Author Archives: metalleiachalkidikis

ΕΡΗΜΙΤΗΣ, ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ… ΣΚΟΥΡΙΕΣ

Στα χνάρια του δημάρχου Αριστοτέλη Ζουμπά, ο εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ δήμαρχος Κέρκυρας Κώστας Νικολούζος βάζει όσα εμπόδια μπορεί για τουριστική επένδυση που προκρίθηκε μέσω ΤΑΙΠΕΔ!

Την απόρριψη της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων NCH Capital που είχε καταθέσει ο Δήμος Κερκυραίων, έπειτα από την έναρξη των πρώτων κατασκευαστικών εργασιών για την υλοποίησης τουριστικής επένδυσης στην περιοχή Ερημίτης, αποφάσισε το αρμόδιο δικαστήριο.

Ο Δήμος Κερκυραίων προχώρησε στην κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων τον περασμένο Αύγουστο, η  NCH ανέθεσε σε τεχνικό συνεργείο να προχωρήσει στις πρώτες εργασίες για να ξεκινήσει η εγκατάσταση του εργοταξίου και να υλοποιηθούν, μεταξύ άλλων, οι πρώτες γεωτεχνικές έρευνες στατικότητας του εδάφους. Ωστόσο, υπήρξε κινητοποίηση από το Δήμο Κερκυραίων και εδόθη εντολή δημοτικό όχημα να φράξει το δρόμο των σκαπτικών μηχανημάτων,  με αποτέλεσμα να σταματήσουν οι εργασίες.  

Ο Δήμος Κέρκυρας, ζήτησε από το Δικαστήριο να απαγορεύσει τη χρήση των μονοπατιών της περιοχής, επικαλούμενος το δημοτικό και κοινόχρηστο χαρακτήρα τους. Από την πλευρά της η εταιρεία παρουσίασε τα απαιτούμενα έγγραφα για να αποδείξει ότι διαθέτει εμπράγματα δικαιώματα, υποστήριξε ότι τα μονοπάτια αυτά είναι δασικά και βρίσκονται εντός της έκτασης που έχει αποκτήσει στον Ερημίτη μέσω του διαγωνισμού του ΤΑΙΠΕΔ , και επομένως διατηρεί δικαίωμα να κάνει χρήση τους.  

Το δικαστήριο, όπως αναφέρθηκε απέρριψε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, με την απόφαση 625/2017. Ωστόσο, με δηλώσεις του ο Δήμαρχος Κώστας Νικολούζος προανήγγειλε πως ο Δήμος θα ζητήσει αναστολή της απόφασης και θα ασκήσει έφεση. Υπενθυμίζεται ότι κ Νικολούζος, εκλεγμένος με την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, επίσης εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ, Θεόδωρος Γαλιατσάτος, έχουν εναντιωθεί στην επένδυση ύψους 100 εκατ. ευρώ για την δημιουργία τουριστικού θέρετρου στην περιοχή της Β. Κέρκυρας.

“Δεν μπορεί μια μειονότητα και ιδιαίτερα οι θεματοφύλακες της νομιμότητας του κράτους να στέλνουν λάθος μηνύματα για επενδύσεις που γίνονται ή προσπαθούν να γίνουν στην Ελλάδα”, είχε αναφέρει ο Managing Director και επικεφαλής της NCH Capital για τα Δ. Βαλκάνια, την Ελλάδα και την Κύπρο, Ανδρέας Σάντης, σχολιάζοντας σε συνέντευξή του στο Capital.gr τα γεγονότα αυτά.  

Να σημειωθεί ότι η  έκταση έχει παραχωρηθεί μέσω δημόσιου διαγωνισμού, ενώ για την για την εν λόγω επένδυση έχει γνωμοδοτήσει θετικά το ΣτΕ, η Ολομέλεια του ΣτΕ έχει εγκρίνει το ειδικό σχέδιο χωρικής ανάπτυξης του ακινήτου και τη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και συνεχίζονται κανονικά οι ενέργειες για την έκδοση της οικοδομικής άδειας, έχοντας παράλληλα απορρίψει σειρά προσφυγών. Από την πλευρά τους, όσοι εναντιώνονται στην επένδυση επιμένουν, παρά την απόρριψη των προσφυγών, στα επιχειρήματα περί καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος, της τοπικής χλωρίδας και πανίδας, περιλαμβανόμενης και βίδρας Lutra Lutra.

Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο Project αποτελεί την πρώτη άµεση, 100% διεθνή, επένδυση σε δημόσια γη τα τελευταία 15 χρόνια, στην οποία το 52% της έκτασης παραμένει ως έχει και το υπόλοιπο πολεοδομείται με συντελεστή δόμησης μόλις 0,4.

Ο επενδυτής έχει, παράλληλα, δεσμευτεί ότι στη φάση της κατασκευής θα απασχοληθούν κατά το μεγαλύτερο μέρος επαγγελματίες του νησιού (οικοδόμοι, τεχνικοί, κλπ), ενώ μεγάλο μέρος των υλικών θα γίνει η προμήθειά τους από τοπικές επιχειρήσεις, ενώ στην φάση λειτουργίας της επένδυσης θα απασχοληθούν Κερκυραίοι ξενοδοχοϋπάλληλοι και οι προμήθειες των αναλωσίμων και των τροφίμων θα προέρχονται και από Κερκυραϊκές επιχειρήσεις.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Νίκου Χρυσικόπουλου, 15/10/2017]

KAΗMENE ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΕ ΤΙ ΣΟΥ ΜΕΛΕ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ…

Πως οι 4ΤΡΟΧΟΙ βαφτίζονται antigold από το παρεάκι του Παρατηρητηρίου!

Ο αρθρογράφος των 4 ΤΡΟΧΩΝ λέγεται Χρήστος Αποστολόπουλος, και ο άνθρωπος έγραψε ένα άρθρο για ένα σκάνδαλο με παραποιημένα πιστοποιητικά ελέγχων ποιότητας και αντοχής εξαρτημάτων της ιαπωνικής κατασκευάστριας ανταλλακτικών Kobe Steel.

Κι όμως… Με μία εισαγωγή «αλά Τόλης», το άρθρο όχι μόνο γίνεται antigold, αλλά ενοχοποιούνται και οι 4 ΤΡΟΧΟΙ!!! Διαβάστε την εισαγωγή-γέφυρα…

«Kατά συρροή και κατ’εξακολούθηση εξαπατούν τις αρχές και τους πολίτες οι «μεγάλες και σίγουρες» βιομηχανίες, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, οι δομικές μονάδες του καπιταλισμού; Κανείς δεν πέφτει πλέον απ’ τα σύννεφα. Το δικό μας, Φινλανδικής κοπής, εγχώριο βιομηχανικό σκάνδαλο, λέγεται «flash smelting» και αφορά μια μεγάλη μεταλλευτική εταιρεία…

Άρθρο από τους 4 ΤΡΟΧΟΥΣ»

Δείτε εδώ το original άρθρο και εδώ του Τόλη

Καλό το κόλπο, έτσι;

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Το αεροδρόμιο στο Ελληνικό έπαψε να λειτουργεί το 2001. Όλοι ήξεραν από τότε, αν όχι νωρίτερα, ότι κάποια στιγμή ο χώρος θα αποκτούσε νέες χρήσεις. Αλλά οι υπηρεσίες της αρχαιολογίας και το δασαρχείο δεν ασχολήθηκαν στα σοβαρά με τον χαρακτηρισμό των εκτάσεων μέχρι να φτάσει ο κόμπος στο χτένι και να κινδυνεύει να ματαιωθεί ένα μεγάλο επενδυτικό σχέδιο.

