Category Archives: Αρχική

Βάζουμε τα άρθρα που θα φαίνονται στην αρχική σελίδα (τα 2 ποιό πρόσφατα)
ΠΡΟΣΟΧΗ: Μην αλλάξετε το όνομα αυτής της κατηγορίας

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΕ ΑΡΝΑΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΝΟ

Με μεγάλη προσέλευση κόσμου, παρουσία του Περιφερειακού Συμβούλου κ.Στέλιου  Βαλιάνου του αντιδημάρχου, δημοτικών και τοπικών συμβούλων, εκπροσώπων της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας, της Εκπαιδευτικής Κοινότητας και των φορέων της περιοχής, του Ιερού κλήρου και τις ευλογίες του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη μας κ.κ. Θεόκλητου γιορτάστηκε η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου στην οδό Αριστοτέλους στην πανέμορφη πόλη της Αρναίας.

Μετά τη Θεία Λειτουργία επί τη εορτή της Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου τελέσθηκε η επίσημος Δοξολογία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Στεφάνου  στην οποία προέστη ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους Αρδαμερίου και Αρναίας με τη συμμετοχή Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως και την παρουσία Τοπικών Αρχόντων και τον λόγο της κ. Ακυλίνας καθηγήτριας του Γυμνασίου Αρναίας,  ακολούθησαν επιμνημόσυνες δεήσεις στη μνήμη όλων εκείνων των επωνύμων και ανωνύμων που αγωνίσθηκαν και θυσίασαν τη ζωή τους στο βωμό της ελευθερίας της πατρίδας, εκφωνήσεις

Στη συνέχεια τελέσθηκε επιμνημόσυνη Δέηση στη μνήμη όλων εκείνων των επωνύμων και ανωνύμων που αγωνίσθηκαν και θυσίασαν τη ζωή τους στο βωμό της ελευθερίας της πατρίδας και ακολούθησε κατάθεση στεφάνων, ενώ αμέσως μετά πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη μαθητική Παρέλαση όλων των Σχολείων της Αρναίας.

Αλλά και στον Στανό έγινε παρέλαση του δημοτικού σχολείου και του νηπιαγωγείου με παραδοσιακές φορεσιές.

 

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com, 29/10/2017]

ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ 33ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΖΗΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Ο Πάνος είναι 33 ετών. Είναι πτυχιούχος Μεταλλειολόγος Μηχανικός του ΕΜΠ με 2 μεταπτυχιακά στο βιογραφικό του και εδώ και 2 εβδομάδες είναι άνεργος.

Το Beach Bar που εργαζόταν ολόκληρη τη σεζόν στη Χαλκιδική έκλεισε μετά από μια πολύ καλή σεζόν και για την επιχείρηση, αλλά και για τους εργαζομένους της.

Εκεί έτυχε να γνωρίσουμε τον Πάνο, ο οποίος παρά τις επιστημονικές περγαμηνές του ασκούσε με ιδιαίτερη επιτυχία το επάγγελμα του σερβιτόρου. Όταν όμως έπιανε κουβέντα με τους πελάτες του καταστήματος και γνωρίζονταν λίγο καλύτερα μαζί τους δεν έκρυβε το παράπονο του για το γεγονός ότι έκανε τον σερβιτόρο ενώ ήταν μεταλλειολόγος μηχανικός.

“Καλό το μεροκάματο. Πολύ καλό σε σχέση με το τι μισθοί παίζουν στην Ελλάδα, αλλά είναι για 4 μήνες μόνο. Και το κυριότερο; Δεν είναι αυτό που έχω σπουδάσει και ο τομέας που θέλω να διακριθώ και να προσφέρω.”

