χρόνους, ενισχύει η ανακάλυψη από τους οικοδόμους του ναού το 1872, δύο ανάγλυφων αρχαίων αγαλμάτων στο χώρο της σημερινής εκκλησίας. Δυστυχώς, από ό, τι μας σώζει ο συντάκτης του άρθρου της εφημερίδας «Νεολόγος» Κων/πόλεως στις 25-12 του 1872, σ.1, τα ανάγλυφα αυτά θρυμματίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό!
Από την πρωτοχριστιανική Άκανθο σώζεται σήμερα, σε ερειπιώδη κατάσταση, η παλαιοχριστιανική βασιλική της Ιερισσού του 4ου- 5ου αιώνα[vii].
Η πρώτη αναφορά[viii] στο προσκύνημα του Αποστόλου Παύλου στην Ιερισσό γίνεται τον 11ο αιώνα και στα βυζαντινά χρόνια χτίστηκε εκκλησία με εξαιρετικά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη. Ένα από αυτά διασώθηκε και εκτίθεται σήμερα στην συλλογή του Πύργου του Προσφορίου στην Ουρανούπολη, (Ιωακείμ Παπάγγελος, [Ο Απόστολος Παύλος στην Χαλκιδική] 2013).
Μέχρι το 1937 ο ναός και το αγίασμα ανήκαν στο μετόχι της Ι. Μονής Κουτλουμουσίου και την ευθύνη της πανήγυρης την είχαν οι πατέρες του Μοναστηριού. Το 1937 το μετόχι απαλλοτριώθηκε και δόθηκε σε ακτήμονες της Ιερισσού.
Παλιότερες αναφορές του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα κάνουν λόγο για 2 σπήλαια από όπου ανάβλυζε αγίασμα (Ν. Βουργαρελίδης, Γ. Σμυρνάκηςκ.α). Στην εφημερίδα «Νεολόγος[ix]» του 1872 διαβάζουμε: (… εἰςτάἀριστεράτοῦἄντρουὑπάρχειἕτερόν τι μικρότερονἐξοὗ πηγάζει ἄφθονονὕδωρ, «ἁγίασμα» ὑπότῶνἐγχωρίωνκαλούμενον, …). Σήμερα το δεύτερο και μικρότερο σπήλαιο έχει χαθεί.
Κατά τη διάνοιξη της εθνικής οδού Ιερισσού- Ουρανούπολης στις αρχές του 1970 από τη ΜΟΜΑ, μαρτυρείται από τους εργάτες του δρόμου η ύπαρξη “χάσματος[x]” στο ύψος της εκκλησίας του Αποστόλου Παύλου, που αναγκάστηκαν να το μπαζώσουν.
Ο παλιός ναός καταστράφηκε στον καταστρεπτικό σεισμό του 1932. Την εκ νέου οικοδόμησή του την ανέλαβαν οι γυναίκες της «Χριστιανικής Κίνησης Ιερισσού» με επικεφαλής την Πολυγυρινή δασκάλα της Ιερισσού Στέλλα ΖαμπούνηΚουντούρη. Αεικίνητες συμπαραστάτριες είχε την Ευαγγελία Τσακούλη, την Μαρίκα Σωτηρίου και την Αθηνά Τσιριγώτη[xi]. Οικοδομικό υλικό έστελνε το Άγιο Όρος και με μεγάλο κόπο και θυσίες ο ναός αποπερατώθηκε το 1952.
Βρίσκεται ανατολικά της σημερινής κωμόπολης σε μια όμορφη αμφιθεατρική τοποθεσία που αδικείται από την παρακείμενη εθνική οδό Θεσσαλονίκης- Ουρανούπολης. Πρόσφατα ανακαινίστηκε με την οικονομική βοήθεια του κου Ιωάννη Καρρά.
Εντός του ναού βρίσκεται το σπήλαιο και το αγίασμα του Αποστόλου Παύλου. Κάθε χρόνο στη πανήγυρη, οι πιστοί κατεβαίνουν τα σκαλοπάτια που οδηγούν στο σπήλαιο και αφού πάρουν το αγίασμα, σχηματίζουν σταυρό, οι γυναίκες στον κόρφο τους και οι άνδρες στο μέτωπο, από τα ασβεστολιθικά πετρώματα της σπηλιάς. Αντίστοιχη πανήγυρη γίνεται και στην έξοδο του Αποστόλου Παύλου στο σπήλαιο της Κασσάνδρας.