Αν το ΚΑΣ είχε κηρύξει τις περιοχές «αρχαιολογικού ενδιαφέροντος» πριν από μερικά χρόνια, ακόμη κι αν αυτές ήταν 1.300 στρέμματα (και όχι 300 όπως έγινε τελικά), οι επενδυτές θα είχαν σχεδιάσει εξαρχής με αυτό το δεδομένο, χωρίς τριβές, καθυστερήσεις και επιβάρυνση από τον επανασχεδιασμό. Όπως έγιναν τα πράγματα, οι αρχαιολόγοι και οι δασάρχες είναι υπεύθυνοι για την ανεργία και τη φτώχεια αυτών που θα είχαν βρει δουλειά πριν από δύο-τρία χρόνια, εάν εκείνοι είχαν επιτελέσει έγκαιρα το καθήκον που τους έχει ανατεθεί.

Σε όλο το Δημόσιο έχουμε αντίστοιχα φαινόμενα. Αδειες λειτουργίας ορυχείων που δίνονται και ανακαλούνται, με αποτέλεσμα οι εγκαταλελειμμένες στοές να είναι πιο επικίνδυνες για το περιβάλλον από εκείνες που λειτουργούν κανονικά. Ο υπουργός Παιδείας που θυμάται ότι πρέπει να γίνει ανάλυση αιτίων πριν να κληθεί η αστυνομία για τα ναρκωτικά στα πανεπιστήμια, ενώ το πρόβλημα υπάρχει από δεκαετίες. Παντού χασομέρι και πισωγυρίσματα, που καταστρέφουν ζωές, ενώ οι αρμόδιοι απλώς αναβάλλουν. Πώς εξηγείται τέτοια αναισθησία;

Μια εξήγηση, η πιο κυνική, είναι ο χρηματισμός. Αν δεν ορίσεις τη δασική έκταση από πριν, αλλά περιμένεις να υπάρχει συγκεκριμένος ενδιαφερόμενος, τότε έχεις από ποιον να ζητήσεις μίζα για να ξεμπλοκάρει «η υπόθεσή του». Οσο τον αργείς, ελπίζεις ότι θα δώσει περισσότερα για να ξεμπλέξει. Είμαι βέβαιος ότι αυτό εξηγεί πολλά, αλλά δεν πιστεύω ότι εξηγεί τη συμπεριφορά του ΚΑΣ ή του υπουργού Παιδείας (ίσως εξηγεί άλλων υπουργών).

Μια δεύτερη εξήγηση είναι οργανωσιακή. Ο σχεδιασμός εκ των προτέρων γίνεται από επιτελικές υπηρεσίες, που είναι διαφορετικές από αυτές που χειρίζονται συγκεκριμένα αιτήματα και περιστατικά. Αυτές θα έπρεπε να είχαν καταρτίσει τους δασικούς και αρχαιολογικούς χάρτες, και τα σχέδια για την παρανομία στα πανεπιστήμια. Αλλά δεν υπάρχει κανένας που να τους πιέζει να το κάνουν σε εύλογο χρόνο, όπως συμβαίνει όταν πιέζει ένας πολίτης για τη δική του περίπτωση. Ο νομοθέτης είναι αμήχανος μπροστά σε αυτές τις καθυστερήσεις. Δεν μπορεί να ορίσει ότι αν δεν υπάρχει δασικός χάρτης μέχρι την τάδε ημερομηνία, θα χτίζει ο καθένας ελεύθερα, όπως ορίζει για μερικές αδειοδοτήσεις (χωρίς να ισχύει ούτε αυτή η ελευθερία στην πράξη). Ούτε υπάρχει κάποιος άμεσα θιγόμενος για να αντιδράσει δικαστικά, ή πολιτικά, για την καθυστέρηση.

Δύο είναι οι τρόποι, από τη διεθνή εμπειρία, για να λειτουργούν καλά και έγκαιρα οι επιτελικές υπηρεσίες. Ένας είναι η αξιολόγηση, που οδηγεί σε ανταμοιβή και κυρώσεις, ώστε να υπάρχει προσωπική ευθύνη των στελεχών. Ο άλλος είναι το «ήθος της υπηρεσίας», όπου οι υπάλληλοι μόνοι τους νιώθουν τι πρέπει να κάνουν και πότε.