Και όταν τον ρωτούσε κάποιος τι σκόπευε να κάνει, καθώς ο καιρός που το bar θα έκλεινε πλησίαζε εκείνος απαντούσε: “Περιμένω τον Χρυσό στο Στρατώνι και τον Μόλυβδο στην Αλεξανδρούπολη. Έχω καταθέσει αιτήσεις για πρόσληψη. Αν δεν γίνει κάτι και φέτος θα ψαχτώ για εξωτερικό. Έξω το επάγγελμα μου είναι περιζήτητο.”.

Ο Πάνος, αν και είχε καταγωγή από τη Θράκη, ήθελε να εργαστεί στην Χαλκιδική και στην Ελληνικός Χρυσός, καθώς η κοπέλα με την οποία ήθελε να φτιάξει οικογένεια καταγόταν από τη Χαλκιδική. Αυτή ήταν η προτεραιότητα του.

Ως 2η επιλογή είχε ένα εργοστάσιο ανακύκλωσης μολύβδου στην Αλεξανδρούπολη, το οποίο όπως είχε μάθει είχε μεν ανάγκη για μεταλλειολόγους μηχανικούς όχι όμως τόσους σε αριθμό σε σχέση με εκείνους που απαιτούνται για τα έργα που έχει δρομολογήσει η Ελληνικός Χρυσός.

Πριν κλείσει το Beach Bar ξαναείδαμε τον Παναγιώτη. Ήταν πλήρως απογοητευμένος. Είχε ενημερωθεί πως τόσο η Ελληνικός Χρυσός, όσο και το εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Αλεξανδρούπολη δεν θα έκαναν προσλήψεις προς το παρόν τουλάχιστον.

“Ο Χρυσός δεν προσλαμβάνει γιατί έχουν κολλήσει κάτι άδειες για τις Σκουριές. Γενικά όμως χρειάζεται ένα μικρό θαύμα για να εργαστεί ένας μεταλλειολόγος μηχανικός οπουδήποτε στην Ελλάδα, παρά τους τεράστιους ορυκτούς πόρους που διαθέτει. Άστα… Είναι πολύ δύσκολοι οι καιροί για εμάς” μας έλεγε με φωνή που με μεγάλη δυσκολία ακουγόταν.

Άραγε αυτός ο εφιάλτης για τους υψηλά και επιστημονικά καταρτισμένους νέους αυτής της χώρας θα τελειώσει ποτέ; Δεν γίνεται να έχει τελειώσει ο εφιάλτης της Ελλάδας κατά τον κ. Σόιμπλε, αφού όλα τα συμφωνηθέντα τα εκτελεί σωστά η κυβέρνηση και οι νέες/οι της να μην έχουν σοβαρή επαγγελματική προοπτική στη χώρα τους;

Κάτι σ’ αυτήν την περίπτωση παραμένει λάθος και πρέπει να αλλάξει το ταχύτερο δυνατόν, αν δεν θέλουμε να συνεχιστεί αυτή η ακατάσχετη αιμορραγία φυγής των καλύτερων μυαλών μας στο εξωτερικό.

 

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr, 26/10/2017]

“ΓΕΛΑ Δ’ Ο ΜΩΡΟΣ ΚΑΝ ΤΙ ΜΗ ΓΕΛΟΙΟΝ ΕΙ”

Αν βρισκόμουν στο στρατόπεδο των “antigold” δεν θα χαιρόμουν και τόσο πολύ με την ευκαιριακή πτώση της μετοχής της Eldorado Gold κατά 40% τις τρεις τελευταίες συνεδριάσεις του χρηματιστηρίου, μετά την ανακοίνωση πως οι προβλέψεις για την παραγωγή χρυσού από το ορυχείο Kisladag της Τουρκίας αναπροσαρμόζονται προς τα κάτω.

Αν η Eldorado Gold ήταν ένας πολυεθνικός γίγαντας με ορυχεία σε καμιά δεκαριά χώρες του κόσμου, πιθανόν να είχε ήδη αποχωρήσει από την Ελλάδα, μετά όλον αυτόν τον πόλεμο, αδιαφορώντας για τη χασούρα χρόνου και χρήματος και εκποιώντας τον εδώ εξοπλισμό και τις υποδομές της Ελληνικός Χρυσός. Αλλά η εταιρεία έχει περιορίσει τη δραστηριότητά της κυρίως σε Ελλάδα και Τουρκία, οπότε θα επιμείνει μέχρι τέλους να κρατήσει και να αξιοποιήσει τα κεκτημένα της.