Η βαθιά ριζωμένη θρησκευτική παράδοση της έλευσης του Αποστόλου Παύλου στην Ιερισσό είναι βαθιά ριζωμένη και σε πολλά παλιά χωριά της Χαλκιδικής. Εκτός από το αγίασμα και τον ναό του Αποστόλου Παύλου στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, που όπως είδαμε είναι στενά συνδεδεμένα και αποτελούν συνέχεια της παράδοσης της Ιερισσού, έντονη είναι η παρουσία του και στη θρησκευτική παράδοση του χωριού της Νικήτης. Εκεί του αποδίδονται πολλά θαύματα και μαγικές ιδιότητες. Στην περιοχή «Ελιά» υπήρχε παλαιοχριστιανικός ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου που καταστράφηκε τον 6ο αιώνα[xii]. Στο χωριό Δουμπιά αναφέρεται ότι διήλθε ο Απόστολος Παύλος και σταμάτησε να δροσιστεί και να λουστεί στις γνωστές ιαματικές πηγές του χωριού.
Κατά τον κο Ιωακείμ Παπάγελο[xiii]: “η σύνδεση τόσων μερών της Χαλκιδικής με την «δράση» του Παύλου δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη… Η ανυπαρξία κάποιας αναφοράς στις Πράξεις των Αποστόλων για επαφές του Παύλου με την Κασσάνδρεια ή άλλον τόπο της Χαλκιδικής δεν αποτελεί στοιχείο αρνητικό, γιατί είναι γνωστές και άλλες περιοχές όπου έδρασε ο Απόστολος, χωρίς οι Πράξεις να αναφέρουν κάτι σχετικό…[xiv]”.
Με αυτόν τον τρόπο δε μπορούμε να δεχτούμε με σιγουριά αλλά ούτε και να αποκλείσουμε την έλευση του Αποστόλου Παύλου στη Χαλκιδική. Πρέπει να σεβαστούμε και να στηριχτούμε στην παράδοση του λαού, όπως την σέβεται και στηρίζεται πάνω της αιώνες τώραη Ορθόδοξη εκκλησία.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
[i] Ιωακείμ Παπάγγελος, [Ο Απόστολος Παύλος στην Χαλκιδική], Παγχαλκιδικός Λόγος, τεύχος 15, Απρίλιος- Μάιος- Ιούνιος 2013, σ. 9- 10.
[ii] Χρήστος Καραστέργιος, [Αλαδιάβα, το ξεχασμένο χωριό], Κύτταρο Ιερισσού, τεύχος 06/2011, σ. 1-4-5.
[iii] Αναδημοσίευση στο «ΜακεδονικόνΗμερολόγιον» το 1913.
[iv]Ορκίνι, είδος μικρού τόνου που αναπαράγεται στο κόλπο της Ιερισσού. Από αυτό το ψάρι πήραν οι Ιερισσιώτες το προσωνύμιο «Ορκινάδες»!
[v] Ιωακείμ Παπάγγελος, [Ο Απόστολος Παύλος στην Χαλκιδική], Παγχαλκιδικός Λόγος, τεύχος 15, Απρίλιος- Μάιος- Ιούνιος 2013, σ. 9- 10.
[vi] Ι. Αποστολίδης, Οι «Παυλοκαταραμένοι» της Ιερισσού, Χ.Τ.Χ, τ. 2/1961, σ. 233.
[vii] Ιωακείμ Αθ. Παπάγγελος- Κλεάνθης Δημ. Δούκας, Η παλαιοχριστιανική βασιλική της Ιερισσού, Κύτταρο Ιερισσού 6 (2011), σ.14.
[viii] Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι στην περιοχή αυτή γίνεται αναφορά τον 10ο αιώνα στην Πατριαρχική μονή του Σπηλαιώτου. Απορροφήθηκε αργότερα από την Ι. Μονή των Ιβήρων. Δεν έχει ακόμα εντοπισθεί.
[ix]Εφ. Νεολόγος, 25- 12- 1872, σ.1.
[x]Μήπως ήταν σπήλαια;
[xi]ΣτέλλαΖαμπούνηΚουντούρη, Αναμνήσεις από την Ιερισσό, Κύτταρο Ιερισσού, τεύχος 03/2010.
[xii]ΔημήτριοςΠαπάζης, Παραδόσεις για διέλευση του Αποστόλου Παύλου από τη Χαλκιδική, σ. 426.
[xiii]Με την άποψη αυτή συμφωνεί ο α. καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας της Ανωτἀτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης κος Δημήτριος Παπάζης
[xiv]ΔημήτριοςΠαπάζης, Παραδόσεις για διέλευση του Αποστόλου Παύλου από τη Χαλκιδική, σ. 426- 427.