Γιατί λείπει αυτό το ήθος της χρονικής συνέπειας από ανθρώπους, όπως οι αρχαιολόγοι, που κατά τα άλλα φαίνονται ταγμένοι στο καθήκον; Η τρίτη εξήγηση ίσως είναι πολιτισμική. Σε προτεσταντικές χώρες έχουν την αίσθηση του πραγματικού χρόνου που ρέει αμετάκλητος, και είναι ανήθικο να τον σπαταλούν. Εμείς, θα έλεγε ο Στέλιος Ράμφος, «έχουμε εθιστεί στη μακαριότητα της ακινησίας». Το καθήκον μας είναι να φυλάμε τα σύμβολα, μέχρι κάποια Δευτέρα Παρουσία. Η ζωή ας περιμένει

Συμπέρασμα: Εχουμε ορίσει τον δημόσιο χώρο και έχουμε κανόνες για τη διαχείρισή του. Το ίδιο για το δημόσιο χρήμα. Ισως πρέπει να ορίσουμε και τον δημόσιο χρόνο: τον χρόνο της διοίκησης που επηρεάζει τη ζωή μεγάλων ομάδων πολιτών. Οπως εξοργιζόμαστε για τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος και τη διώκουμε, να κάνουμε το ίδιο για τη διασπάθιση δημόσιου χρόνου.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Αρίστου Δοξιάδη, 15/10/2017]

ANTIGOLD: Η ΦΑΣΙΖΟΥΣΑ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΣΑ? #SKOURIES

Τις μέρες που πέρασαν η κοινωνία της ΒΑ Χαλκιδικής είδε σε επανάληψη την “ταινία” της εφαρμογής της δύναμης του δήθεν λαϊκού, αλλά επί της ουσίας συστημικού antigold φασισμού.

Είδε ότι μια κυβερνητική βουλευτίνα, ένας εκτελών χρέη δημάρχου Αριστοτέλη και 50 “στρατιώτες” του πεζοδρομίου αρκούν για να παυθεί η δημοκρατία, η ελευθερία έκφρασης και άποψης  προσανατολισμό με συνοπτικές διαδικασίες.

Πιο απλά; Να απαγορεύσουν με το έτσι θέλω σε μια εταιρεία που έχει επενδύσει 1 δις δολάρια στο μεταλλευτικό πεδίο της Χαλκιδικής να αρθρώσει λόγο σε ένα συνέδριο που υποτίθεται αφορούσε την ανάπτυξη της περιοχής.

Είναι αλήθεια ότι με τους «επαγγελματίες» δεν μπορείς να αντιπαρατεθείς, καθώς εκείνοι ξέρουν πως και πότε να χτυπήσουν για να επιβάλλουν τα συμφέροντα τους. Έχουν εκπαιδευτεί γι΄αυτές τις καταστάσεις. Άλλωστε να μην ξεχνούμε ότι από την Ιερισσό έχει παρελάσει η αφρόκρεμα του παγκοσμίου ακτιβίζεσθαι. Η Κλάιν, ο Κλίφορντ, ο Ρενού κλπ…

Κάποιοι antigold είναι ήδη επαγγελματίες ακτιβιστές – βετεράνοι, που είτε πέρασαν με αξιοσημείωτη επιτυχία τις κλίμακες τους ακτιβισμού και αναγνωρίζονται ως «γκουρού», είτε συνεχίζουν και διακρίνονται με ανάλογη επιτυχία στις κλίμακες του πολιτικού στίβου.

Στον αντίποδα, ο μεταλλωρύχος, ή ο μεταλλειολόγος μηχανικός, δεν μπορεί να γίνει  ακτιβιστής. Και αν γίνει περιστασιακά δεν γίνεται να ακτιβίσει με τον… φυσικό τρόπο που ακτιβίζουν οι εν δυνάμει οικοπεδοφάγοι με μανδύα οικολόγου.