Εξ’ άλλου όταν οι μετοχή έπεφτε τις τρεις τελευταίες συνεδριάσεις, ο όγκος πωλήσεων εκτοξεύτηκε στα ύψη. Κάποιοι ξεπούλησαν, αλλά κάποιοι άλλοι αγόρασαν «κοψοχρονιά», και το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης δεν είναι Σοφοκλέους… Δεν ξέρω αν αυτό σας λέει κάτι…

 

“ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ”: ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΚΡΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΗΣ ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΗΣ

Την πικρή ιστορία της “Μεταλλουργικής Βιομηχανίας Ηπείρου” περιγράφει η ανάρτηση στο ηπειρώτικο μπλογκ http://neoiagones.gr με τίτλο «Δεν είναι αναγκαία τελικά η Μεταλλουργική;». Θα πρέπει όλοι όσοι οραματίζονται την απομάκρυνση του επενδυτή και την κρατικοποίηση των μεταλλείων Κασσάνδρας, να το διαβάσουν ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ, και στη συνέχεια να μας εκθέσουν και πάλι τα επιχειρήματά τους…

«Έναν ακόμη κρίκο στη μακρά αλυσίδα αποβιομηχάνισης της χώρας, αποτέλεσμα της, για δεκαετίες, αδυναμίας της χώρας να προφυλάξει το παραγωγικό δυναμικό της, προσθέτει το λουκέτο της ακριτικής “Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου” (MBH).

Η ηπειρώτικη βιομηχανία που ιδρύθηκε το 1979, κρατικοποιήθηκε επί ΠΑΣΟΚ, πέρασε στον έλεγχο της Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (πρώην ΕΒΟ που συγχωνεύτηκε με την ΠΥΡΚΑΛ) αναλαμβάνοντας συμβόλαια παραγωγής για τον Ελληνικό Στρατό, κυρίως κάλυκες, εκσυγχρονίστηκε το 1998 με επενδύσεις 5 εκατ.ευρώ και ανέλαβε ένα “χρυσό” συμβόλαιο προμήθειας των δισκίων χαλκονικέλιου, από τα οποία το Νομισματοκοπείο παρήγαγε τα εγχώρια κέρματα του ευρώ μετά την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, δεν κατάφερε να αντεπεξέλθει των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια.

Αν και είχε σταθερά πελάτες την ΤτΕ και την ΕΑΣ, τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, ήδη έντονα από το 2013, επιδεινώθηκαν στο διάστημα που ακολούθησε. Έχοντας, στο μεταξύ, περάσει στον έλεγχο της “Ελληνικά Συστήματα Παραγωγής Πολιτικών Προϊόντων” (είναι ο μοναδικός της μέτοχος), προ διετίας εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από τη ΧΑΛΚΟΡ του ομίλου Στασινόπουλου (σ.σ. ο όμιλος Βιοχάλκο είχε βρεθεί κοντά στην απόκτηση της ΜΒΗ και στις αρχές της δεκαετίας του 90) που, όμως, δεν ευοδώθηκε. Η μεταλλουργική εταιρεία βρέθηκε μπροστά σε αδιέξοδο, με τεράστιο πρόβλημα ρευστότητας και μεγάλες υποχρεώσεις, ενώ η προ ετών έκρηξη των τιμών των μεταλλευμάτων αποδείχθηκε δυσβάστακτη.