[ΠΗΓΗ: http://respentza.blogspot.gr/, Χρήστος Μ. Καραστέργιος, φιλολογική επιμέλεια Ολυμπία Μαρίνου, 27/6/2016]

«ΔΗΜΟΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ»ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΙΓΓΛΕΖΗ

ierissos-xalkidikis-skouriesΌταν κάποιος ομολογεί, χωρίς να το θέλει, την αλήθεια κάνοντας γλωσσικό σφάλμα, χρησιμοποιούμε τη φράση: “Γλώσσα λανθάνουσα τα αληθή λέγει.”.

Ισχύει άραγε κάτι τέτοιο και στην περίπτωση της Κατερίνας Ιγγλέζη, η οποία κατά τη διάρκεια ερώτησης της προς τον αναπληρωτή υπουργό οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη για τη δημιουργία γραφείου εξυπηρέτησης φορολογουμένων στην Ιερισσό, είπε μεταξύ άλλων τα εξής:

“Βάσει, λοιπόν, αυτού του πλαισίου αναδιοργάνωσης, θέλω να τονίσω την αναγκαιότητα της δημιουργίας –και το τονίζω αυτό- ενός δεύτερου γραφείου εξυπηρέτησης φορολογουμένων στον Δήμο Ιερισσού, στον Δήμο Αριστοτέλη και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσά του, στην έδρα του, την Ιερισσό, λαμβάνοντας υπόψη τα πολυάριθμα αιτήματα των δημοτών.”

Μπορεί αυτή η διατύπωση που προκάλεσε τα αντανακλαστικά μας να είναι ένα γλωσσικό σφάλμα και τίποτα περισσότερο.

Μπήκαμε όμως στη διαδικασία αυτού του ερωτηματικού, καθώς είναι εκπεφρασμένη η βούληση της κυβέρνησης  να προβεί σε αλλαγές σ΄ότι αφορά τον Καλλικράτη, χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί αν αυτές οι αλλαγές θα είναι θεσμικές, χωροταξικές ή και τα δύο μαζί.

Μήπως έχει κάτι συζητηθεί και για το δήμο μας; Κάτι που έχει ακούσει η Κατερίνα Ιγγλέζη, με αποτέλεσμα να απασχολεί τη σκέψη της, η οποία προδόθηκε από τη ρύμη του λόγου της;

Αν ναι, στην περίπτωση του δικού μας δήμου, τι θα ισχύσει; Τι θα σήμαινε πρακτικά η μετονομασία του σε “Δήμο Ιερισσού”; Μένει ως έχει, ή θα έχουμε και χωροταξικές αλλαγές;

Πέρα από τη λανθάνουσα γλώσσα της Κατερίνας Ιγγλέζη, το βίντεο που ακολουθεί εδώ αξίζει να το παρακολουθήσετε, αφού ο κ. Αλεξιάδης περιγράφει τη μορφή των οικονομικών και φορολογικών μας συναλλαγών στο άμεσο μέλλον, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται.

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, 4/6/2016]

ΣΤΗΝ ΙΕΡΙΣΣΟ ΤΡΕΧΟΥΝ (ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ…)

8Διαβάζουμε στο respentza πως ο Σύλλογος “Φίλοι του Περιβάλλοντος” Ιερισσού σε συνεργασία με την καθηγήτρια φυσικής αγωγής κα Κατερίνα Φόρα, στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας περιβάλλοντος αλλά και της πανευρωπαϊκής βδομάδας κίνησης του ”Now WeMove”, συνδιοργανώνουν στην Ιερισσό Χαλκιδικής την Κυριακή 29 Μαΐου 2016, αγώνες δρόμου και σκυταλοδρομίες.

Το μήνυμα είναι: «Kινήσου Eνάντια στη Mόλυνση του Περιβάλλοντος» και η συμμετοχή είναι ελεύθερη για όλες τις ηλικίες .

Αλλά όπως πάντα, έπρεπε αυτή η αθλητική εκδήλωση να συνδεθεί με το antigold«κίνημα»! Έτσι, οι διοργανωτές διαλαλούν πως «Συμμετέχουμε για να φωνάξουμε για άλλη μια φορά ΟΧΙ στη μόλυνση του περιβάλλοντος, ΟΧΙ στην εξόρυξη χρυσού»!!!