Ας μην όμως υποτιμούν όλοι αυτοί την συσσωρευμένη οργή και την αγανάκτηση των παραγωγικών και φιλήσυχων κατοίκων και εργαζόμενων της ΒΑ Χαλκιδικής, που δεν ενοχλούν και δεν πειράζουν, όλα αυτά τα χρόνια αυτούς που καθημερινά «εργάζονται» για να τους κόψουν το μεροκάματο, μέρος του οποίου καρπώνεται (μέσω φόρων και εισφορών) ο παρασιτικός… οικο(πεδο)λόγος για να κάνει τους δήθεν αγώνες του μέσα από κρατικοδίαιτες, ΜΚΟ, συλλογικότητες και οργανώσεις.

Και καλό θα ήταν να μην χρειαστεί ποτέ ο παραγωγικός άνθρωπος να πέσει στο επίπεδο του επαγγελματία ακτιβιστή ή διαδηλωσάκια. Η βία άλλωστε δεν πρέπει να είναι όχι μόνο πρακτική επιλογή, αλλά ούτε καν σκέψη προς επιλογή.

Από την άλλη πλευρά, ο φασιστικός τρόπος με τον οποίο πέρασε ο λόγος των antigold στο συνέδριο της ANETXA, ασχέτως αν πανηγυρίζεται από εκείνους ως αποτέλεσμα της δυναμικής της μέσα στην τοπική κοινωνία, γνωρίζουν πρώτοι εκείνοι ότι και δεν είναι έτσι, αλλά και ότι ήταν μια ήσσονος σημασίας νίκη.

Και ξέρουν ακόμη καλύτερα πως χωρίς την απειλή των τραμπουκισμών και την κάλυψη τους από τη νυν εξουσία δεν θα περνούσε ο τσαμπουκάς τους. Αλλού γι΄αυτούς είναι το μείζον και ξέρουμε όλοι ποιο είναι. Η οριστική παύση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην Χαλκιδική για να γίνουν 317.000 μεταλλευτικά στρέμματα «άρτια και οικοδομήσιμα». Εδώ είναι που έχει πάρει φωτιά το παρασκήνιο στο οποίοι δρούν και λειτουργούν.

Αυτό που όμως είναι χρήσιμο να καταλάβουμε είναι ότι αυτές οι κινήσεις χωρίς πλάτες δεν γίνονται. Είναι βέβαιο πως η κ. Ιγγλέζη δεν θα έκανε όλα όσα έκανε και είπε, αν η κυβέρνηση δεν ήταν σύμφωνη με τις απόψεις και τις δράσεις της. Όχι μόνο προχθές, αλλά από παλιά.

Επομένως, ας κάνουμε τις αναγωγές και ας δούμε τι σημαίνει αυτό για τη μεγάλη εικόνα, που έχει να κάνει με την ομαλή και απρόσκοπτη διαδικασία έγκρισης των επιμέρους αδειών και της διαιτησίας.

Ας μην έχουμε αυταπάτες… Έχουμε να δούμε πολλά επεισόδια ακόμη στο αγαπημένο σήριαλ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ “#Skouries”.

Αν δεν θέλουμε να δούμε τη φασίζουσα antigold μειοψηφούσα γκρούπα να γίνεται και αποφασίζουσα για τις τύχες της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών του Δήμου Αριστοτέλη, θα πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας.

Η φωνή της πλειοψηφούσας μεταλλευτικής κοινότητας πρέπει να ακούγεται σταθερά και δυνατά μέσα από ειρηνικές δράσεις και θεσμικές πρωτοβουλίες. Με πιο απλά λόγια θα πρέπει η δημοκρατία να προλαμβάνει τον συστημικό antigold φασισμό. Δεν είναι απλό. Απαιτούνται πολλοί παράμετροι να λειτουργήσουν. Αλλά πρέπει να γίνει η προσπάθεια. Δεν χωρούν αναβολές και απογοητεύσεις.

Η βία και οι τραμπουκισμοί είναι “εργαλεία” εκείνων που απολαμβάνουν τη χρήση τους, γιατί έτσι τους έμαθαν κάποιοι άλλοι ότι είναι η “καλύτερη λύση”. Δυστυχώς οι τέτοιου τύπου μειοψηφίες έτσι έχουν μάθει να επιβάλλονται…

 

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr, 15/10/2017]