Μετά το σχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, υπήρξαν διαβεβαιώσεις ότι η βιομηχανία δεν θα κλείσει. Στη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΜΒΗ τοποθετήθηκε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος δεν πέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, ενώ με τροπολογία χορηγήθηκε στην εταιρεία “ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα από την δημοσίευση της παρούσης και έως την 30ή Ιουνίου 2016, χωρίς παρακράτηση, κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων”. Παράλληλα, επιχειρήθηκε να γίνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Με βάση τα τελευταία δημοσιευμένα οικονομικά αποτελέσματα (2015) είχε πωλήσεις 1,6 εκατ.ευρώ (από 8,8 εκατ. το 2009), σύνολο υποχρεώσεων 8,7 εκατ.ευρώ (με βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις 7,5 εκατ.ευρώ), αρνητικά ίδια κεφάλαια 1,8 εκατ.ευρώ και ζημιές μετά από φόρους 1,3 εκατ.ευρώ

Εκποίηση

Τελικώς το λουκέτο ήρθε αναπόφευκτα και η εταιρεία τέθηκε σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Στο σφυρί βγαίνει το οικόπεδο της εταιρείας στο ακριτικό Κεφαλόβρυσο Ιωαννίνων, η μονάδα παραγωγής, ο μηχανολογικός εξοπλισμός, τα αποθέματα πρώτης ύλης, ακόμη και τα αυτοκίνητα και τα γραφεία της βιομηχανίας. Η εκποίηση θα γίνει με δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό, σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί.

Σημειώνεται ότι ήδη έχει γίνει διαγωνισμός για την πώληση της Μεταλλουργικής, από τον οποίο έχει προκύψει μόνο μία πρόταση. Μάλιστα οι γνωρίζοντες μιλούν για ευτελές τίμημα, το οποίο ανέρχεται στο κόστος των μετάλλων που βρίσκονται εντός του εργοστασίου, γεγονός που θυμίζει άλλη αποκρατικοποίηση μονάδας στην Ήπειρο.

Μετατάξεις

Να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο που οριστικοποιούνταν το λουκέτο, τον Νοέμβριο του 2016, με τροπολογία η οποία κατατέθηκε από την βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ του Νομού Άρτας και Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Όλγα Γεροβασίλη, δόθηκε η δυνατότητα μετάταξης του προσωπικού (45 εργαζόμενοι) της ΜΒΗ. Συγκεκριμένα, δόθηκε το δικαίωμα της μετάταξης στο προσωπικό ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των εταιριών “Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα ΑΒΕΕ”, “Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου Μονοπρόσωπη ΑΕ” και “Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων ΑΒΕ”, σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου ή σε ΟΤΑ.

Και πριν από πέντε ημέρες καθορίστηκε επακριβώς η διαδικασία για την μεταφορά του προσωπικού. Η υπουργική απόφαση την οποία υπογράφει η Όλγα Γεροβασίλη δημοσιεύθηκε ήδη στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και ως φορείς υποδοχής του προσωπικού ορίζονται οι υπηρεσίες του δημοσίου, των ανεξάρτητων αρχών, των φορέων της αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων που ανήκουν στο δημόσιο.

Το ερώτημα

Με βάση και την υπουργική απόφαση της κ. Γεροβασίλη οι τίτλοι τέλους για την ΜΒΗ πέφτουν οριστικά και μάλιστα χωρίς καμία διαμαρτυρία.

Σε αντίθεση δηλαδή με τα όσα βλέπαμε να διαδραματίζονται πριν μερικά χρόνια όταν το ενδεχόμενο να πωληθεί η Μεταλλουργική Βιομηχανία Κεφαλοβρύσου, προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων όχι μόνο από την ακριτική επαρχία του Πωγωνίου αλλά από το σύνολο σχεδόν των φορέων του Νομού Ιωαννίνων.

Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα λοιπόν είναι αν όλοι όσοι διαμαρτύρονταν τότε, το έκαναν για να διασωθεί η Μεταλλουργική ή μόνο οι υπάλληλοι της;

Η απάντηση βέβαια βγαίνει αβίαστα…»