Οι άνθρωποι είναι όχι μόνο αμετανόητα ιδεοληπτικοί, αλλά και άσχετοι… Κάποιος πρέπει να τους εξηγήσει πως άλλο η μόλυνση και άλλο η ρύπανση… Συγκεκριμένα, «μόλυνση» ονομάζεται η μορφή ρύπανσης που χαρακτηρίζεται από την παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών στο περιβάλλον ή δεικτών που υποδηλώνουντην πιθανότητα παρουσίας τέτοιων μικροοργανισμών. Δηλαδή κατά τους «Φίλους του Περιβάλλοντος» Ιερισσού, θα έχουμε και παθογόνους μικροοργανισμούς από την εξόρυξη; (Εκτός από αρσενικό, αμίαντο, καρκίνους, κυάνια και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ο antigoldνους…). Θα κολλήσουμε και καμιά μολυσματική ασθένεια;;; Ευτυχώς με πληροφορούν πως η ηλιθιότητα δεν είναι κολλητική…

ΘΑΥΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΙΣΣΟ!!! (ΚΑΙ Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

elephant-303409_960_720Αρσενικό στα ρέματα πριν αρχίσει η εξόρυξη στις Σκουριές!!! Νεκρά 40 πρόβατα, 60 καμήλες και 164 ζέβρες… Υποψίες και για την εξαφάνιση του (ροζ) ελέφαντα…

Κατά μία πολύ παράξενη σύμπτωση μόλις ξεκίνησαν να βγαίνουν κανονικά οι διάφορες άδειες για την επένδυση, μάθαμε από την κα Νέλλη Ψαρρού, την γνωστή πολιτική επιστήμονα-ακτιβίστρια-ερευνήτρια-σκηνοθέτη- antigold δημοσιογράφο, πως 40 πρόβατα πέθαναν πριν από τρεις μήνες επειδή ήπιαν νερό από ένα μικρό ρέμα, στην περιοχή Χειλαντάρη, ανάμεσα σε Στρατώνι και Ιερισσό – εκεί όπου ενώνεται ο Κοκκινόλακας  και ο Ασπρόλακας, και μετά χύνεται στον κόλπο της Ιερισσού.

Αυτά έγιναν λέει στα μέσα Δεκέμβρη 2015… Παρ’ όλο που ο βοσκός ανέφερε το ζήτημα στον δήμο Αριστοτέλη, κανείς δεν κατάλαβε τίποτα… Η ίδια η Ψαρρού ομολογεί πως όταν ήρθε σε επαφή με μέλος του δημοτικού συμβουλίου που γνώριζε από την επιστημονική συμβολή του στο …ντοκιμαντέρ-έργο ζωής, «Σταγώνες», αυτό δήλωσε άγνοια.

Η Ψαρρού έχει όμως και τις πηγές της: «Πριν από τα Χριστούγεννα έγινε σχετική υδροληψία από την ΚΕΠΑΜΑΧ, παρουσία μελών του δημοτικού συμβουλίου, η οποία έδειξε υψηλή παρουσία βαρέων μετάλλων, ενώ στο αρσενικό ο δείκτης σύμφωνα με πληροφορίες έδειξε 580 mg με όριο το 10»… Εντάξει τότε… Αφού έγινε παρουσία μελών του δημοτικού συμβουλίου… Που ακριβώς έγινε η υδροληψία; Που είναι οι αναλύσεις; Γιατί δεν δημοσιοποιήθηκαν; Και γιατί αν υπήρξε αυξημένη παρουσία αρσενικού φταίει η μεταλλευτική; Ξεχάσαμε κι όλας την περίπτωση του Νεοχωρίου επί Πάχτα; Που αποδείχτηκε πανηγυρικά πως το αρσενικό προερχόταν από γεωλογικούς παράγοντες;

Και που πήγαν τα νεκρά πρόβατα; Δεν έγιναν ιστολογικές εξετάσεις; Δεν προέκυψε μείζον θέμα στην τοπική κοινωνία; Δεν ακούστηκε το παραμικρό; Πλάκα μας κάνετε;

Βρήκε όμως λύση αμέσως η Ψαρρού: «Ο βοσκός, αφού αρχικά ανέφερε το θέμα στον δήμο, σύντομα έπαυσαν οι διαμαρτυρίες του. Φήμες στην περιοχή λένε ότι αποζημιώθηκε αδρά για τη σιωπή του, κάτι που φυσικά παραμένει άνευ τεκμηρίου»!

Και γαμώ τη δημοσιογραφική δουλειά… τύπου: Υπάρχει ζωή στον Άρη; «Φήμες λένε…»… Φήμες λένε και πως ο Έλβις ζει… Αλλά και αυτές Νέλλη μου, «άνευ τεκμηρίου»…

Επίσης μήπως επειδή όσο και αν ανέμενες «σχετικές ανακοινώσεις από τον δήμο ή μέλη του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη, για τις οποίες ήσουν βέβαιη λόγω της σοβαρότητας του ζητήματος, και αυτές δεν υπήρξαν, όπως επίσης δεν διαπίστωσες κάποια αναφορά ούτε στα κοινωνικά δίκτυα από ντόπιους», όπως η ίδια λες, μήπως, λέω είναι άλλη μια υπόθεση antigold μπαρούφας και κινδυνολογίας; Μήπως;….